Βαρύ πένθος έχει σκεπάσει την πόλη του Πύργου μετά την τραγική είδηση του θανάτου του 18χρονου μαθητή και αθλητή του βόλεϊ, Ασημάκη Διονυσόπουλου. Ένα παιδί γεμάτο ζωή, όνειρα και ταλέντο που έφυγε πρόωρα και άδικα αφήνοντας πίσω του, συντετριμμένους τους γονείς του.
Ο άτυχος νεαρός, γιος του προέδρου του σωματείου κομμωτών Νομού Ηλείας, Γιάννη Διονυσόπουλου, τραυματίστηκε σοβαρά το μεσημέρι της Παρασκευής όταν έπεσε από τον τρίτο όροφο πολυκατοικίας – για αδιευκρίνιστους μέχρι στιγμής λόγους -στην οδό Μανωλοπούλου στον Πύργο. Μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο της πόλης όπου οι γιατροί έδωσαν μεγάλη μάχη για να τον κρατήσουν στη ζωή. Δυστυχώς παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες ο 18χρονος δεν τα κατάφερε και υπέκυψε στα βαριά τραύματά του.
Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε σοκ και βαθιά θλίψη στην τοπική κοινωνία αλλά και σε ολόκληρη την οικογένεια του Ηλειακού αθλητισμού.
Ο Ασημάκης Διονυσόπουλος δεν ήταν απλός ένας μαθητής της Γ´ λυκείου που ετοιμαζόταν να δώσει τη δική του μάχη στις Πανελλήνιες εξετάσεις. Ήταν ένα παιδί που ξεχώριζε για το ήθος του, το χαμόγελο και την αφοσίωσή του στον αθλητισμό. Σύμφωνα με πληροφορίες, από τα δέκα του χρόνια είχε αφοσιωθεί στο βόλεϊ, φορώντας τη φανέλα του Κοροίβου Αμαλιάδας ενώ για μία χρονιά αγωνίστηκε και στην Ολυμπιάδα Πατρών τη σεζόν 2024-2025.
Το μεγάλο του πάθος ήταν το beach volley, όπου είχε ήδη καταφέρει να αφήσει το στίγμα του. Τον Αύγουστο του 2024 στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδας στην κατηγορία εφήβων, αποδεικνύοντας το μεγάλο του ταλέντο και τη δυναμική του στο άθλημα. Η επιτυχία του αυτή τον οδήγησε και σε καμπ της Ομοσπονδίας βόλεϊ με επίλεκτους Έλληνες αθλητές του beach volley, ανοίγοντας μπροστά του έναν δρόμο γεμάτο προοπτικές.
Όσοι τον γνώριζαν μιλούν για ένα παιδί με καθαρή καρδιά, αστείρευτο χιούμορ και αγάπη για την ομάδα και τους ανθρώπους γύρω του. Ένα παιδί που πάλευε με πάθος μέσα στο γήπεδο και ονειρευόταν ένα μέλλον γεμάτο αθλητισμό και δημιουργία.
«Ως Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης και εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΟΠΕ, εκφράζω τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στους οικείους του, στον σύλλογο του και σε όλη την τοπική κοινωνία. Καλό ταξίδι, Ασημάκη. Το χαμόγελο και η αγάπη σου για το βόλεϊ θα μείνουν για πάντα στη μνήμη μας».
Στον Πύργο σήμερα τίποτα δεν είναι το ίδιο. Φίλοι, συμμαθητές, συναθλητές, καθηγητές είναι «παγωμένοι» από το θάνατο του αγαπημένου τους Μάκη. Δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι το παιδί που μέχρι χθες γελούσε στο σχολείο και έκανε όνειρα για το μέλλον, δεν βρίσκεται πια ανάμεσά τους…
