Τάσο, ο καλός δεν κερδίζει πάντα. Στο ποδόσφαιρο

Ο ΟΦΗ έκανε όσα έπρεπε για να κερδίσει. Του έλειψε, όμως, το γκολ. Η αστοχία και η ατυχία δεν του επέτρεψαν να πάρει αυτό που άξιζε. Προσωπικά, θεωρώ πως ακόμη και ένα 2-0 θα αποτύπωνε πιο δίκαια την εικόνα της αναμέτρησης. Είναι ίσως το μοναδικό παιχνίδι της φετινής σεζόν στο οποίο ο ΟΦΗ δικαιούται να αισθάνεται ότι πήρε λιγότερα από όσα πραγματικά άξιζε. Δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες, έβγαλε όμορφες συνεργασίες, είχε καλή κυκλοφορία και έβαλε δύσκολα σε μια ομάδα που διαθέτει καλύτερο ρόστερ απ’ ό,τι μαρτυρά η βαθμολογική της θέση.

Θέλω, όμως, να σταθώ ιδιαίτερα στον Τάσο Χατζηγιοβάνη. Μπήκε στο γήπεδο στο 68′, πήγε στο ένας εναντίον ενός, όπως ακριβώς του ζήτησε ο Χρήστος Κόντης, και έκανε τη διαφορά. Είναι ίσως ο μοναδικός ποδοσφαιριστής στο ρόστερ του ΟΦΗ που έχει τόσο έντονα αυτό το στοιχείο στο παιχνίδι του. Η ικανότητα να παίρνει την προσωπική ενέργεια, να περνά τον αντίπαλό του και να δημιουργεί ανισορροπία στην αντίπαλη άμυνα. Χθες έκανε, κατά την άποψή μου, το καλύτερό του παιχνίδι με τη φανέλα του ΟΦΗ.

Ο πρώην παίκτης του Παναθηναϊκού και της Ομόνοιας άλλαξε τις ισορροπίες. Έδωσε ένταση, ταχύτητα και κυρίως απειλή από τα δεξιά στον ΟΦΗ, κάνοντας ακόμη πιο δύσκολη τη ζωή της άμυνας του Ατρομήτου.

Και όλα αυτά, λίγες μόλις ημέρες μετά από μια ιδιαίτερα φορτισμένη στιγμή. Την ομιλία του και τη βράβευσή του από τον ΠΣΑΑΠ για τη στήριξη και τη βοήθεια που προσέφερε στον μικρό Όθωνα-Δημήτρη, ο οποίος έδωσε τη δική του γενναία μάχη, αλλά δυστυχώς δεν κατάφερε να βγει νικητής. Ο Χατζηγιοβάνης είχε ολοκληρώσει εκείνη τη συγκλονιστική στιγμή με μια φράση που έμεινε: «Το καλό πάντα νικά».

Χθες, όταν μπήκε στο γήπεδο, έμοιαζε σαν να ήθελε να αφιερώσει ένα γκολ, μια ασίστ, ακόμη και την ίδια τη νίκη κάπου ψηλά.

Σαν να ήθελε να δώσει ένα μικρό χαμόγελο μέσα από το ποδόσφαιρο.

Και το άξιζε. Το άξιζε ο ίδιος, το άξιζε ο ΟΦΗ, το άξιζε η προσπάθεια όλων όσοι πάλεψαν για τη νίκη λίγα 24ωρα μετά την σπουδαία νίκη στο παγωμένο Βουκουρέστι.

Όμως, το ποδόσφαιρο δεν μοιράζει πάντα τις νίκες σε αυτούς που τις αξίζουν. Ας ελπίσουμε αυτό να συμβαίνει μόνο στον αθλητισμό, μόνο στο ποδόσφαιρο.