«500 ευρώ μικτά τον χρόνο – Αυτό είναι το “μέρισμα” για τους εργαζόμενους του ΕΣΥ;»

Την έντονη αντίδραση της Ένωσης Εργαζομένων Βενιζελείου προκαλούν οι εξαγγελίες της κυβέρνησης από την 90ή Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, με τον πρόεδρο της Ένωσης, Δημήτρη Φλυτζάνη, να ασκεί σκληρή κριτική στην οικονομική ενίσχυση των εργαζομένων και να θέτει στο επίκεντρο τις ανάγκες του ΕΣΥ.

Ο κ. Φλυτζάνης χαρακτηρίζει χαρακτηριστικά «μέρισμα» τα 500 ευρώ μικτά τον χρόνο, επισημαίνοντας ότι σε δωδεκάμηνη αναγωγή αντιστοιχούν σε περίπου 42 ευρώ μικτά τον μήνα και υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για μέτρο που θα εφαρμοστεί από το 2027.

Παράλληλα, αναφέρεται στις μισθολογικές συνθήκες των εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία, στις ανάγκες στελέχωσης του ΕΣΥ, αλλά και στα προβλήματα των υποδομών του Βενιζελείου Νοσοκομείου, ζητώντας ουσιαστική χρηματοδότηση και συνολική αναβάθμιση.

Στην ανακοίνωσή του κάνει ιδιαίτερη αναφορά και στην επικείμενη επίσκεψη του υπουργού Υγείας στην Κρήτη, σημειώνοντας ότι οι εργαζόμενοι του Βενιζελείου θα θέσουν επί τάπητος τα προβλήματα του νοσοκομείου.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Δημήτρη Φλυτζανή:

«Η κυβέρνηση παρουσίασε από τη ΔΕΘ ένα «μέρισμα ανάπτυξης» για εργαζόμενους και κοινωνία. Εμείς θα το μετρήσουμε όπως το μετρά κάθε εργαζόμενος: στην τσέπη και στην καθημερινότητα. 500 ευρώ τον χρόνο = περίπου 42 ευρώ μικτά τον μήνα, αν αναχθεί σε δωδεκάμηνη βάση.

Και αυτά από το 2027.
Δεν είναι αύξηση βασικού μισθού.
Δεν είναι 13ος μισθός.
Δεν είναι 14ος μισθός.
Δεν είναι ειδικό μισθολόγιο ΕΣΥ.
Δεν είναι ουσιαστικό κίνητρο παραμονής.

Το ΕΣΥ δεν στελεχώνεται με «ηρωισμό»

Το ΕΣΥ το κρατούν όρθιο καθημερινά οι άνθρωποί του:

➢ Ο νοσηλευτής που δουλεύει νύχτες.
➢ Ο γιατρός που κάνει εφημερίες.
➢ Ο μηχανικός και ο τεχνικός που προσπαθούν να κρατήσουν ασφαλείς και λειτουργικές τις υποδομές.
➢ Ο εργαζόμενος της Πληροφορικής που στηρίζει τα πληροφοριακά συστήματα.
➢ Το παραϊατρικό και διοικητικό προσωπικό και όλοι όσοι εργάζονται καθημερινά μέσα στα νοσοκομεία.

Δε ζητούν χειροκρότημα. Ζητούν μισθό που να αντιστοιχεί στην ευθύνη και στις συνθήκες εργασίας τους. Όταν το κράτος αδυνατεί να ανταγωνιστεί την αγορά για να προσελκύσει και να κρατήσει εξειδικευμένο προσωπικό, δεν έχει απλώς πρόβλημα προσλήψεων.

Έχει πρόβλημα πολιτικής. Και αυτό δε λύνεται με 500 ευρώ μικτά τον χρόνο.

Υπάρχει δημοσιονομικός χώρος. Το ερώτημα είναι πού κατευθύνεται.

➢ Γιατί δεν υπάρχει ουσιαστική μισθολογική πολιτική για το ΕΣΥ;
➢ Γιατί δεν αποκαθίσταται ο 13ος και ο 14ος μισθός;
➢ Γιατί δεν υπάρχει ειδικό μισθολογικό πλαίσιο που να κάνει το Δημόσιο ανταγωνιστικό για εξειδικευμένο προσωπικό;
➢ Γιατί δεν υπάρχουν πραγματικά κίνητρα για όσους εργάζονται νύχτες, Κυριακές και αργίες και σηκώνουν καθημερινά το βάρος της λειτουργίας των νοσοκομείων;

Το ΕΣΥ δεν μπορεί να λειτουργεί με φθηνή εργασία και ακριβές εξαγγελίες.

Και στο Βενιζέλειο η πραγματικότητα είναι μπροστά μας

Η ανακαίνιση του ΤΕΠ είναι μια θετική παρέμβαση. Όμως το Βενιζέλειο δεν είναι μόνο το ΤΕΠ.

Το κεντρικό κτίριο του νοσοκομείου, ηλικίας άνω των 70 ετών, χρειάζεται συνολική παρέμβαση για την ασφάλεια, τη λειτουργικότητα και τη σύγχρονη αναβάθμισή του.

Υπάρχουν ώριμες μελέτες. Απαιτούνται περίπου 40 εκατομμύρια ευρώ για να προχωρήσει το έργο στο κεντρικό κτίριο και στον περιβάλλοντα χώρο.

Και τα πρόσφατα περιστατικά φθορών απλώς υπενθυμίζουν με τον πιο πρακτικό τρόπο ότι οι ανάγκες δεν είναι θεωρητικές.

Το Βενιζέλειο χρειάζεται ασφαλείς και σύγχρονες υποδομές.

Όχι νοσοκομεία που λειτουργούν με παρατάσεις και μπαλώματα.

Κύριε Υπουργέ, καλώς να έρθετε στην Κρήτη.

Ο Υπουργός Υγείας έχει προαναγγείλει την επίσκεψή του στην Κρήτη στις αρχές Οκτωβρίου για την παρουσίαση και τα εγκαίνια έργων του Ταμείου Ανάκαμψης.

Οι εργαζόμενοι του Βενιζελείου θα είμαστε εκεί.

Και μαζί με τις κορδέλες θα σας θυμίσουμε και όσα δεν χωρούν στις κορδέλες:

➢ Το προσωπικό που λείπει.
➢ Τους μισθούς που δεν επαρκούν.
➢ Την ασφάλεια των υποδομών.
➢ Τη χρηματοδότηση που απαιτείται.
➢ Τα περίπου 40 εκατομμύρια ευρώ για το Βενιζέλειο.

Γιατί το ΕΣΥ δε χρειάζεται άλλες επικοινωνιακές επιτυχίες.

Χρειάζεται κρατική χρηματοδότηση και εργαζόμενους που μπορούν να ζήσουν από τον μισθό τους.

Και τελικά το ερώτημα της ΔΕΘ είναι ένα:

Ποιος καρπώνεται την ανάπτυξη;

Δεν μπορεί τα κέρδη και τα πλεονάσματα να μεγαλώνουν, ενώ στους εργαζόμενους να παρουσιάζεται ως «μέρισμα» ένα επίδομα 500 ευρώ μικτά τον χρόνο.

Δεν ζητάμε φιλοδώρημα.

Ζητάμε πίσω αυτά που χάσαμε και αυτά που δικαιούμαστε.

Αξιοπρεπείς μισθούς.
13ο και 14ο μισθό.
Μόνιμη δουλειά.
Ισχυρό Δημόσιο Σύστημα Υγείας.
Ασφαλή και σύγχρονα νοσοκομεία.

Το ΕΣΥ δεν είναι κόστος. Είναι δικαίωμα του λαού».