Το δηλητήριο του λαγοκέφαλου είναι… τίποτα μπροστά σε εκείνο των ανθρώπων

Θλιβερά περιστατικά με την απώλεια δυο αθώων ψυχών σημάδεψαν αυτό το πρώτο Σαββατοκύριακο του Ιουλίου. Το ένα είχε να κάνει με τον αιφνίδιο θάνατο μιας νέας σε ηλικία αγαπητής συναδέλφου, της Μαρίας, που έφυγε από τη ζωή – προφανώς από κάποιο πρόβλημα που είχε και δεν το γνώριζε ή τέλος πάντων δεν το ξέραν συγγενείς και φίλοι. Μια ανακοπή, ένα πρόβλημα που την οδήγησε στο θάνατο μόλις στα 46 της χρόνια. Ένα πραγματικό σοκ για όλους όσους την γνωρίζαμε , τεράστια λύπη για τον κόσμο που την παρακολουθούσε μέσω της δημοσιογραφικής της δουλειάς, αλλά πάνω από όλα για τους δικούς της ανθρώπους πόνος ανείπωτος και οδύνη απερίγραπτη.

Το άλλο περιστατικό αφορούσε ένα αθώο-κι εδώ κυριολεκτούμε!- τετράποδο, τη «Μορένα». Που την πήγαν στη θάλασσα οι ιδιοκτήτες της και για κάποιο άγνωστο λόγο το σκυλάκι δοκίμασε ένα ξεβρασμένο λαγοκέφαλο. Το σκυλάκι φέρεται σύμφωνα με τη μαρτυρία των ιδιοκτητών μέσα σε λίγα λεπτά να δηλητηριάστηκε από τα τοξικά εντόσθια του ψαριού και να πέθανε χωρίς να μπορούν να του προσφέρουν καμία βοήθεια.

Μοιάζουν δύο άσχετα μεταξύ τους περιστατικά και είναι. Θα αναρωτιέστε γιατί τα βάζω στην ίδια αντιστοιχία. Γιατί έχουν έναν κοινό παρονομαστή. Τη ανθρώπινη αναλγησία, την κοινωνική αναισθησία, την απύθμενη βλακεία που διαπερνά πια τάξεις, ομάδες και παρέες ανθρώπων που διαβιούν στα κοινωνικά δίκτυα! Σαν να μην κάνουν άλλη δουλειά ορισμένοι- και δεν είναι λίγοι μην ξεγελιέστε- από τα να στάζουν ένα δηλητήριο, τόσο τοξικό που μπορεί να ρίξει κάτω ελέφαντα όχι μόνο τη μικρή….Μορένα!

Οι δύο θάνατοι , ενός ανθρώπου και μιας σκυλίτσας, μπήκαν στα social media, διαβάστηκαν και σχολιάστηκαν από εκατομμύρια ανθρώπους. Κι ενώ περιμένεις να είναι ομόθυμη η λύπη και ο στεναγμός, η συμπαράσταση για τον χαμό και την απώλεια δυο ψυχών ξεκινά ένας παραλογισμός, το μίσος, η κατακραυγή, η μοχθηρία και η κακεντρέχεια. Το τι έγραψαν και τι είπαν μέσα σε λίγες ώρες για την… ξαφνικίτιδα, τα εμβόλια, τα νεφελίμ, για τον χαμό της Μαρίας (που αυτοί ξέρουν για τι…έγινε!), για τους ανθρώπους που δεν πρόσεξαν, για τους δημοσιογράφους συναδέλφους της που δεν λένε την αλήθεια!

Το ίδιο και για τη Μορένα! Τι έκαναν οι δικοί της στην παραλία, γιατί δεν την πρόσεχαν, γιατί δεν της έβαλαν κάτι στο στόμα να μην τρώει, γιατί δεν την έδεσαν, γιατί εγκλημάτισαν… Μήπως και η Μορένα έφυγε από τα εμβόλια; Ναι σας λέω… δεν μπορείς ούτε να θρηνήσεις εάν δεν πάρεις την άδεια μιας άρρωστης κοινωνίας που ενδημεί στα δίκτυα και τα ξέρει όλα- Είχε δίκιο εκείνος που είπε ότι «μερικές φορές η παράνοια απλώς διαθέτει όλες τις πληροφορίες».

Είναι μια μαζική τρέλα που δεν ξέρει κανείς που θα οδηγήσει. Όλα αυτά βέβαια έχουν μια κοινή αφετηρία: Την αμάθεια, την απαίδευτη ζωή τους που απλώς έχουνε γεμίσει δήθεν και άχρηστες πληροφορίες από αναγνώσεις στο δίκτυο σε ιστότοπους τύπου…βασανίζομαι, καρφίτσα, λόγια σταράτα… Το να παίρνεις πληροφορίες από το Ιντερνέτ είναι σαν να πίνεις νερό από πυροσβεστικό κρουνό, έλεγε ο Kapor, μόνο που τα πράγματα είναι χειρότερα σήμερα. Σαν να έχει δηλητηριαστεί όλος ο κόσμος από αυτό τον αγωγό, τόσο που το δηλητήριο του λαγοκέφαλου μοιάζει… τίποτα μπροστά στο ανθρώπινο δάγκωμα!