Τους … ανοιχτοχέρηδες αλλά και τους “σφικτούς” τουρίστες που επισκέφθηκαν την Ελλάδα αποτυπώνει ο χάρτης δαπανών της Τράπεζας της Ελλάδας.
Αυστραλοί, Αμερικανοί και Καναδοί ξοδεύουν περισσότερα ανά ταξίδι, όχι μόνο λόγω απόστασης αλλά και λόγω διαφορετικού προφίλ διακοπών, με έμφαση στη διάρκεια και στην ποιότητα.
Αντίθετα, οι παραδοσιακές ευρωπαϊκές αγορές, υπό την πίεση του κόστους ζωής, περιορίζουν αισθητά τα έξοδά τους.
Το στοίχημα για τον ελληνικό τουρισμό δεν είναι απλώς η αύξηση των αφίξεων, αλλά η στοχευμένη προσέλκυση επισκεπτών που ενισχύουν ουσιαστικά τα έσοδα, χωρίς να εξαντλούν τις αντοχές των προορισμών.
Οι γαλαντόμοι
Η μέση δαπάνη ανά ταξίδι, δείκτης που αποτυπώνει την πραγματική αγοραστική συμπεριφορά των ταξιδιωτών, αναδεικνύει ως μεγάλους «κερδισμένους» τις μακρινές αγορές. Καναδοί, Αυστραλοί και Αμερικανοί εμφανίζονται οι πιο ανοιχτοχέρηδες επισκέπτες, με τους Καναδούς να ξεχωρίζουν μακράν, δαπανώντας κατά μέσο όρο 1.682 ευρώ ανά ταξίδι, ποσό υπερδιπλάσιο σε σχέση με πολλές ευρωπαϊκές αγορές. Ακολουθούν οι Αυστραλοί με 1.346 ευρώ και οι Αμερικανοί με 1.256 ευρώ, επιβεβαιώνοντας ότι η απόσταση και το εισοδηματικό προφίλ συνδέονται άμεσα με μεγαλύτερη παραμονή και υψηλότερη κατανάλωση. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ποσοστιαία μεταβολή των δαπανών: οι Δανοί κατέγραψαν αύξηση περίπου 30%, φτάνοντας τα 833 ευρώ ανά ταξίδι, στοιχείο που δείχνει ότι ακόμη και εντός Ευρώπης υπάρχουν αγορές με δυναμική αναβάθμισης.
“Σφιχτοί” οι παραδοσιακοί αιμοδότες
Την ίδια στιγμή, όμως, οι παραδοσιακοί «αιμοδότες» του ελληνικού τουρισμού εμφανίζονται σαφώς πιο συγκρατημένοι. Οι Βέλγοι μείωσαν τις δαπάνες τους κατά 21%, στα 590 ευρώ, ενώ οι Γερμανοί –η μεγαλύτερη σε αφίξεις αγορά– περιόρισαν τη μέση δαπάνη στα 596 ευρώ, καταγράφοντας πτώση περίπου 17%. Πρόκειται για σαφή ένδειξη ότι οι πληθωριστικές πιέσεις και το αυξημένο κόστος ζωής στην Ευρώπη επηρεάζουν άμεσα τη συμπεριφορά των ταξιδιωτών.
Η πρόκληση της επόμενης ημέρας
Η εικόνα αυτή θέτει ένα κρίσιμο δίλημμα για τον ελληνικό τουρισμό καθώς είναι ξεκάθαρο πως η αύξηση των αφίξεων από μόνη της δεν εγγυάται αντίστοιχη αύξηση των εσόδων. Αντιθέτως, η στροφή σε αγορές υψηλής δαπάνης μπορεί να ενισχύσει το οικονομικό αποτύπωμα του τουρισμού, με λιγότερη πίεση στις υποδομές και στους προορισμούς.
Το στοίχημα για την επόμενη ημέρα δεν είναι απλώς να έρθουν περισσότεροι επισκέπτες, αλλά να έρθουν εκείνοι που αφήνουν μεγαλύτερη προστιθέμενη αξία στην οικονομία, στηρίζοντας έναν πιο βιώσιμο και ποιοτικό τουριστικό μοντέλο.
