«Αυτός είμαι! Είμαι ο Μαζώ!»

Στο άκουσμα παγώνουν όλοι. Πέθανε ο Γιώργος Μαζωνάκης. Ένας από τους πιο ξεχωριστούς και αγαπημένους καλλιτέχνες της ελληνικής μουσικής σκηνής έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών, αφήνοντας πίσω του φίλους και ένα φανατικό κοινό σε βαθιά θλίψη.

Ο «Μαζώ» ακολούθησε έναν δρόμο που δεν έμοιαζε με κανενός άλλου. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, τραγούδησε τον έρωτα, τον χωρισμό, την καψούρα,τη μοναξιά. Από το «Μου Λείπεις» και το «Παιδί της Νύχτας» μέχρι το «Ένα Κενό», το «Φεύγω Για Μένα» και το «Ανήκω Σε Μένα», τα τραγούδια του ειπώθηκαν από τα χείλη μιας ολόκληρης γενιάς.

«Στη Νίκαια, στον Πειραιά μεγάλωσα. Εκεί ξεκίνησαν όλα. Πήγαινα σε δύο σχολεία ταυτόχρονα, ένα το κανονικό κι ένα το «Μουσικό Ρετιρέ», το πρώτο νυχτερινό κέντρο όπου άρχισα να τραγουδάω. Μαθητής και στα δύο. Με το πρώτο χαρτζιλίκι που έβγαλα ως τραγουδιστής, σε ηλικία 16 χρόνων, πήρα τη φωτογραφική μηχανή της μητέρας μου και πήγα μόνος μου να ανακαλύψω ποια είναι η Κρήτη, το νησί του πατέρα μου. Τώρα πια η Κρήτη είναι ο τόπος μου, το ησυχαστήριό μου, ο θεραπότοπός μου.»

«Είμαι ευλογημένος, γιατί σ’ αυτά τα 30 χρόνια και βάλε, έχω τραγούδια για τα οποία είμαι περήφανος. Περήφανος για τη μουσική και τον λόγο τους και τις υπογραφές μου, δηλαδή τους δημιουργούς που έχω συνεργαστεί όλα αυτά τα χρόνια». Όσα χρόνια περπατάω, άλλα τόσα τραγουδάω» θα δηλώσει στην εκπομπή «Σπίτι με το Mega».

Τραγούδια που αγαπήθηκαν βαθιά από το κοινό, νύχτες στις πίστες, sold out εμφανίσεις και συνεργασίες με σημαντικά ονόματα της ελληνικής μουσικής, κομμάτια μιας διαδρομής που δύσκολα θα επαναληφθεί. Ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν ήταν απλώς ένας επιτυχημένος τραγουδιστής. Ήταν ένας καλλιτέχνης που είχε το δικό του ύφος, τη δική του αισθητική και έναν τρόπο να μετατρέπει κάθε εμφάνισή του σε ξεχωριστό γεγονός.

«Λένε ότι δεν μπορούν να με κατατάξουν στην τάδε κατηγορία ή στην άλλη. Ενώ εγώ προσπαθώ να με ταιριάξω στο μέλλον, όχι σε όσα βλέπουν οι άλλοι στο τώρα. Κάνοντας έναν απολογισμό, θα σου έλεγα ότι είμαι μοναχός σε αυτή την τέχνη. Εχω μονάσει στο τραγούδι, γιατί πολύ απλά με αυτόν τον τρόπο εκφράζομαι κι επικοινωνώ. Το είχα από μικρός αυτό, να κοιτάω το παρόν και να βλέπω το μέλλον. Αυτό με έχει σώσει».

«Για ακόμα μια φορά στη ζωή μου επιβεβαιώθηκε η πεποίθησή μου ότι η ψυχή μας δεν γερνάει. Στην ουσία μεγαλώνουμε, που για μένα «μεγαλώνω» σημαίνει μεγαλώνουν τα όριά μου. Αλλά πάντα είμαι ο Γιώργος Μαζωνάκης, της Κλειούς και του Εμμανουήλ, από τη Νίκαια του Πειραιά και με καταγωγή από τη Σητεία Κρήτης. Ο,τι είμαι είναι ένα όριο που το ξεπέρασα, δεν το παραβίασα. Απλώς το ξεπέρασα. Ωρίμασα. Είμαι ο εαυτός μου! Αυτός είμαι! Είμαι ο Μαζώ!»