Ξεκίνησε η νηστεία των 48 ημερών (ως το Πάσχα) και μαζί ,θέλουμε να λέμε, άρχισε μια περίοδος περισυλλογής και ενδοσκόπησης που θα μας οδηγήσει μέχρι την Ανάσταση. Εάν θέλουμε. Εάν δεν θέλουμε σταματάμε και στη Σταύρωση και αρχίζουμε τη γκρίνια! Όπως κάνουμε συνήθως δηλαδή…
Η αλήθεια είναι ότι αναζητώ συχνά άλλους λαούς κι άλλα έθνη που να καταγράφουν, στη διαδρομή τους, τόσους καβγάδες, τόσες μεταξύ μας διαμάχες, τόσους εμφύλιους σπαραγμούς. Πολύ πριν γίνουμε κράτος (μην με ρωτήσετε εάν έχουμε γίνει ακόμη και σήμερα…) όταν ήμασταν σκορποχώρι και υπήκοοι διαφόρων αυτοκρατοριών , είχαμε τις δικές μας τρέλες να λύσουμε.
Θα μου πείτε τι άλλαξε από την εποχή που ο ελλαδικός χώρος με τις πόλεις- κράτη μεγαλούργησε στον πολιτισμό, τη φιλοσοφία, τις τέχνες, την επιστήμη. Ο τόπος που εφηύρε τη δημοκρατία την κατακρεούργησε κιόλας. Ο Έλληνας που μίλησε πρώτος για το μέτρον άριστον και το μηδέν άγαν έκανε ταυτόχρονα και τις μεγαλύτερες υπερβολές, σφαζόταν με τον αδελφό του για τους τράφους και τα πετραδολάκια. Όπως ακριβώς και σήμερα- να μια απόδειξη και… σύνδεση με το ένδοξο παρελθόν μας.
Από τότε που υπάρχουν κείμενα, πηγές και αποδείξεις ιστορικές είμαστε μέσα στην εμφύλια παράνοια. Κανονικοί παράωροι από γεννησιμού μας δηλαδή…
Θυμηθείτε τι συνέβη στην νεότερη και πρόσφατη ιστορία μας. Πριν καν ελευθερωθεί ο ελληνικός χώρος, πριν γίνουμε κράτος με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου είχαμε ήδη ξεπετάξει 2-3 εμφύλιους, κάποια δάνεια φαγώθηκαν και η γκρίνια περίσσευε. Στη συνέχεια φέραμε ένα κυβερνήτη ελληνικής καταγωγής και πριν τον δολοφονήσουμε (εμείς και όχι άλλοι) είχαμε ήδη φροντίσει μέχρι και τον δικό μας, τον ελληνικό στόλο να κάψουμε.
Και μετά ήρθαν οι βάρβαροι…Βαυαροί που βασίλευαν και εμείς (μόνο εμείς αυτά) φτιάξαμε γαλλικό, αγγλικό, ρωσικό κόμμα, αλλά όχι κι ελληνικό. Αντέξαμε τον πρώτο βασιλιά τριάντα ολόκληρα χρόνια. Τον διώξαμε και δοκιμάσαμε με κάτι Δανούς τους οποίους είναι αλήθεια ότι με μερικές διακοπές τους κρατήσαμε…100 χρόνια! Στο μεταξύ βέβαια τον καλύτερό τους, τον βασιλιά Γεώργιο, τον δολοφονήσαμε και τους διαδόχους του κατά καιρούς τους στέλναμε εξορία, δοκιμάζαμε άλλα σχήματα που να χωρούσαν κάμποση βασιλευόμενη ή ολίγη προεδρευόμενη δημοκρατία.
Όλα τα χρόνια η χώρα έδινε μάχες και έκανε αιματηρούς πολέμους για να μεγαλώσει , ενώ εμείς συνεχίζαμε τους καβγάδες. Και μη νομίζετε ότι το κάναμε για λόγους σοβαρούς πάντα όπως το να μπούμε ή να μην μπούμε στον Μεγάλο Πόλεμο που έφερε και τον τραγικότερο Εθνικό Διχασμό τον οποίο ακόμη και σήμερα πληρώνουμε. Βγάζαμε τα μάτια μας και για ζητήματα που είχαν σχέση με την μετάφραση του Ευαγγελίου ή της Ορέστειας. Και κάναμε δικτατορίες, προνουντσιαμέντα, δημιουργήσαμε Μακρονήσια. Όλα αυτά κατέληξαν στο να εμποτιστεί τόσο κοινωνικό μίσος σε αυτό τον λαό που είμαστε έτοιμοι να τραβήξουμε μαχαίρι ακόμη και για τα πράγματα που αυτονόητα θα έπρεπε να ήμασταν ενωμένοι! Θυμηθείτε τι συνέβη με την πρόσφατη οικονομική κρίση, πόση ένταση και φαγωμάρα υπήρξε και πόσο μας πήρε να βγούμε από τη δίνη του κυκλώνα…
Και τώρα; Μια από τα ίδια! Ακόμη και για ήσσονος σημασίας θέματα λύνουμε το ζωνάρι για καβγά. Πεθαίνει η πρώτη γυναίκα πρύτανης της Σορβόνης κι εμείς έχουμε την πολυτέλεια να πετάξουμε δηλητήρια. Βρίσκονται φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 πατριωτών στην Καισαριανή και έχουμε ανακατέψει όλες τις ιδεοληψίες μας για να απαξιώσουμε ή να υποστηρίξουμε τα αυτονόητα, ενώ τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά και πιο σοβαρά. Αλλά εδώ θα μου πείτε στήνουν σκηνικό πολέμου έξω από τα νοσοκομεία, πλακωνόμαστε για τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό, στην Καισαριανή θα κολλήσουμε; Κι αν είναι ορθό το ότι «οι περισσότεροι καβγάδες μεγεθύνουν μια παρεξήγηση» στην περίπτωσή μας δεν πρόκειται περί παρεξήγησης, αλλά μάλλον- για να ευθυμήσουμε λίγο- περί…γενετικής παραωριάς.
Δεν υπάρχει σωσμός και το βλέπουμε κάθε μέρα πια. Οπότε ας αδράξουμε την ευκαιρία να φάμε λαγάνα και χαλβά, να αμολήσουμε καλούμπα, να πετάξουμε τον χαρταετό μας και έχουμε καιρό από αύριο να καβγαδίσουμε ξανά!
Καλή Σαρακοστή και καλά μυαλά σε όλους μας.
