Στάχτη 45.000 στρέμματα πριν καν φτάσει η φωτιά στην Πρέβελη… Αύριο τι;

Υπάρχουν στιγμές που οι αριθμοί δεν είναι απλώς αριθμοί. Είναι νεκροί. Είναι εικόνες. Είναι στάχτη. Είναι καμένη γη. Είναι άνθρωποι που εγκαταλείπουν τα σπίτια τους, χωριά που αδειάζουν, ζώα που χάνονται και δάση που δύσκολα θα ξαναγίνουν όπως τα θυμόμασταν.

45.000 στρέμματα

Τόση είναι, σύμφωνα με το Meteo του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, η έκταση που είχε ήδη παραδοθεί στις φλόγες στο νότιο Ρέθυμνο μέχρι το μεσημέρι της Πέμπτης. Και αυτή η εκτίμηση βασίζεται σε δορυφορική εικόνα που καταγράφηκε από τον δορυφόρο Sentinel-2 του Copernicus, στις 12:13 ώρα Ελλάδας το μεσημέρι της Πέμπτης (30/07) ενώ η φωτιά συνέχιζε να καίει.

Το πιο σοκαριστικό όμως δεν είναι ο αριθμός.

Είναι η υποσημείωση.

Στην καταμέτρηση δεν περιλαμβάνεται η νέα μεγάλη πυρκαγιά που ξέσπασε αργότερα στην περιοχή Ασώματος – Πρέβελη.

Με άλλα λόγια, τα 45.000 στρέμματα δεν είναι ο τελικός απολογισμός. Είναι απλώς το σημείο από το οποίο ξεκινά η επόμενη καταγραφή.

Και όσο οι φλόγες συνεχίζουν να κινούνται με τη βοήθεια των ανέμων, κανείς δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα πού θα σταματήσουν. Ούτε πόσα ακόμη στρέμματα θα προστεθούν στον θλιβερό κατάλογο.

Οι δορυφορικές εικόνες έχουν κάτι αμείλικτο. Δεν γνωρίζουν από δικαιολογίες, ούτε από εντυπώσεις. Αποτυπώνουν μόνο την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα στο νότιο Ρέθυμνο είναι ότι μια τεράστια έκταση γης έχει μετατραπεί σε μαύρο τοπίο μέσα σε λίγες ώρες.

Η Κρήτη έχει πληρώσει πολλές φορές βαρύ τίμημα στις πυρκαγιές. Αυτή τη φορά όμως το πλήγμα δεν μετριέται μόνο σε στρέμματα. Μετριέται σε ανθρώπινες ζωές, με δύο πυροσβέστες να πέφτουν εν ώρα καθήκοντος, σε οικογένειες που είδαν τις περιουσίες τους να χάνονται και σε ένα φυσικό περιβάλλον που θα χρειαστεί χρόνια για να ανακάμψει.

Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο πόσα στρέμματα κάηκαν.

Το ερώτημα είναι αν αυτή η εικόνα θα μας αφυπνίσει ή αν θα περιμένουμε την επόμενη δορυφορική φωτογραφία για να διαπιστώσουμε ότι το μαύρο στον χάρτη μεγάλωσε ακόμη περισσότερο.

Γιατί τα 45.000 στρέμματα δεν είναι το τέλος της ιστορίας.

Ίσως να είναι μόνο η αρχή.