Είναι από τους ιερωμένους που συζητά ανοιχτά και δημόσια όλα τα θέματα επικαιρότητας που απασχολούν την κοινωνία. Μέσα από αναρτήσεις του για την μετάδοση ή όχι του Covid19 μέσα από την Θεία Κοινωνία, το Άγιο Φως και την αποτέφρωση, ο ιερέας στο χωριό Σοκαράς του Δήμου Γόρτυνας, Χαράλαμπος Κοπανάκης έχει δείξει πως δεν φοβάται να… ακουμπήσει ευαίσθητα θέματα, που από πολλούς αντιμετωπίζονται ως «κόκκινες γραμμές».
Έτσι, με αφορμή την συζήτηση που άνοιξε μετά τις δηλώσεις της Μαρίας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις, ο ιερέας έκανε δύο νέες αναρτήσεις καταθέτοντας τις σκέψεις, τους προβληματισμούς αλλά και τα ερωτήματα που θα έπρεπε να γεννά όχι το ίδιο το δικαίωμα στην άμβλωση, αλλά ο επιλεκτικός δογματισμός.
Στην πρώτη ανάρτησή του ο π. Χαράλαμπος Κοπανάκης αναφέρεται στις αμβλώσεις τονίζοντας πως νομιμοποιήθηκαν «ως αναγνώριση μιας υπαρκτής κοινωνικής και ανθρώπινης πραγματικότητας και ως προσπάθεια προστασίας της ζωής και της υγείας των γυναικών».
«Προσωπική μου άποψη είναι ότι η συζήτηση γύρω από το αν μια γυναίκα θα πρέπει να έχει πρόσβαση σε ασφαλή και επιστημονικά κατοχυρωμένη ιατρική πράξη άμβλωσης, εφόσον το επιθυμεί, δεν μπορεί και δεν πρέπει να βρεθεί σε επαναδιαπραγμάτευση. Πρόκειται για ένα δικαίωμα που οφείλει να είναι όχι μόνο κεκτημένο, αλλά και δεδομένο σε κάθε σύγχρονη κοινωνία που σέβεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια», σημειώνει ο ιερέας και τονίζει πως «η στήριξη της οικογένειας μέσω συνεκτικών κοινωνικών πολιτικών, η εισαγωγή στο εκπαιδευτικό σύστημα μαθημάτων που θα παρέχουν επιστημονικά τεκμηριωμένη, ολοκληρωμένη και ουσιαστική ενημέρωση γύρω από τη λειτουργία της σεξουαλικότητας και κατ’ επέκταση της εγκυμοσύνης και η γνώση, η πρόληψη και η καλλιέργεια υπεύθυνης στάσης απέναντι στο σώμα και στις σχέσεις, αποτελούν θεμέλια κοινωνικής ωριμότητας» και είναι εκείνα τα ζητήματα που θα έπρεπε να τεθούν σε διαβούλευση.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δεύτερη ανάρτησή του ο π. Χαράλαμπου Κοπανάκη, στην οποία αναφέρει πως η συζήτηση για τις αμβλώσεις έχει επαναφέρει το «θεμελιώδες ερώτημα από πότε έχουμε άνθρωπο».
«Αν η απάντηση είναι ότι ο άνθρωπος υπάρχει πλήρως από την πρώτη αυτή στιγμή, τότε το ερώτημα δεν μπορεί να σταματήσει εκεί», σημειώνει ο ιερέας και αναφέρεται στο θέμα της εξωσωματικής γονιμοποίησης και το πως κάποιοι ενώ είναι φανατικοί πολέμιοι των αμβλώσεων, είναι υπέρμαχοι της εξωσωματικής γονιμοποίησης, στην οποία κάποια έμβρυα απορρίπτονται.
«Εδώ προκύπτει ένα αναπόφευκτο και ενοχλητικό ερώτημα. Αν κάθε γονιμοποιημένο ωάριο είναι πλήρης άνθρωπος από την πρώτη στιγμή, τι σημαίνει η μαζική δημιουργία και απώλεια εμβρύων στο πλαίσιο της εξωσωματικής γονιμοποίησης; Μπορούμε να μιλάμε με την ίδια απόλυτη βεβαιότητα, όπως την άμβλωση, χωρίς περαιτέρω προβληματισμό; Δεν καταθέτω εδώ μια έτοιμη δογματική απάντηση. Μάλλον δεν έχω απάντηση. Καταθέτω ωστόσο την παραδοχή ότι πολλές από τις απαντήσεις που κληρονομήσαμε, δόθηκαν σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο, σε εποχές χωρίς εργαστηριακή γονιμοποίηση, χωρίς κρυοσυντήρηση εμβρύων και χωρίς τη βιοϊατρική πραγματικότητα που γνωρίζουμε σήμερα», σημειώνει ο ιερέας.
«Η εποχή μας δεν έχει την πολυτέλεια ούτε της σιωπής, ούτε της μηχανικής επανάληψης παλαιών σχημάτων. Όχι επειδή ακυρώνεται η παράδοση, αλλά επειδή η ίδια η πραγματικότητα έχει αλλάξει ριζικά.
Η ευθύνη μας σήμερα δεν είναι να δανειστούμε έτοιμες απαντήσεις, αλλά να αρθρώσουμε λόγο σε διάλογο με τα σύγχρονα επιστημονικά δεδομένα, με διάκριση, με ειλικρίνεια και με σεβασμό προς το μυστήριο της ζωής.
Τα δύσκολα ερωτήματα δεν μας απειλούν. Αντιθέτως, μας προκαλούν να τα αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα και ευθύνη», γράφει ο π. Χαράλαμπος Κοπανάκης.
Δείτε τις αναρτήσεις του:
