Η συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλή των Ελλήνων για το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών με τίτλο «Ρυθμίσεις για το ανθρώπινο δυναμικό του δημοσίου τομέα, τις Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, την ενίσχυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, το Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς και λοιπές διατάξεις» ανέδειξε με σαφήνεια ένα βαθύ πολιτικό και θεσμικό χάσμα ανάμεσα στις κυβερνητικές επιλογές και την πραγματικότητα που βιώνουν οι τοπικές κοινωνίες.
Κατά την ομιλία της, η Βουλευτής Λασιθίου του ΠΑΣΟΚ, Κατερίνα Σπυριδάκη, ξεκαθάρισε από την αρχή ότι η τοποθέτησή της δεν περιορίζεται σε μια τυπική αντιπολιτευτική στάση, αλλά αποτυπώνει την αγωνία της κοινωνίας: «σήμερα στέκομαι εδώ, σε αυτό το Βήμα ως Βουλευτής Λασιθίου, όχι απλώς για να ασκήσω τυπική αντιπολιτευτική κριτική, αλλά για να μεταφέρω εδώ μέσα στην Εθνική Αντιπροσωπεία μια κραυγή αγωνίας, μια κραυγή που έρχεται από τα σχολεία, τους δήμους, τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς, τους δημοτικούς υπαλλήλους και τους ανθρώπους της καθημερινότητας σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.»
Ασκώντας συνολική κριτική στη φιλοσοφία του νομοσχεδίου, η κα Σπυριδάκη τόνισε ότι πίσω από τον τίτλο της «ενίσχυσης» κρύβεται μια αντίθετη κατεύθυνση: «Δεν είναι ένα νομοσχέδιο αποκέντρωσης, είναι ένα νομοσχέδιο συγκεντρωτισμού. Δεν είναι νομοσχέδιο ενδυνάμωσης της αυτοδιοίκησης, είναι ένα νομοσχέδιο μετακύλισης ευθυνών χωρίς πόρους […] είναι μια γραφειοκρατία με ψηφιακό περιτύλιγμα, ένα νομοσχέδιο που γεννά περισσότερες καθυστερήσεις και μεγαλύτερη απόσταση ανάμεσα στο κράτος, την κοινωνία και τον πολίτη.»
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ζήτημα της κατάργησης των σχολικών επιτροπών, υπογραμμίζοντας τον ρόλο τους στη λειτουργία της σχολικής κοινότητας: «με το άρθρο 34 καταργείτε ουσιαστικά τις σχολικές επιτροπές, έναν θεσμό που με όλες τις αδυναμίες του, λειτουργούσε για δεκαετίες ως κύτταρο άμεσης διαχείρισης των αναγκών της σχολικής κοινότητας λειτουργούσε για δεκαετίες ως κύτταρο άμεσης διαχείρισης των αναγκών της σχολικής κοινότητας, διαθέτοντας ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Έπαιρνε αποφάσεις κοντά στο σχολείο και γρήγορα.»
Με συγκεκριμένα παραδείγματα από την καθημερινότητα των δήμων, ανέδειξε τη διοικητική ασφυξία που έχει ήδη προκύψει: «Οι οικονομικές υπηρεσίες των δήμων πνίγονται αδυνατώντας να διαχειριστούν τον θεσμό της πάγιας προκαταβολής. Εκεί που παλαιότερα παρακολουθούσαν δύο τραπεζικούς λογαριασμούς, έναν για την πρωτοβάθμια και έναν για την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, σήμερα καλούνται να παρακολουθούν και να διαχειρίζονται τόσους λογαριασμούς όσες είναι οι σχολικές μονάδες. Και το ερώτημα είναι απλό: Με ποιο προσωπικό, με ποια ψηφιακά εργαλεία, με ποια εκπαίδευση;»
Η εικόνα αυτή, όπως ανέφερε, είναι ήδη πραγματικότητα στο Λασίθι: «Σας μεταφέρω λοιπόν, την εικόνα του Λασιθίου. Φανταστείτε έναν διευθυντή σχολείου σε ένα χωριό του Μεραμπέλλου, της Σητείας, της Ιεράπετρας ή του Οροπεδίου μέχρι χθες για ένα τόνερ, για ένα φωτοτυπικό ή μια απλή συσκευή, υπήρχε ευελιξία και ταχύτητα. Σήμερα, η σχολική μονάδα πρέπει πρώτα να ενημερώσει εγγράφως το Δήμο να περιμένει απάντηση αν ο δήμος μπορεί να προμηθευτεί το υλικό κεντρικά ή αν επιτρέπεται η αγορά μέσω πάγιας προκαταβολής. Αυτή η διαδικασία, όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι οι διευθυντές ξεπερνά συχνά τον ένα μήνα, ένα μήνα υπολειτουργίας που το σχολείο δεν μπορεί να κάνει σωστά τη δουλειά του.»
Την εικόνα της πλήρους διοικητικής δυσλειτουργίας συμπλήρωσε η αναφορά της Κατερίνας Σπυριδάκη στα πραγματικά αίτια των καθυστερήσεων, τονίζοντας ότι: «Και όλα αυτά γιατί; Επειδή το Δημόσιο αδυνατεί να διεξάγει και να ολοκληρώσει διαγωνισμούς, προμήθειας αναλώσιμων ειδών σε εύλογο χρόνο. Πώς να το κάνει όταν καλείται να προμηθευτεί τεράστιες ποσότητες με δεκάδες διαφορετικά είδη σε νηπιαγωγεία, δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια ΕΠΑΛ; Και πάλι δεν το λέμε εμείς, το λένε οι ίδιοι οι αντιδήμαρχοι παιδείας. Πάρτε το πιο απλό παράδειγμα: Ένα τόνερ. Κάθε σχολική μονάδα έχει διαφορετικά μηχανήματα, διαφορετικούς τύπους. Δεν μιλάμε για οικονομίες κλίμακας, μιλάμε για οργανωτικό εφιάλτη.»
Αναδεικνύοντας το πραγματικό διοικητικό αδιέξοδο που δημιουργείται, η Κατερίνα Σπυριδάκη σημείωσε ότι: «Και ενώ πενήντα διευθυντές έλυναν πρακτικά προβλήματα, τώρα καλούνται δύο ή τρεις υπάλληλοι να κάνουν τα πάντα. Αυτό λένε όλοι. Αν καταργήσετε τις σχολικές επιτροπές πρέπει να απασχολώ έναν άνθρωπο από την οικονομική υπηρεσία, έναν άνθρωπο από το τμήμα της παιδείας, έναν άνθρωπο από το τμήμα τεχνικών έργων να κάνει μόνο και αποκλειστικά αυτό. Αυτό δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι διοικητική ασφυξία. Και δεν περιμένουμε να εφαρμοστεί για να το δούμε στην πράξη, εμείς τουλάχιστον στο Λασίθι το έχουμε ήδη διαπιστώσει.»
Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η αναφορά στην πάγια προκαταβολή των 500 ευρώ: «Κύριε Υπουργέ, ας είμαστε σοβαροί με 500 ευρώ λειτουργεί ένα σχολείο στην Ελλάδα του 2026;», χαρακτηρίζοντας το μέτρο ως άλλοθι και όχι ουσιαστική στήριξη.
Απέναντι σε αυτή τη λογική συγκεντρωτισμού, η Κατερίνα Σπυριδάκη κατέθεσε τη σαφή εναλλακτική πρόταση του ΠΑΣΟΚ, υπογραμμίζοντας ότι η λύση δεν βρίσκεται στην κατάργηση αλλά στη θωράκιση του θεσμού: «Είναι ενισχυμένος, σύγχρονος και διαφανής θεσμός των σχολικών επιτροπών, με δημοσιοποίηση δαπανών σε πραγματικό χρόνο με ανεξάρτητους ελεγκτικούς μηχανισμούς και διπλογραφικό λογισμικό σύστημα.»
Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η αναφορά της Κατερίνας Σπυριδάκη στο Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς, επικαλούμενη τις δημόσιες παρεμβάσεις των ίδιων των φορέων: «Το δελτίο τύπου της Ομοσπονδίας Ζωοφιλικών Σωματείων είναι κόλαφος για εσάς. Μιλάει για μια συνεχιζόμενη αποτυχία, μιλάει για ένα ασταθές πλαίσιο, που αλλάζει κάθε λίγο και λιγάκι.» Τόνισε ότι η εικόνα αυτή αποτυπώνει μια πολιτική χωρίς σταθερότητα, χωρίς σχέδιο και χωρίς ουσιαστική εφαρμογή.
Στάθηκε, τέλος, στις σοβαρές στρεβλώσεις που δημιουργούνται στις αγροτικές και κτηνοτροφικές περιοχές, με ιδιαίτερη αναφορά στο Λασίθι: «Και το πιο σοβαρό για εμάς στο Λασίθι, που είμαστε και μια περιφέρεια με παράδοση στην κτηνοτροφία, είναι η πλήρης αδυναμία να διακρίνει τα ζώα συντροφιάς από τα ζώα εργασίας ή τα ζώα αθλητές. Επιβάλλετε οριζόντια μέτρα […] Αντί να λύνετε το πρόβλημα, δημιουργείτε νέα, ενώ ταυτόχρονα απαξιώνετε τους κτηνιάτρους.» Υπογράμμισε ακόμη ότι «επιλέγετε να βαφτίζετε παράνομες δομές ως ιδιωτικές κατοικίες για να γλιτώσετε τους ελέγχους […] Η ευζωία των ζώων δεν εξασφαλίζεται με ψηφιακά μητρώα που δεν λειτουργούν, αλλά με πόρους, με στελέχωση των κτηνιατρικών υπηρεσιών και με σεβασμό στην επιστήμη.»
Κλείνοντας, η Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κατέστησε σαφές ότι πρόκειται για μια καθαρή πολιτική σύγκρουση αξιών: «Αυτό το νομοσχέδιο είναι μια καθαρή πολιτική μάχη για το ποιος ασκεί την εξουσία και με ποιους όρους.» και απηύθυνε σαφές κάλεσμα: «να αποσύρετε αυτό το νομοσχέδιο, γιατί εμείς ζητάμε λειτουργικότητα, σεβασμό και πραγματική αποκέντρωση […] ένα κράτος που να λειτουργεί και όχι ένα κράτος όπως αυτό που έχουμε σήμερα, που έχει φτάσει σε τέλμα.»
