Ο Αποκόρωνας χρειάζεται καλύτερη οικονομική διαχείριση. Λιγότερο κόστος, περισσότερες υπηρεσίες

Το 2024 ο Δήμος Αποκορώνου εισέπραξε περισσότερα χρήματα από την προηγούμενη χρονιά. Κι όμως, έκλεισε τη χρονιά με μεγαλύτερες ζημίες. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει από τα οικονομικά στοιχεία των ισολογισμών του 2023 και του 2024 που ανακοινώθηκαν στην Δημοτική Επιτροπή και αξίζει να απασχολήσει όλους μας.

Το 2023 ο Δήμος παρουσίασε τελική ζημία 1,13 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ το 2024 η ζημία αυξήθηκε στα 1,23 εκατομμύρια. Συνολικά, περίπου 2,36 εκατομμύρια ευρώ μέσα σε δύο μόνο χρόνια.

Ακόμη μεγαλύτερες είναι οι λειτουργικές ζημίες, που έφτασαν τα 2,87 εκατομμύρια ευρώ το 2023 και τα 3,11 εκατομμύρια το 2024. Και όλα αυτά ενώ το 2024 τα οργανικά έσοδα του δήμου αυξήθηκαν κατά 12%.

Τι σημαίνουν αυτοί οι αριθμοί για τον δημότη;

Ότι ο Δήμος παρουσιάζει μια οικονομική ανισορροπία που περιορίζει τις δυνατότητές του. Οι λογιστικές ζημίες δεν ταυτίζονται με ανεξόφλητα χρέη. Όταν όμως επαναλαμβάνονται, αποτελούν προειδοποίηση ότι χρειάζονται αλλαγές στη λειτουργία και στη διαχείριση. Γιατί κάθε ευρώ που δαπανάται χωρίς το αντίστοιχο όφελος είναι ένα ευρώ που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για καλύτερη καθαριότητα, ασφαλέστερους δρόμους, σχολεία και υποδομές.

Δεν φτάνει να εισπράττουμε. Πρέπει και να διεκδικούμε χρηματοδοτήσεις. Στην εικόνα αυτή προστίθεται ένα ακόμη προβληματικό στοιχείο.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του MyOTA για το 2025, ο Αποκόρωνας βρίσκεται στην 76η θέση μεταξύ 86 Δήμων της ίδιας κατηγορίας ως προς συγκεκριμένο δείκτη επιχορηγήσεων. Οι επιχορηγήσεις που καταγράφονται αντιστοιχούν μόλις στο 4,14% του προϋπολογισμού του, όταν στον Πλατανιά το αντίστοιχο ποσοστό είναι 15,87% και στην Κίσσαμο 15,61%.

Τα στοιχεία αυτά δεν μετρούν απευθείας την απορρόφηση ευρωπαϊκών κονδυλίων. Δείχνουν, όμως, μια σημαντική διαφορά που απαιτεί εξηγήσεις.

Πόσα έργα έχουν ώριμες μελέτες;
Πόσες προτάσεις χρηματοδότησης έχουν υποβληθεί;
Ποιες εγκρίθηκαν και ποιες εκκρεμούν;

Ένας Δήμος δεν μπορεί να περιμένει μόνο τις τακτικές κρατικές επιχορηγήσεις. Χρειάζεται υπηρεσίες που προετοιμάζουν μελέτες, παρακολουθούν προσκλήσεις και διεκδικούν συστηματικά πρόσθετους πόρους.

Η Πολιτεία οφείλει να χρηματοδοτεί τις αρμοδιότητες που μεταφέρει

Υπάρχει, ασφαλώς, και η άλλη πλευρά. Η υποχρηματοδότηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι πραγματικό πρόβλημα, που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε. Η πρόσφατη μελέτη της ΚΕΔΕ και της ΕΕΤΑΑ υπολογίζει το ετήσιο λειτουργικό κόστος των Δήμων σε 5,35 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ καταγράφει σημαντικό χρηματοδοτικό κενό σε σχέση με τους διαθέσιμους κρατικούς πόρους.

Η θέση μου είναι ξεκάθαρη: συμμετέχουμε στη διεκδίκηση της Αυτοδιοίκησης για επαρκή χρηματοδότηση και για μεταφορά κάθε νέας αρμοδιότητας μαζί με τους αναγκαίους οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους.

Δεν μπορεί το κράτος να αναθέτει συνεχώς νέες ευθύνες στους Δήμους χωρίς να εξασφαλίζει τα μέσα για να τις ασκήσουν. Αλλά η διεκδίκηση περισσότερων πόρων δεν μας απαλλάσσει από την υποχρέωση να διαχειριζόμαστε καλύτερα αυτούς που ήδη διαθέτουμε.

Πώς μπορούμε να μειώσουμε το κόστος και να βελτιώσουμε τις υπηρεσίες;

Πρώτη προτεραιότητα πρέπει να είναι η ενέργεια. Η καταγεγραμμένη οφειλή προς τη ΔΕΗ, ύψους 3,76 εκατομμυρίων ευρώ για την περίοδο 2020–2024, δείχνει πόσο σοβαρό είναι το ενεργειακό ζήτημα.

Χρειαζόμαστε ολοκληρωμένο πρόγραμμα ενεργειακής αναβάθμισης των δημοτικών κτιρίων, των αντλιοστασίων ύδρευσης και του οδοφωτισμού.

Με σύγχρονους αυτοματισμούς, αποδοτικότερα μηχανήματα και φωτιστικά LED μπορούν να επιτευχθούν μεγάλες εξοικονομήσεις. Ειδικά στον οδοφωτισμό, η μείωση της κατανάλωσης μπορεί, υπό κατάλληλες τεχνικές προϋποθέσεις, να φτάσει ακόμη και το 60%.

Το ακριβές όφελος πρέπει να προσδιοριστεί με ενεργειακές μελέτες. Στόχος, πάντως, είναι να πληρώνουμε λιγότερα για ρεύμα και να προσφέρουμε καλύτερο φωτισμό και πιο αξιόπιστη ύδρευση.

Δεύτερη προτεραιότητα είναι η διαχείριση των απορριμμάτων. Η υποχρέωση για το τέλος ταφής αυξήθηκε, σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία, από περίπου 174.000 σε 410.000 ευρώ.

Περισσότερη ανακύκλωση σημαίνει λιγότερα απορρίμματα προς ταφή και δυνατότητα περιορισμού της σχετικής επιβάρυνσης.

Παράλληλα, ένας σωστά χωροθετημένος και οργανωμένος Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων μπορεί να μειώσει τις μεγάλες μετακινήσεις των απορριμματοφόρων, την κατανάλωση καυσίμων και τη φθορά των οχημάτων.

Έτσι μπορούν να εξοικονομηθούν χρόνος και πόροι για περισσότερα δρομολόγια αποκομιδής εκεί όπου χρειάζονται. Ιδιαίτερα το καλοκαίρι, όταν οι ανάγκες του Αποκόρωνα πολλαπλασιάζονται.

Τρίτη προτεραιότητα είναι η ύδρευση. Κάθε διαρροή σημαίνει χαμένο νερό, χαμένη ενέργεια και πρόσθετο κόστος. Με προληπτική συντήρηση, έγκαιρο εντοπισμό βλαβών και σταδιακή αντικατάσταση προβληματικών δικτύων μπορούμε να περιορίσουμε τις απώλειες και να βελτιώσουμε την εξυπηρέτηση των κατοίκων.

Για να πετύχουμε όλα αυτά, χρειάζεται διαφορετικός τρόπος οικονομικής παρακολούθησης. Να γνωρίζουμε πόσο κοστίζει κάθε δημοτική υπηρεσία, πού αυξάνονται οι δαπάνες και τι αποτέλεσμα παράγουν.

Να υπάρχει τακτική, κατανοητή ενημέρωση των δημοτών. Να αξιολογούνται οι επενδύσεις με βάση την εξοικονόμηση που επιφέρουν και την ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν. Ο Αποκόρωνας χρειάζεται περισσότερες χρηματοδοτήσεις. Χρειάζεται, όμως, και καλύτερο προγραμματισμό, έλεγχο των δαπανών και σύγχρονη οργάνωση. Η απάντηση στα οικονομικά προβλήματα δεν μπορεί να είναι κάθε φορά η αύξηση των επιβαρύνσεων για τους δημότες.

Πρέπει να εξαντλούμε τις δυνατότητες εξοικονόμησης, να διεκδικούμε διαθέσιμους πόρους και να επενδύουμε εκεί όπου υπάρχει πραγματικό όφελος.

Για μένα, αυτός είναι ο στόχος μιας αποτελεσματικής δημοτικής διοίκησης. Λιγότερο λειτουργικό κόστος, περισσότερα έργα και καλύτερες υπηρεσίες σε κάθε χωριό του Αποκόρωνα.

Να πιάνει τόπο κάθε ευρώ που πληρώνει ο δημότης και να βλέπει άμεσα το αποτέλεσμα στην καθημερινότητά του.