Τροχαίο στο ΙΤΕ: Βγήκε από την Εντατική μετά από 34 ημέρες η φοιτήτρια

Ένα σημαντικό βήμα στη δύσκολη περιπέτεια της υγείας της έκανε η 20χρονη Ραφαέλλα, η φοιτήτρια που τραυματίστηκε σοβαρά στο τροχαίο έξω από το ΙΤΕ, στο Ηράκλειο.

Η νεαρή κοπέλα βγήκε από τη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, έπειτα από 34 ημέρες νοσηλείας και πολλά χειρουργεία. Πλέον, όπως επισημαίνει ο καθηγητής της στο Τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Κρήτης, Γιάννης Τζίτζικας, το μεγάλο στοίχημα είναι η αποκατάστασή της και η σταδιακή επιστροφή της στη δύναμη, την κινητικότητα και την αυτονομία.

Ο κ. Τζίτζικας, με αφορμή τη σημαντική αυτή εξέλιξη, αναφέρθηκε παράλληλα και στην κατάσταση του δρόμου έξω από το ΙΤΕ, καθώς πλέον έχει δημιουργηθεί πεζοδρόμιο στην απέναντι πλευρά από το σημείο όπου σημειώθηκε το δυστύχημα.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Γιάννη Τζίτζικα:

«Εχθές η Ραφαέλλα βγήκε από την εντατική, μετά από παραμονή 34 ημερών (και πολλά χειρουργεία). Θέλω να πιστεύω ότι τα δύσκολα πέρασαν (και μπράβο στους γιατρούς, στο ΠΑΓΝΗ και στο Αττικόν) για αυτήν την μαραθώνια προσπάθεια), και νομίζω ότι πλέον το ζητούμενο θα είναι για αποκατάσταση της δύναμης, της κινητικότητας, της ικανότητας διατροφής, και της αυτονομίας της. Και πλέον υπάρχει πεζοδρόμιο (!) στο δρόμο έξω από το ΙΤΕ, στην απέναντι πλευρά από το σημείο του δυστυχήματος. Μπορεί να μην έχει γίνει ακόμα η απαραίτητη διάβαση πεζών, ώστε να περνάνε οι πεζοί στην πλευρά του πεζοδρομίου, αλλά σίγουρα είναι μια σημαντική εξέλιξη για την ασφάλεια των πεζών. Βέβαια αυτό θα μπορούσε (και θα έπρεπε) να είχε γίνει πριν 27 χρόνια, και αν είχε γίνει δεν θα είχε συμβεί αυτό που συνέβη. Ας ευχηθούμε πλήρη αποκατάσταση στη φοιτήτρια και ας ελπίσουμε ότι κάποτε θα έχουμε μια πιο υπεύθυνη και αποτελεσματική τοπική αυτοδιοίκηση. Κατά τη γνώμη μου, θα είχε νόημα η πολιτεία να θεσπίσει μια διαδικασία άμεσης και υποχρεωτικής διερεύνησης της ευθύνης της αρμόδιας υπηρεσίας κάθε φορά που ένα σοβαρό τροχαίο ενδέχεται να συνδέεται με ελλιπή συντήρηση ή επικίνδυνη κατάσταση του δρόμου, όπως λακκούβες, ανεπαρκή σήμανση, έλλειψη φωτισμού, πεζοδρομίου, ή γενικά των απαραίτητων προστατευτικών μέτρων. Όχι, βέβαια, με αυτόματη σύλληψη του προϊσταμένου, αλλά με άμεση καταγραφή του σημείου, ταυτοποίηση του αρμόδιου φορέα και έλεγχο του ποιος είχε την υποχρέωση να γνωρίζει και να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο, αν υπήρχαν προηγούμενες καταγγελίες και αν η παράλειψη συνδέεται αιτιωδώς με το ατύχημα. Η λογική πρέπει να είναι ότι, όταν κάποιος τραυματίζεται από έναν γνωστό και αποτρέψιμο κίνδυνο στον δημόσιο δρόμο, δεν εξετάζεται μόνο η ευθύνη αυτού που οδηγούσε, αλλά και εκείνου που είχε την ευθύνη να κάνει τον δρόμο ασφαλή. Ένα τέτοιο σύστημα θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικό προληπτικά: όταν η αμέλεια ενός οδηγού μπορεί να έχει συνέπειες, θα πρέπει να έχει συνέπειες και η αμέλεια εκείνων που έχουν την ευθύνη να διατηρούν τον δρόμο ασφαλή. Νομίζω ότι ο Ποινικός Κώδικας έχει αντίστοιχες προβλέψεις (άρθρα 15 και 314), αυτό που λείπει είναι να θεσπιστεί «υποχρεωτικό Πρωτόκολλο Διερεύνησης Οδικής Υποδομής μετά από σοβαρό τροχαίο», με τέσσερα ίσως βασικά στοιχεία: (α) Υποχρεωτική καταγραφή στην αυτοψία της κατάστασης του δρόμου, σήμανσης, φωτισμού, στηθαίων, πεζοδρομίων κ.λπ., (β) Άμεση ταυτοποίηση της αρμόδιας υπηρεσίας/φορέα και του υπηρεσιακά υπεύθυνου για το συγκεκριμένο σημείο, (γ) Αυτόματη συλλογή του ιστορικού: προηγούμενες καταγγελίες, αναφορές, αυτοψίες, εντολές επισκευής και χρόνος ανταπόκρισης, και (δ) Υποχρεωτική ενημέρωση του Εισαγγελέα όταν υπάρχουν ενδείξεις ότι η παράλειψη της αρμόδιας υπηρεσίας μπορεί να συνδέεται αιτιωδώς με το ατύχημα.»