Από το απόγευμα της Τρίτης, οπότε και έπεσε νεκρός ο 21χρονος Νικήτας Γεμιστός, αφού δέχτηκε 6 σφαίρες από τον 54χρονο Κώστα Παρασύρη που τον θεωρούσε υπεύθυνο για τον χαμό του γιου του, γράφονται και λέγονται πολλά. Αποκαλύπτονται και καταγγέλλονται ακόμα περισσότερα. Κυρίως οι λεπτομέρειες για το καθεστώς φόβου στο οποίο ζούσε τα τελευταία χρόνια ο νέος αυτός άνθρωπος και για όλες τις φορές που κατέφυγε στην αστυνομία για να καταγγείλει περιστατικά που έθεταν σε κίνδυνο την ζωή του. Είναι οι ιστορίες που ξετυλίγονται πάντα αφού γίνει το κακό.
Και όταν το κακό έρχεται, συζητάμε για ακόμα μια φορά τι θα μπορούσε να έχει γίνει διαφορετικά. Αν και πώς θα μπορούσε να γλυτώσει αυτό το παιδί από την εμμονή του 54χρονου που είχε βάλει σκοπό της ζωής του, όπως φαίνεται, να τον κάνει να πληρώσει.
Ποιος δεν έκανε καλά την δουλειά του; Ποιος ολιγώρησε, αν ολιγώρησε; Ποιος δεν περιέγραψε σωστά και λεπτομερώς την κατάσταση όπως αυτή είχε διαμορφωθεί μετά και τις επιθέσεις που είχε δεχτεί ο Νικήτας και τις μηνύσεις που είχε υποβάλλει; Η Ελληνική Αστυνομία έκανε τα προβλεπόμενα, λέει κοντολογίς ο πολιτικός προϊστάμενος της ΕΛ.ΑΣ Μιχάλης Χρυσοχοϊδης «δείχνοντας» τους δικαστικούς λειτουργούς και τον συνάδελφό του Γιώργο Φλωρίδη. Σαν καραμέλα, επαναλαμβάνεται δε ότι ο Νικήτας είχε και το προσωπικό κινητό του διοικητή του ΑΤ Μαλεβιζίου, για να φανεί πόσο «κοντά» ήταν η αστυνομία σε ό,τι συνέβαινε.
«Έγινε παραβίαση περιοριστικών όρων και όχι παραβίαση δικαστικής απόφασης. Έπρεπε να έχει ιδιαίτερη επισήμανση της επικινδυνότητας της συμπεριφοράς του δράστη», αντιτείνει η δικηγόρος της οικογένειας του 21χρονου Νικήτα.
Οι δύο «πλευρές» θα αντιμάχονται για καιρό, τουλάχιστον η οικογένεια του Νικήτα δεν θα το αφήσει να περάσει έτσι. Θα το πάει μέχρι τέλους προκειμένου να αποδοθούν ευθύνες, αν υπάρχουν, όπου υπάρχουν.
Στη μεγάλη εικόνα όμως, που στην περίπτωση αυτή είναι και ουσιαστική, πρέπει να συμφωνήσουμε στο αυτονόητο. Το κράτος φταίει, η πολιτεία. Μα αυτή είναι η Ελληνική Αστυνομία, μα η Δικαιοσύνη. Κράτος είναι και οι δύο θεσμοί. Η πολιτεία όφειλε και οφείλει να προστατέψει με κάθε τρόπο, τον κάθε Νικήτα. Η πολιτεία όφειλε να «απλώσει» δίχτυ ασφαλείας. Και στον Νικήτα και την οικογένεια του αλλά και στην οικογένεια Παρασύρη που από τότε που έχασε το μοναχογιό της βυθιζόταν στο σκοτάδι και το μίσος.
Η πολιτεία φταίει, η πολιτεία που είναι απούσα εκεί που ο πολίτης την χρειάζεται περισσότερο. Στην ασφάλεια, στην απονομή δικαιοσύνης, στη στήριξη στη δύσκολη στιγμή.
