Στο χιλιοστό: Η κρίση ειλικρίνειας του Αλέξη Τσίπρα και τα λάθη που δεν πρέπει να ξανακάνουμε!

Μετά από έξι επεισόδια ολοκληρώθηκε «Το Χιλιοστό», το ντοκμαντέρ για την κρίση του 2015, το οποίο σήκωσε πολλή σκόνη και αναταραχή στο πολιτικό σκηνικό. Αυτό που έχει σημασία να δούμε είναι εάν μάθαμε κάτι καινούργιο , εάν γίναμε σοφότεροι από αυτές τις μαρτυρίες που κατέγραψε η κάμερα του ΣΚΑΪ και εν τέλει εάν πήραμε το μάθημά μας ως λαός και ως ηγεσία για να μην επαναληφθούν οι τραγικές στιγμές που ζήσαμε εκείνο το Καλοκαίρι. Όπως έλεγε ο Ισπανός φιλόσοφος Τζορτζ Σανταγιάνα «όσοι δεν θυμούνται το παρελθόν είναι καταδικασμένοι να επαναλάβουν τα ίδια λάθη». Φυσικά είναι αρκετοί εκείνοι που θα ήθελαν να μην θυμόμαστε τίποτα από όσα έπραξαν, αλλά εάν συμβεί αυτό θα την πληρώσει και πάλι ο λαός!

Τα περισσότερα από όσα είδαμε και ακούσαμε στο «Χιλιοστό» τα ξέραμε, τα είχαμε βιώσει ή τέλος πάντων με τον καιρό τα είχαμε μάθει. Ακόμη και το παρασκήνιο μεταξύ των ηγετών, τις εντάσεις, τα παζάρια είχαν βγει κυρίως από διηγήσεις, ρεπορτάζ, από βιβλία των εμπλεκόμενων. Αλλά το να τα βλέπεις συγκεντρωμένα, να έχεις μια συνολική εικόνα είναι…ανατριχίλα.

Το πώς φτάσαμε στο… και πέντε, πως για ένα «μιλιμέτρ» αποφύγαμε την απόλυτη καταστροφή είναι πια δεδομένο. Τα χρόνια πριν την κρίση ζούσαμε τη νιρβάνα της απόλυτης χαλαρότητας, του λαϊκισμού, του δε βαριέσαι, του Βούδα και του μπαϊρακτάρη, του «λεφτά υπάρχουν», τα Ζάππεια! Ήταν θέμα χρόνου να φτάσουμε στη χρεοκοπία. Αλλά τα χρόνια μετά το μνημόνιο έγιναν προσπάθειες , ένα μέρος της ηγεσίας θυσιάστηκε μαζί με τον κόσμο για να ορθοποδήσει η χώρα. Κι εκεί που φαινόταν λίγο φως στο τούνελ μπήκαμε στην πρώτη φορά Αριστερά. Εκεί τα είδαμε όλα! Μέσα σε μερικούς μήνες τίναξαν στον αέρα ότι είχε συμμαζευτεί το προηγούμενο διάστημα. Και στις 30 Ιουνίου 2015 για πρώτη φορά δεν πληρώσαμε αυτά που χρωστούσαμε! Καταστροφή! Από ιδεοληψία; Από ανικανότητα; Από φόβο για να πάρουν αποφάσεις; Ίσως και όλα μαζί!

Ο ίδιος ο Τσίπρας που βρέθηκε σε μερικές από τις χειρότερες στιγμές πίεσης που μπορούσε να βρεθεί ηγέτης χώρας ομολόγησε στον Μέησον σε μια σπάνια κρίση ειλικρίνειας «Χάσαμε πολύτιμο χρόνο στην αρχή. Μπορούσαμε να πάρουμε νωρίτερα γενναίες αποφάσεις»! Και είπε ότι προτίμησε τον σωστό δρόμο από το να γίνει ήρωας για 2-3 μέρες και να καταστρέψει τη χώρα!

Κατάλαβε τότε τα λάθη που έκανε με τους Βαρουφάκηδες, αντιλήφθηκε τις ταρζανιές που κόστισαν στη χώρα 100 επιπλέον δισεκατομμυρια… Αλλά ήταν αργά. Για τον ίδιο και τη χώρα. Τώρα που επανέρχεται φυσικά δεν τα λέει, δεν τα παραδέχεται, αλλά είναι καταγεγραμμένα…Ευτυχώς έκανε την κ@λοτούμπα μετά το δημοψήφισμα και παρά την ασφυκτική και παρανοϊκή πίεση κάποιων Ευρωπαίων στάθηκε όρθιος. Κι αυτό του το πιστώνουμε θετικά. Αλλά είχε προηγηθεί η μεγαλύτερη ανοησία του αιώνα. Το δημοψήφισμα παρωδία που ο ίδιος ακύρωσε λίγες ώρες μετά.

Ας είναι. Το είπαμε ξανά. Πρέπει να ανάψουμε μια λαμπάδα στον Γιουνγκέρ, στον Ομπάμα και στον Λιου, στον Ρέντσι, στον Ολάντ , στον Τουσκ (αυτός κλείδωσε την πόρτα την κρίσιμη στιγμή!) που στάθηκαν απέναντι στην αμετροέπεια τότε των Γερμανών, που έπεισαν την Μέρκελ να μην παρασύρεται από τον Σόιμπλε. Πρωτίστως όμως μια λαμπάδα για το μέρος του κόσμου, εκείνους τους Έλληνες που άντεξαν, που στάθηκαν όρθιοι και έφεραν τώρα τη χώρα στο σημείο να είναι παράδειγμα επιστροφής, να είναι εντάξει στις διεθνείς υποχρεώσεις της, να έχει την προεδρία του Eurogroup! Δεν είναι λίγο όλο αυτό για ένα κόσμο που λίγα χρόνια πριν ήταν στο καναβάτσο και τον εξευτέλιζαν οι πάντες. Αρκεί να μην ξαναπέσουμε στα σκ@τ@! Γιατί ξεχνώντας εκείνη την τραγική ιστορία θα επιβεβαιωθεί ο Ισπανός: «οι λαοί που ξεχνούν την ιστορία τους, είναι καταδικασμένοι να την ξαναζήσουν»