T. Tσαντρίζου στο Olympia Forum VII: «Τη γεωγραφία της Κρήτης δεν μπορούμε να την αλλάξουμε, μπορούμε όμως να αλλάξουμε το κόστος της γεωγραφίας»

Με πέντε συγκεκριμένες προτάσεις για τη μείωση του μεταφορικού κόστους, την αναβάθμιση του εμπορευματικού ρόλου του λιμανιού του Ηρακλείου και την ενίσχυση της εξωστρέφειας των κρητικών επιχειρήσεων τοποθετήθηκε η Τζίνα Τσαντρίζου στο Olympia Forum VII.

Η Γενική Γραμματέας του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Βιομηχανικής Περιοχής Ηρακλείου (ΣΕΒΙΠΕΗ) και Αντιπρόεδρος Κρήτης του Συνδέσμου Ελλήνων Οικονομικών Διευθυντών (ΣΕΟΔΙ) έφερε στο προσκήνιο ένα ζήτημα που επηρεάζει άμεσα την ανταγωνιστικότητα της κρητικής παραγωγής: το πρόσθετο κόστος και τον χρόνο που απαιτούνται για τη μεταφορά των προϊόντων από και προς το νησί.

Κεντρική θέση στην παρέμβασή της είχε το λιμάνι του Ηρακλείου και η ανάγκη να ενισχυθεί περαιτέρω ο εμπορευματικός του χαρακτήρας, παράλληλα με τη σημαντική τουριστική και επιβατική δραστηριότητά του.

Όπως ανέδειξε, για τις επιχειρήσεις της Κρήτης κάθε επιπλέον ώρα και κάθε πρόσθετη επιβάρυνση στη μεταφορά επηρεάζουν την τελική τιμή του προϊόντος και, κατ’ επέκταση, τη δυνατότητά του να ανταγωνιστεί ισότιμα στις αγορές της Ελλάδας και του εξωτερικού.

Η παρέμβαση της κ. Τσαντρίζου επικεντρώθηκε κυρίως στις λύσεις που μπορούν να εφαρμοστούν, με πέντε βασικές προτάσεις.

Πρώτη προτεραιότητα αποτελεί η πλήρης εφαρμογή του Μεταφορικού Ισοδύναμου για τα εμπορεύματα στην Κρήτη, ώστε να περιοριστεί η επιβάρυνση που δημιουργεί η νησιωτικότητα στις επιχειρήσεις.

Παράλληλα, έθεσε την ανάγκη επανεξέτασης των κριτηρίων του ΜΙ Επιχειρήσεων, προκειμένου το μέτρο να ανταποκρίνεται καλύτερα στις πραγματικές αποστάσεις και στο πραγματικό μεταφορικό κόστος που αντιμετωπίζει μια κρητική επιχείρηση.

Η τρίτη πρόταση αφορά τη λειτουργία διακριτού πλαισίου εξυπηρέτησης της εμπορευματικής δραστηριότητας στο λιμάνι του Ηρακλείου, ιδιαίτερα κατά τις περιόδους υψηλής τουριστικής κίνησης. Στόχος είναι η κρουαζιέρα, η επιβατική κίνηση και η διακίνηση εμπορευμάτων να μπορούν να αναπτύσσονται παράλληλα, χωρίς η μία δραστηριότητα να δημιουργεί καθυστερήσεις στην άλλη.

Στην ίδια κατεύθυνση, η κ. Τσαντρίζου υπογράμμισε την ανάγκη για νέες και σύγχρονες υποδομές διαχείρισης εμπορευματοκιβωτίων, με επαρκείς χώρους, κατάλληλο εξοπλισμό φορτοεκφόρτωσης και σαφή προγραμματισμό των απαιτούμενων επενδύσεων.

Η πέμπτη πρόταση αφορά την ουσιαστική συμμετοχή του ΣΕΒΙΠΕΗ και των παραγωγικών φορέων στον σχεδιασμό των επενδύσεων που σχετίζονται με την εμπορευματική λειτουργία του λιμανιού. Οι επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν καθημερινά τις συγκεκριμένες υποδομές, όπως σημείωσε, μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στον σχεδιασμό λύσεων που ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της αγοράς.

 Στόχος ένα πιο ανταγωνιστικό κρητικό προϊόν

Στον πυρήνα της τοποθέτησης βρίσκεται η ανάγκη να περιοριστεί το μειονέκτημα που προκαλεί η γεωγραφική θέση της Κρήτης και να δημιουργηθούν καλύτερες προϋποθέσεις για την εξαγωγική δραστηριότητα του νησιού.

Η μείωση του χρόνου διακίνησης, η συγκράτηση του μεταφορικού κόστους και η αποτελεσματικότερη λειτουργία των υποδομών μπορούν να δώσουν στις κρητικές επιχειρήσεις μεγαλύτερα περιθώρια ανάπτυξης και στα προϊόντα του νησιού ισχυρότερη παρουσία στις διεθνείς αγορές.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η συνεχής παρουσία της κ. Τσαντρίζου σε Forum και θεσμικές συζητήσεις, αναδεικνύοντας παράλληλα τον ενεργό ρόλο του ΣΕΒΙΠΕΗ στη δημόσια συζήτηση για τα ζητήματα που αφορούν την επιχειρηματικότητα, τις μεταφορές, τις υποδομές και την εξωστρέφεια της Κρήτης.

Η ίδια δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη συνεργασία μεταξύ επιχειρηματικής κοινότητας, Επιμελητηρίων, Πολιτείας, διοίκησης του λιμανιού και παραγωγικών φορέων, καθώς η αντιμετώπιση του γεωγραφικού κόστους απαιτεί συντονισμένες παρεμβάσεις και κοινό σχεδιασμό.

Το μήνυμα που συμπυκνώνει τη φιλοσοφία της παρέμβασής της είναι χαρακτηριστικό:

«Τη γεωγραφία της Κρήτης δεν μπορούμε να την αλλάξουμε. Μπορούμε όμως να αλλάξουμε το κόστος της γεωγραφίας».

Ένα στοίχημα που συνδέεται άμεσα με την επόμενη ημέρα της κρητικής επιχειρηματικότητας και με τη δυνατότητα των προϊόντων του νησιού να φτάνουν γρηγορότερα, οικονομικότερα και πιο ανταγωνιστικά στις αγορές.