«Η νέα “μεταρρύθμιση” διαλύει την κοινωνική ασφάλιση», αναφέρει το Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου με αφορμή την σχεδιαζόμενη κατάργηση των Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών του ΕΦΚΑ.
Το ΕΚΗ ζητά την άμεση απόσυρση της διάταξης.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Η σχεδιαζόμενη κατάργηση 120 Τοπικών Διοικητικών Επιτροπών του ΕΦΚΑ, εκ των οποίων οι 85 λειτουργούν στην Περιφέρεια, δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι μία συνειδητή πολιτική επιλογή απομάκρυνσης του πολίτη από το δικαίωμά του στη δικαιοσύνη και την αξιοπρέπεια.
Μεθοδικά και χωρίς ουσιαστικό διάλογο, επιχειρείται η συγκέντρωση όλων των αρμοδιοτήτων σε ένα κεντρικό, απρόσωπο μηχανισμο. Ένα μοντέλο διοίκησης που δεν έχει καμία σχέση με σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, αλλά παραπέμπει σε λογικές ελέγχου, αδιαφάνειας και αποκλεισμού.
Αλήθεια, ποιον εξυπηρετεί αυτή η επιλογή;
Σίγουρα όχι το συνταξιούχο που παλεύει για τα ένσημά του.
Σίγουρα όχι τον εργαζόμενο που ζητά το δίκιο του χωρίς να πληρώνει δικηγόρους.
Σίγουρα όχι το νησιώτη που καλείται να μετακινηθεί ή να “συνδεθεί” ψηφιακά σε μία διαδικασία που ποτέ δεν σχεδιάστηκε για αυτόν.
Εξυπηρετεί όμως, ένα κράτος λιγότερο ελεγχόμενο, πιο συγκεντρωτικό και πιο μακριά από την κοινωνία.
Οι Τοπικές Διοικητικές Επιτροπές είναι θεσμοί που ενοχλούν – γιατί λειτουργούν. Γιατί δίνουν φωνή στον πολίτη. Γιατί δεν αφήνουν τις αποφάσεις να περνούν χωρίς κρίση και αντίλογο. Και ακριβώς για αυτό μπαίνουν στο στόχαστρο.
Για τη Κρήτη και συνολικά για τη νησιωτική Ελλάδα, η εξέλιξη αυτή δεν είναι απλώς αρνητική-είναι προκλητική! Σε ένα τόπο που πληρώνει ήδη το κόστος της απόστασης, η Πολιτεία έρχεται να προσθέσει κι άλλα εμπόδια, βαφτίζοντας την ταλαιπωρία σε “εκσυγχρονισμό”.
Το Εργατικό Κέντρο Ηρακλείου δεν πρόκειται να σιωπήσει.
Γιατί πίσω από κάθε «κατάργηση επιτροπής» κρύβεται μία χαμένη υπόθεση ενός ασφαλισμένου.
Πίσω από κάθε «κεντρικοποίηση» κρύβεται λιγότερη διαφάνεια.
Και πίσω από κάθε «μεταρρύθμιση» αυτού του τόπου κρύβεται μία πολιτική που βλέπει τον πολίτη ως αριθμό.
Απαιτούμε την άμεση απόσυρση της διάταξης.
Απαιτούμε σεβασμό στην περιφέρεια και τους ανθρώπους της.
Απαιτούμε ένα κράτος που να υπηρετεί την κοινωνία – όχι να την εξαντλεί.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους να μην αποδεχτούν σιωπηλά άλλη μία υποβάθμιση της ζωής τους.
Γιατί όταν καταργείται η πρόσβαση στη δικαιοσύνη, δεν μιλάμε για μεταρρύθμιση. Μιλάμε για σκοτάδι».
