O Απόστολος Γκλέτσος και ο πληγωτικός δημόσιος λόγος

Στο ειδικό και ευαίσθητο θέμα της υιοθεσίας, πραγματικά δεν χρειάζεται να έχουμε όλοι “γνώμη” δίχως γνώση

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το CRETA24 στην Google
ΠΡΟΣΘΕΣΕ ΤΟ CRETA24 ΣΤΗΝ GOOGLE

Στην Κρήτη, υπό την “σκέπη” της Περιφέρειας, λειτουργούν τρία Παραρτήματα Προστασίας Παιδιού, ένα στο Ηράκλειο, ένα στα Χανιά και ένα στην Νεάπολη Λασιθίου. Πρόκειται επί της ουσίας για την εξέλιξη των ιδρυμάτων που παλιότερα αποκαλούσαμε ορφανοτροφεία. Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, φιλοξενούν περίπου 70 με 80 παιδιά.

Όποιος τα έχει επισκεφτεί μπορεί να βγάλει πολλά και -μάλλον διαφορετικά ανά περίσταση- συμπεράσματα, για την ποιότητα και την επάρκεια των υπηρεσιών που προσφέρουν, για την λειτουργικότητα των κτιριακών εγκαταστάσεων, για την ευσυνειδησία, στα όρια της αυταπάρνησης των εργαζομένων. Σίγουρα πάντως ένα συμπέρασμα θα είναι σχεδόν ομόφωνο: πόση ανάγκη έχουν αυτά τα παιδιά από αγάπη, νοιάξιμο, δέσιμο.

Δεν χρειάζονται επιστημονικές έρευνες για να αποδείξουν το αυτονόητο αλλά και τέτοιες υπάρχουν αρκετές: το βρέφος χρειάζεται στοργή και φροντίδα. Όσο κι οι κοινωνικοί λειτουργοί και οι ψυχολόγοι σε ένα ίδρυμα προσπαθούν να καλύψουν το κενό, η έλλειψη γονεϊκής αγάπης στα πρώτα, κρίσιμα χρόνια της ζωής ενός παιδιού, γράφει μέσα του με τρόπο ανεξίτηλο.

Ασφαλώς πολλοί άνθρωποι που μεγάλωσαν μέσα σε τέτοια ιδρύματα, έφτιαξαν την ζωή τους, έγιναν λειτουργικοί, χρήσιμοι, κάποιοι εξελίχθηκαν και κατά τρόπο θαυμαστό.

Ωστόσο όταν μπορεί να βρεθεί ένα ζεστό σπίτι γεμάτο αγάπη για αυτά τα παιδιά, όποιος τους το στερεί, στη βάση προσωπικών και εντελώς αβάσιμων προκαταλήψεων, σκέφτεται απάνθρωπα.

Η συζήτηση για αυτές τις δομές θα έπρεπε να αφορά στο αν έχουν επαρκές προσωπικό και επαρκή χρηματοδότηση, στην καταλληλότητα των κτιριών στα οποία στεγάζονται, στον εκσυχρονισμό τους. Και όχι στο αν είναι καλύτερα να μένει ένα μωρό στο ίδρυμα από το να τα υιοθετήσουν δυο άντρες. Τούτο έχει λυθεί νομοθετικ και επιστημονικά. Κοινωνικά συναντά ακόμα αντιστάσεις όμως και εκεί έχουμε πρόοδο τα τελευταία χρόνια και σε κάθε περίπτωση ελάχιστοι θα έλεγαν πια “καλύτερα ορφανοτροφείο”.

Το είπε βέβαια, για την ακρίβεια το επανέλαβε ο Απόστολος Γκλέτσος στην εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου, σε μια στιχομυθία της λογικής: “Γνώμη μου”, “Διαφωνώ αλλά τη σέβομαι και μπράβο σου που την λες”.

Πέρα λοιπόν από το ειδικό και ευαίσθητο θέμα της υιοθεσίας, για το οποίο πραγματικά δεν χρειάζεται να έχουμε όλοι “γνώμη” δίχως γνώση, ίσως θα ήταν χρησιμότερο να συζητήσουμε εξής: ο πληγωτικός δημόσιος λόγος δεν είναι γνώμη και άποψη, είναι απλώς πληγωτικός δημόσιος λόγος.

Ουδείς μπορεί να τον απαγορέψει, κάτι τέτοιο θα είχε τα αντίθετα αποτελέσματα, όλοι όσοι τους δίνουν το μικρόφωνο να εκφραστεί όμως θα όφειλαν να το σκεφτούν διπλά.

Δεν χρειάζεται να μιλάμε όλοι για όλα και δεν γίνεται τα πάντα να βαφτίζονται “άποψη” στο βωμό ενός κοινωνικά διαβρωτικού και επιζήμιου virality.

Προηγούμενο

Καραμπόλα οχημάτων στα Χανιά - Χειροπέδες σε 58χρονο μετά από καταδίωξη

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το CRETA24 στην Google
ΠΡΟΣΘΕΣΕ ΤΟ CRETA24 ΣΤΗΝ GOOGLE
Σχετικά Άρθρα