Μια σπουδαία καριέρα έλαβε τέλος. Ο Λευτέρης Γιαλούσης αγωνίστηκε την Κυριακή με τη φανέλα της Μινωικής, το τελευταίο του παιχνίδι.
Όπως αποκάλυψε στην εκπομπή “Match Time” της Τηλεόρασης CRETA, την απόφαση να σταματήσει το ποδόσφαιρο, την είχε λάβει 4-5 μήνες νωρίτερα.
Ιδιαίτερη μνεία έκανε στις ομάδες που άφησε το στίγμα του, αλλά και στη σύζυγό του, Γεωργία, που από το 2009 είναι δίπλα του βράχος και τον στηρίζει αγόγγυστα.
«Δεν μπορούσα να κοιμηθώ από τα μηνύματα, έκλαιγα…»
Ο ίδιος μίλησε για τη στιγμή της αποχώρησης, σημειώνοντας πώς κατάφερε να μην δακρύσει, όμως αργότερα, όταν είδε μηνύματα συμπαικτών και αντιπάλων, λύγισε:
«Είναι σημαντικό για μένα αυτό το επίτευγμα μετά από τόσα χρόνια στα γήπεδα, να έχω καταφέρει να κάνω πάρα πολλούς φίλους. Και όχι μόνο φίλους. Αυτό που μου έκανε τρομερή εντύπωση -βέβαια έτυχε να το ζήσω με ματς από αντιπάλους- από χτες μέχρι και σήμερα, είναι ότι μου έστειλαν πολλά άτομα που δεν ήμασταν ποτέ συμπαίκτες.
Δεν έκλαψα χτες όταν τελείωσε το ματς χτες, ούτε όταν βγήκα αλλαγή, ούτε όταν με τίμησαν γιατί το είχα δουλέψει από πριν στο μυαλό μου. Χτες βράδυ όμως δεν μπορούσα να κοιμηθώ από τα μηνύματα και έκλαιγα…»
«Θα ασχοληθώ με την προπονητική»
Ο Λευτέρης Γιαλούσης παράλληλα σημείωσε, πώς θα ήθελε να ασχοληθεί μετέπειτα, με το κομμάτι της προπονητικής:
«Τώρα βγάζω το UEFA B’ πάω να γίνω προπονητής, θα ασχοληθώ με το χώρο. Μου αρέσει η προπονητική. Δεν έχω μπει ακόμα σε αυτόν τον κύκλο, νομίζω ότι θα το έχω.
Απλά είμαι συναισθηματικός και θα ζοριστώ γιατί κάποιοι θα πρέπει να παίξουν και κάποιοι να είναι στον πάγκο. Και το ζω τόσα χρόνια. Η δουλειά του προπονητή είναι πάρα πολύ δύσκολη…»
Ο Εργοτέλης και το όνειρο της Εθνικής που δεν… ήρθε ποτέ
«Όποιος ποδοσφαιριστής ξεκινάει, σκέφτεται να παίξει στην πρώτη κατηγορία της Ελλάδας. Το βάζει σαν όνειρο, το είχα βάλει από μικρός. Όταν ήμουν 13-14 σαν παιδί έλεγα να παίξω στον ΟΦΗ, που ήταν η μοναδική ομάδα στην Α’ Εθνική. Μετά ανέβηκε και ο Εργοτέλης, οπότε υπήρχε κι άλλη ευκαιρία. Μετά με δουλειά, θυσίες πολλές, τα κατάφερα.
Μετά σκεφτόμουν το επόμενο βήμα, να παίξω. Παρόλο που με το που πήγα έπαθα χιαστό, μετά έπαιξα. Και είχα γεμάτες χρονιές. Αφού έπαιζα και πήγαινα καλά και βελτιωνόμουνα, μετά όνειρό μου ήταν ή να παίξω σε μεγαλύτερη ομάδα στην Α’ Εθνική ή στο εξωτερικό ή στην Εθνική Ελλάδος.», τόνισε.
Το ευρωπαϊκό παιχνίδι
«Από μικρός σκεφτόμουν ότι θα ήθελα να παίξω Ευρωπαϊκό παιχνίδι, το κατάφερα, με τον Αστέρα Τρίπολης. Το θυμάμαι σα να έγινε χτες. Ήταν από τις πιο ωραίες εμπειρίες. Ξεχωρίζω και τη στιγμή που σωθήκαμε με τον Εργοτέλη τελευταία αγωνιστική, μέσα στο γήπεδό μας με την Ξάνθη.»
Ο ΟΦΗ και η συνεργασία που δεν έγινε
«Ο ΟΦΗ δεν με προσέγγισε ποτέ. Όταν εγώ έφυγα από τον Εργοτέλη για να πάω στον Αστέρα, νομίζω ο ΟΦΗ που τότε δεν ήταν σε καλή εποχή, δε μπορούσε να κάνει μεταγραφές άνω των 23 -αν θυμάμαι καλά-. Μπορούσαν να κάνουν τρεις μεταγραφές άνω των 23, ε δε θα έπαιρναν δεξί μπακ τον Γιαλούση… και είναι και σωστό. Θα πάρουν τρεις μεσοεπιθετικούς.
Μετά, όταν έφυγα από την Τρίπολη που θα μπορούσα να πάω και τότε ήταν ο Παύλος ο Δερμιτζάκης προπονητής και είχα μιλήσει με τον Μιχάλη Φραγκουλάκη γιατί πήγε, μίλησε ο Παύλος αλλά είχε πάρει παίκτη και στη θέση μου είχε καλύψει το κενό.»
Οι συμπαίκτες που τον “σημάδεψαν”
«Είναι πολλοί, παράδειγμα ο Μιχάλης ο Φραγκουλάκης. Ισχυρή προσωπικότητα. Φαντάσου ότι έχουμε τσακωθεί την ώρα της αποστολής στο δωμάτιο και έφυγα. Είχα το Διαμαντόπουλο το Δημήτρη, το άλλο άκρο του Μιχάλη. Εν τω μεταξύ είναι και οι δύο κουμπάροι μου τώρα.
Δε μπορώ να ξεκινήσω να λέω… θα ξεχάσω κιόλας. Τον Μιχαλανδρέα το Νύκταρη, Διονύση Μακρυδημήτρη που τον είχα στο Βόλο. Τώρα έπιασα παιδιά που ήμασταν πιο κοντά, γίναμε κουμπάροι.
Δημήτρης Κοιλιάρας, μεγάλη προσωπικότητα, συμπαίκτης μου, δωμάτιό μου. Σήφης Δασκαλάκης… Είναι πάρα πολλοί.»
«Σήμα κατατεθέν στην πορεία μου ο Εργοτέλης»
«Είναι σήμα κατατεθέν ο Εργοτέλης. Μεγάλη ομάδα για μένα. Έχω ζήσει πάρα πολλά σε αυτό το σύλλογο με εποχή Απόστολου Παπουτσάκη. Τώρα που σταμάτησα είπα, πόσο τυχερός είμαι που το έζησα αυτό.»
Το πρωτάθλημα με τον Γιούχτα
«Ήταν μια φανταστική χρονιά, πολύ καλό κλίμα πολύ καλά παιδιά όλα στα αποδυτήρια. Πολύ καλό προπονητικό τιμ και σαν άνθρωποι. Από όλους, φροντιστές, γενικούς αρχηγούς, ήμασταν μια γεμάτη ομάδα.»
«Στην καρδιά μου ο Ηρόδοτος»
«Είμαι από την Αλικαρνασσό, εκεί ξεκίνησα, εκεί μεγάλωσα, πήγα στον Εργοτέλη, ξαναγύρισα μετά από χρόνια. Πήραμε πρωτάθλημα μετά από πόσα χρόνια που είχε ο Ηρόδοτος να βγει στη Β’ Εθνική. Ένα πρωτάθλημα, που ήταν απίστευτη χρονιά, τρομερό κλίμα. Ζήσαμε απίστευτες στιγμές.»
