Είναι ένα μικρό, αλλά χαρακτηριστικό σύμπτωμα μιας βαθύτερης παθογένειας που αφορά στην εγκατάλειψης δημόσιου χώρου όταν αυτός απαιτεί φροντίδα, συνέπεια και στοιχειώδη σχεδιασμό.
Μέχρι πρόσφατα, το πρόβλημα ήταν τα λιμνάζοντα, βουρκιασμένα νερά.
Σήμερα, το πρόβλημα «λύθηκε» με τον πιο απλό τρόπο. Το νερό αφαιρέθηκε και το συντριβάνι έμεινε άδειο.
Από την εικόνα υποβάθμισης, στην εικόνα εγκατάλειψης.
Η επιλογή δεν μπορεί να είναι «ή βούρκος ή άδειο». Η πραγματική επιλογή είναι ανάμεσα στην αδιαφορία και τη φροντίδα. Ανάμεσα σε αυτό το … δίλλημα προκρίθηκε η “βέλτιστη” λύση.
Για να λειτουργήσει κανονικά ένα συντριβάνι μερικών τετραγωνικών, ούτε λόγος.
Το θέμα είχε αναδείξει το Creta24.gr με τα βουρκιασμένα νερά στη δεξαμενή.
Η εικόνα ενός άδειου συντριβανιού στο κέντρο μιας αστικής αρτηρίας δεν είναι ουδέτερη. Εκπέμπει το μήνυμα ότι η φθορά είναι πιο ανεκτή από την ευθύνη της αποκατάστασης.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι κάτοικοι δηλώνουν πως έχουν ξεχάσει πότε το συντριβάνι λειτούργησε για τελευταία φορά.
