Οι νεκροί του Πολυτεχνείου και η λάθος συζήτηση

Εκείνοι που καπηλεύτηκαν το Πολυτεχνείο, οι προβληματικοί “εορτασμοί”, όλα όσα έχουν συνδεθεί έκτοτε με την επέτειο, μαζί βέβαια και η συζήτηση για τους νεκρούς, είναι πράγματα που ειδικά σήμερα δεν θα έπρεπε να μας απασχολούν καθόλου.

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το CRETA24 στην Google
ΠΡΟΣΘΕΣΕ ΤΟ CRETA24 ΣΤΗΝ GOOGLE

Με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου και τις – ως συνήθως – προβοκατόρικες δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη η κεντρική πολιτική συζήτηση αλλά και η συζήτηση στα social media περιστράφηκε γύρω από το διαχρονικό ζήτημα των νεκρών: είχαμε ή δεν είχαμε νεκρούς στο Πολυτεχνείου, πόσους και που ακριβώς;

Και αυτή βεβαίως είναι η εντελώς λάθος κουβέντα. Πρώτα από όλα μιλάμε για πράγματα που έχουν λυθεί ιστορικά. Ασφαλώς και είχαμε νεκρούς στο Πολυτεχνείο. Όσοι λένε το αντίθετο, συνήθως το ξεκινούν με τη φράση : “Σέβομαι την επέτειο αλλά…”. Καθόλου δεν σέβονται την επέτειο, προσπαθούν να την μειώσουν με χίλιους τρόπους, ενοχλούνται πάρα πολύ με την διάσταση που έχει λάβει, είναι κατά βάση συμπλεγματικοί και μάλλον κρυφοχουντικοί.

Κακώς τους δίνουμε σημασία. Όχι επειδή δεν είναι επικίνδυνοι – είναι, σήμερα περισσότερο παρά ποτέ. Αλλά επειδή με την δημόσια αντιπαράθεση, καταλήγουμε να “παίζουμε μπάλα” στο δικό τους γήπεδου, το γήπεδο του ανορθολογισμού και της συνομωσιολογίας, του ακραίου συντηριτισμού, εντέλει της ακροδεξιάς.

Ο κ. Γεωργιάδης και ο κάθε Γεωργιάδης ξέρουν καλά που απευθύνονται. Και με το “κράξιμο” πετυχαίνουν τον πολλαπλασιασμό της απήχησης του λόγου τους και είναι απολύτως ευτυχείς με αυτό.
Όσοι δεν είναι ευτυχείς, όσοι βλέπουν το πρόβλημα όταν η δημόσια ατζέντα καθορίζεται από τέτοιες φωνές, θα όφειλαν να στρέψουν αλλού τον προβολέα. Θα όφειλαν να έχουν “καθαρίσει” το μήνυμα του Πολυτεχνείου από την βαβούρα που το θολώνει επί δεκαετίες, ώστε το 2026 να το παραδόσουν στις σημερινές γενιές ατόφιο και δυνατό.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου υπήρξε μια κορυφαία πράξη υπέρ της ελευθερίας. Σε εποχές όπου η δημοκρατία υποχωρεί, η ακροδεξιά προελαύνει, κεκτημένα δικαιώματα χάνονται, τα πιο λαϊκά στρώματα στρέφονται σε ψεύτικους σωτήρες, απογοητευμένα από την διάψευση των υποσχέσεων της φιλελεύθερης δημοκρατίας, είναι πιο απαραίτητο από ποτέ να καταστήσουμε σαφές πόσο σπουδαίο ήταν αυτό που έκαναν οι φοιτητές το 1973. Η Μεταπολίτευση, εκείνοι που καπηλεύτηκαν το Πολυτεχνείο, οι προβληματικοί “εορτασμοί”, όλα όσα έχουν συνδεθεί έκτοτε με την επέτειο, μαζί βέβαια και η συζήτηση για τους νεκρούς, είναι πράγματα που ειδικά σήμερα δεν θα έπρεπε να μας απασχολούν καθόλου.

Μονάχα το να καταλάβουν τα νέα παιδιά πώς η ελευθερία χρειάζεται διαρκή αγώνα, αγώνα που ενέχει και κίνδυνο, συνέπειες, ρίσκο. Αυτό θα έπρεπε να μας απασχολει πάνω από όλα.
Αλλά μέσα στον θόρυβο των ακραίων και των υποκριτών, μάλλον το έχουμε ξεχάσει.

Προηγούμενο

Σκληρές εικόνες: Γυναίκα πνίγηκε με κομμάτι κοτόπουλου και πέθανε μπροστά στα μάτια των φίλων της

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το CRETA24 στην Google
ΠΡΟΣΘΕΣΕ ΤΟ CRETA24 ΣΤΗΝ GOOGLE
Σχετικά Άρθρα
Περισσότερα

Χωρίζουμε απόψε!

Χιλιάδες τραγούδια, αμέτρητοι στίχοι με κατάλληλη μουσική συνοδεία έχουν γραφτεί κατά καιρούς για να εκφράσουν τον πόνο και…