Το “αυγό του φιδιού” επωάζεται στην αγκαλιά των αυτοδιοικητικών της Κρήτης

Μια βασική και εξαιρετικά επικίνδυνη παράμετρος όλων-όσων συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα γύρω από το μεταναστευτικό στην Κρήτη (και τα έχουμε σχολιάσει με συνεχόμενα άρθρα το προηγούμενο διάστημα) είναι το θλιβερό γεγονός της επανεμφάνισης στην δημόσια συζήτηση των πιο ακραίων, ρατσιστικών και μισαλλόδοξων φωνών.

Δεν είχαν εξαφανιστεί βεβαίως, κάτι τέτοιο δυστυχώς δεν θα ήταν εφικτό. Όμως είχαν περιοριστεί αρκετά. Ακόμα και στα ανεξέλεγκτα social media, τα τελευταία χρόνια ξέραμε λίγο ως πολύ τους βασικούς φορείς ακροδεξιών απόψεων στον τόπο μας. Και τους ξέραμε με ονοματεπώνυμα, διότι η φωνακλάδικη παρουσία τους μα και ο σχετικά περιορισμένος αριθμός τους, είχαν καταστήσει πολύ δύσκολο να μην πέσεις πάνω τους σε κάποια ανάρτηση και πολύ εύκολο να τους θυμάσαι.

Οι πρόσφατες κινητοποιήσεις όμως, σε διάφορες περιοχές του Ηρακλείου από κατοίκους που αντιδρούν στο ενδεχόμενο δημιουργίας δομής μεταναστών, έχουν ανοίξει για τα καλά τον ασκό του Αιόλου.

Έχοντας πάρει θάρρος από την σχετική μαζικότητα αυτών των κινητοποιήσεων και κραδαίνοντας τα ομόφωνα ψηφίσματα δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων σαν “ρομφαία” πάνω από τα κεφάλια εκείνων που αμφισβητούν τα κίνητρα των αντιδράσεων τους, μέσα σε λίγες εβδομάδες οι μετρημένοι του διαδικτύου, έχουν γίνει σχεδόν αμέτρητοι.

Με λόγο γεμάτο μίσος και χολή για τους μετανάστες και με μια ολοένα και μεγαλύτερη αποθράσυνση, οι “θεματοφύλακες του κρητικού πολιτισμού” (αυτού ντε που οι ξένοι έρχονται να μας αλλοιώσουν) σταδιακά εγκαταλείπουν τα προσχήματα και δείχνουν τον πραγματικό, φριχτό ρατσιστικό εαυτό τους.

Φυσικά και ΔΕΝ είναι όλοι όσοι αντιδρούν ρατσιστές. Κάποιοι ενδέχεται να έχουν και δίκιο. Ωστόσο τα περισσότερα επιχειρήματα που ακούγονται πια στις συγκεκριμένες εκδηλώσεις είναι ρατσιστικά στον πυρήνα τους, είτε το αντιλαμβάνονται οι εκφραστές τους, είτε όχι.

Φτάσαμε στο σημείο όπου ο Δήμαρχος Χερσονήσου Ζαχαρίας Δοξαστάκης επικαλείται ως λόγο για να μην γίνει η δομή στο παλιό ΚΤΕΟ, το γεγονός ότι θα την βλέπουν οι τουρίστες όταν προσγειώνονται με το αεροπλάνο στο Ηράκλειο!

Ισχύει και για άλλους, όχι μόνο για τον κ. Δοξαστάκη: ουδείς εκ των αυτοδιοικητικών της Κρήτης μοιάζει να αντιλαμβάνεται ότι με την στάση του προσφέρει στις χειρότερες απόψεις και στα χειρότερα ένστικτα -ορισμένων – κρητικών το άλλοθι που χρειαζόταν για να απελευθερωθουν.

Οι δήμαρχοι και ο Περιφερειάρχης, έχουν οχυρωθεί πίσω από το διαχρονικά υποκριτικό “εμείς δεν είμαστε ρατσιστές, αλλά…” , τόσο πολύ που πια μοιάζουν να το πιστεύουν κιόλας.

Μόνο που τα πράγματα είναι απλά. Ο ρατσισμός, όσο παραμένει περιορισμένος στην σκοτεινή του γωνιά, δαχτυλοδειχτούμενος και κατακριτέος, μπορεί να αντιμετωπιστεί.

Όταν βγαίνει στο φως και γίνεται κυρίαρχη ρητορική και μάλιστα με την πιο υψηλόβαθμη κάλυψη , τότε καθίσταται ανεξέλεγκτος και απρόβλεπτος. Σχεδόν αήττητος, όπως η ανθρώπινη βλακεία (άλλωστε ο ρατσισμός είναι εκτός των άλλων και ίσως πάνω από όλα, βλακεία και επικίνδυνη, βαθιά, πηχτή ηλιθιότητα).

Προς το παρόν, στην Κρήτη, βρισκόμαστε στο όριο της πλήρους απελευθέρωσής του.

Ας ελπίσουμε πώς όσοι “επωάζουν” στην φιλόξενη αγκαλιά τους “το αυγό του φιδιού”, ακούσια θέλω να πιστεύω,  απλώς επειδή φοβούνται το πολιτικό κόστος της ευθύνης, θα το καταλάβουν προτού να είναι αργά.