Η προστασία των Τειχών από τα αυτοκίνητα και η… αλά καρτ ευαισθησία των φορέων

Είναι τόσο απλά όσο φαίνονται τα πράγματα;

Η πρόσφατη απόφαση της Αρχής Διαφάνειας για οριστικό κλείσιμο των Τειχών όσον αφορά τα αυτοκίνητα μοιάζει να τακτοποιεί οριστικά και αμετάκλητα μια προχειρότητα και ακαταστασία που εδώ και μερικά χρόνια ταλαιπωρούν το Ηράκλειο.

Η Αρχή ήλθε να κατακυρώσει ουσιαστικά την απόφαση των αρχαιολογικών υπηρεσιών οι οποίες είχαν καταλήξει ότι το πάρκινγκ των αυτοκινήτων δίπλα στα Ενετικά Τείχη προκαλεί φθορές και εγκυμονεί κινδύνους για ένα από τα μεγαλύτερα σωζώμενα μνημεία της Μεσογείου. Σωστή απόφαση; Έτσι φαίνεται! Διότι πώς θα προστατεύσεις ένα σπουδαίο μνημείο όταν συνεχώς το επιβαρύνεις;

Σε αυτή την ιστορία που εκ πρώτης όψεως μοιάζει να αφορά μόνο το μνημείο, εμπλέκονται πολλοί φορείς. Εκτός από τους αρχαιολόγους είναι ο δήμος Ηρακλείου. που είχε την ευθύνη να περιποιείται τα Τείχη και να ελέγχει τα πάρκινγκ από τα οποία εισέπραττε χρήματα, αλλά και άλλοι φορείς όπως οι ιδιώτες που έχουν στην ιδιοκτησία τους χώρους στάθμευσης. Είναι δηλαδή γνωστό ότι μετά την καταγγελία από τον Σύνδεσμο Σωματείων Επιχειρηματιών Χώρων Στάθμευσης κινήθηκε η Εθνική Αρχή Διαφάνειας απειλώντας τον Δήμο Ηρακλείου με ποινικές κυρώσεις.

Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Είναι τόσο απλά όσο φαίνονται; Προφανώς όχι. Όσο και αν θέλουμε να λέμε ότι τα Ενετικά Τείχη πρέπει να προστατευθούν και μοιάζει σωστό το γεγονός ότι δεν μπορείς να έχεις σε όλα τα μήκη και τα πλάτη αυτοκίνητα κι άλλες δραστηριότητες, η αλά καρτ ευαισθησία των αρχαιολογικών υπηρεσιών δεν πείθει για τον πραγματικό λόγο που ελήφθη η απόφαση, ήδη από το 2014. Και τούτο γιατί έχουμε την ίδια αρχαιολογική υπηρεσία που επιβάλλει τέτοιες αποφάσεις πχ στον δήμο Ηρακλείου ή στο τένις από το οποίο ζητά να απομακρύνει τα γήπεδά του από τα Τείχη, αλλά ποιεί τη νήσσαν για αντίστοιχες εγκαταστάσεις ιδιωτών σε προμαχώνες (άραγε εκεί υπάρχει…ευελιξία; ) ή και για το παρόμοιας δραστηριότητας παγκρήτιο στάδιο στην πλατεία Κόρακα όπου όλες οι εγκαταστάσεις του είναι στο Τείχος. Έχουμε κι άλλα παραδείγματα που η αρχαιολογική υπηρεσία τηρεί τον αυστηρό νόμο προς ορισμένες κατευθύνσεις , αλλά κλείνει τα μάτια σε άλλα υιοθετώντας σκανδαλώδη τακτική. Για να μην πω για το καφέ πάνω στον Κούλε θα αναφερθώ στην πιο χαρακτηριστική περίπτωση του εργοστασίου Καστρινάκη κάτω στην Ικάρου. Εκεί με πρόφαση και πάλι τα Τείχη και την περιοχή απαγορεύει τη στάθμευση αυτοκινήτων, αλλά θα επέτρεπε λέει να μπαίνουν εκεί αυτοκίνητα οι οδηγοί των οποίων θα πηγαίνουν στο αρχαιολογικό μουσείο. Διότι ως γνωστόν από… επιστημονικές μελέτες όσοι πάνε να δούνε τον διπλό μινωικό πέλεκυ στο μουσείο… δεν ρυπαίνουν. Όσοι απλώς κατεβαίνουν στην πλατεία είναι μιαροί! Αστειότητες γενικώς και ειδικώς.

Κι ο δήμος; Εδώ έχει πλάκα η ιστορία. Από τη μία θέλει να πάρει τα Τείχη και από την άλλη αφήνει χύμα όλη την κατάσταση δίπλα στις τάφρους. Και γίνεται κάθε μέρα χαμός. Μιλάμε πια για 3 δημοτικές αρχές που δεν έκαναν τίποτα απολύτως για να διασφαλίσουν χώρους στάθμευσης ξέροντας ότι δεν θα αφήσουν ποτέ οι αρχαιολόγοι να μετατραπούν τα Τείχη σε χώρους στάθμευσης. Κι αυτά τα 12 χρόνια έχουμε ακούσει πολλά. Έχουμε δει λεονταρισμούς από τον δήμο. Που λέει διάφορα αλλά όταν τα συμφέροντα μεγαλώνουν κοιτάζουν απλώς τον ουρανό μήπως στείλουν τίποτα πυραυλάκια οι Ιρανοί.

Πόσα χρόνια τώρα συζητούμε και ακούμε για υπόγεια πάρκινγκ(θυμάστε την πλατεία;) που σε όλες τις πόλεις είναι κάτι δεδομένο; Στο Ηράκλειο έγιναν δυο όλα και όλα κι αυτά υπολειτουργούν. Το δε υπόγειο πάρκινγκ στο πολιτιστικό είναι μόνο τις μέρες των εκδηλώσεων. Εξυπηρετεί, αλλά σε συγκεκριμένες συνθήκες. Άραγε υπάρχει κανένας σχεδιασμός να αυξηθούν οι χώροι στάθμευσης; Και δεν αναφέρομαι στο κέντρο που λένε ορισμένοι, αλλά περιφερειακά, έστω μετά τα Τείχη… τίποτα απόλυτο μηδέν.

Άφησα τελευταίο τον Σύνδεσμο Σωματείων Επιχειρηματιών Χώρων Στάθμευσης που έκανε την σχετική καταγγελία. Υπερασπίζεται τα συμφέροντά του και καλά κάνει. Αλλά ήλεγξε αλήθεια τα μέλη του εάν τηρούν προϋποθέσεις; Έχουμε υποτίθεται σταθμούς που ‘κάθονται’ πάνω σε μνημεία, που είναι δίπλα σε μνημεία, που είναι σε κάτι χαλάσματα. Αυτά είναι σύγχρονες υποδομές; Εδώ πια μιλάμε για μία τακτική αμοραλισμού. Όταν υπάρχει αθέμιτος ανταγωνισμός το καταλαβαίνω. Αλλά έτσι; Ό,τι πάει να φτιαχτεί σε αυτή την πόλη να το πολεμάμε; Κι όλα αυτά για να έχουμε τη δυνατότητα της αποκλειστικής χρήσης ή να δημιουργούμε καρτέλ μονοπωλίων; Πώς άραγε να πληρώσει ένα οδηγός τη στάθμευση όταν του ζητούν ένα νεφρό για 2-3 ώρες; Διότι αυτό γίνεται πια σε τούτη την πόλη. Έχουμε πει ότι δεν υπάρχει σωσμός, αλλά όχι κι έτσι.

Προηγούμενο

Οι επιπτώσεις του πολέμου στον τουρισμό: «Κλειδί» η διάρκεια της σύγκρουσης

Επόμενο

Νέα Υόρκη: Εκρηκτικός μηχανισμός έξω από το σπίτι του Ζοχράν Μαμντάνι

Σχετικά Άρθρα