Το νομοθετικό κενό και την άνιση μεταχείριση των πολιτών, λόγω του περιορισμού στην φόρτιση ηλεκτρικών οχημάτων στα οχηματαγωγά – επιβατηγά πλοία βρίσκονται στο επίκεντρο της νέας Κοινοβουλευτικής παρέμβασης του Τομεάρχη Οικονομικών & Ανάπτυξης Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Βουλευτή Ηρακλείου Χάρη Μαμουλάκη, με την Επίκαιρη Ερώτηση που κατέθεσε προς τον Υπουργό Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής.
Με την Επίκαιρη Ερώτηση γίνεται αναφορά στα δεδομένα που αποδεικνύουν την αυξανόμενη χρήση ηλεκτρικών αυτοκινήτων στη χώρα μας και στην εφαρμογή της με αρ. 2070.0/28541/16-04-2024 εγκυκλίου του Υπουργείο Ναυτιλίας & Νησιωτικής Πολιτικής, με την οποία τίθεται περιορισμός στο ποσοστό φόρτισης (έως 40%) των ηλεκτρικών και επαναφορτιζόμενων υβριδικών οχημάτων που μεταφέρονται με επιβατηγά – οχηματαγωγά πλοία.
Τονίζεται ότι αυτός ο περιορισμός έχει προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις πολιτών και φορέων, καθώς και αναφορές προς τον Συνήγορο του Πολίτη, όπου αποδεικνύεται ότι οι εν λόγω περιορισμοί δεν στηρίζονται σε δεσμευτικό εθνικό ή ενωσιακό κανονιστικό πλαίσιο.
Όπως επισημαίνεται, η οριζόντια επιβολή περιορισμού, χωρίς εξατομικευμένη τεχνική τεκμηρίωση, εγείρει εκτός από το ζήτημα παραβίασης της ισότητας, επιπλέον ζήτημα τήρησης της αρχής της αναλογικότητας, δεδομένου ότι δεν προκύπτει στάθμιση ηπιότερων μέτρων ή διαφοροποίηση βάσει πραγματικού κινδύνου. Με δεδομένο ότι η Πολιτεία δεν μπορεί να επιβάλλει περιορισμό φόρτισης χωρίς να έχει προηγουμένως διασφαλίσει επαρκές δίκτυο σταθμών φόρτισης στα νησιά, ώστε να μην οδηγείται η νησιωτική Ελλάδα σε συγκοινωνιακό και ενεργειακό αποκλεισμό, ζητούνται απαντήσεις από τον αρμόδιο Υπουργό στα ερωτήματα:
1. Προτίθεται το Υπουργείο ενόψει της τουριστικής περιόδου, να ανταποκριθεί στη σύσταση του Συνηγόρου του Πολίτη, έστω και καθυστερημένα και να επανεξετάσει/τροποποιήσει τη σχετική εγκύκλιο;
2. Αν όχι, προτίθεται κατά την αντίστοιχη επισήμανση του Συνηγόρου, να καταθέσει άμεσα ολοκληρωμένο και δεσμευτικό νομοθετικό πλαίσιο για τη μεταφορά οχημάτων εναλλακτικών καυσίμων με επιβατηγά-οχηματαγωγά πλοία, με σαφείς κανόνες, εποπτεία και κυρώσεις, αντί της ρύθμισης του ζητήματος μέσω εγκυκλίων χωρίς δεσμευτική κανονιστική ισχύ;
