Ένας Γερμανός και η Αμερικανίδα σύζυγός του καταδικάστηκαν στην Ισπανία σε τρία χρόνια φυλάκισης, αφού κρατούσαν τα τρία ανήλικα παιδιά τους απομονωμένα μέσα σε ένα σπίτι στο Οβιέδο επί τέσσερα χρόνια, επικαλούμενοι φόβους για την πανδημία του Covid-19. Οι Αρχές περιέγραψαν τις συνθήκες διαβίωσης ως εφιαλτικές, ενώ τα παιδιά βρέθηκαν με σοβαρά ψυχικά και σωματικά προβλήματα.
Ο 53χρονος Γερμανός εργαζόμενος σε εταιρεία τεχνολογίας, Κρίστιαν Στέφεν, και η 48χρονη Αμερικανίδα σύζυγός του, Μελίσα Αν Στέφεν, καταδικάστηκαν από δικαστήριο της Οβιέδο στη βόρεια Ισπανία, ύστερα από δίκη που πραγματοποιήθηκε κεκλεισμένων των θυρών.
Το ζευγάρι είχε κρατήσει τα τρία παιδιά του – ένα αγόρι ηλικίας 10 ετών τότε και δίδυμα οκτώ ετών – απομονωμένα μέσα σε ένα βρόμικο σπίτι για σχεδόν τέσσερα χρόνια, από τον Δεκέμβριο του 2021 έως τις 28 Απριλίου 2025, υποστηρίζοντας ότι προσπαθούσε να τα προστατεύσει από την πανδημία του Covid-19.
Σοβαρά ψυχικά και σωματικά τραύματα από την απομόνωση
Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, η πολυετής απομόνωση άφησε στα παιδιά σοβαρά ψυχικά και σωματικά τραύματα. Οι αστυνομικοί που μπήκαν στο σπίτι εντόπισαν χρησιμοποιημένες πάνες, σερβιέτες και ταμπόν πεταμένα σε διάφορα σημεία, ενώ πάγκοι και επιφάνειες ήταν καλυμμένοι με περιττώματα ζώων.
Οι Αρχές ανέφεραν ότι τα παιδιά εμφάνιζαν προβλήματα ελέγχου ουροδόχου κύστης και εντέρου, ενώ είχαν στραβά πόδια λόγω των χρόνων που πέρασαν κοιμώμενα σε μικροσκοπικά κρεβάτια ακατάλληλα για την ηλικία και την ανάπτυξή τους.
Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης ανατριχιαστικά σχέδια που είχαν ζωγραφίσει τα παιδιά στο εσωτερικό των κρεββατιών τους, με μορφές τεράτων και κοφτερά δόντια σχεδιασμένα με κόκκινο μελάνι.
Άγγιξε με θαυμασμό το γρασίδι
Μετά τη διάσωσή τους, αστυνομικοί περιέγραψαν πως ένα από τα παιδιά γονάτισε στο γρασίδι έξω από το σπίτι και, συγκλονισμένο, «το άγγιζε με θαυμασμό».
Πριν από τη δίκη, οι εισαγγελείς είχαν περιγράψει με σκληρούς όρους τις συνθήκες διαβίωσης των ανηλίκων: «Οι Στέφεν είχαν κλειδώσει τα παιδιά μέσα στο σπίτι και τα είχαν απομονώσει πλήρως από τον υπόλοιπο κόσμο, στερώντας τους κάθε επαφή με άλλους ανθρώπους, τόσο δια ζώσης όσο και μέσω άλλων μορφών επικοινωνίας».
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, τα παιδιά δεν γνώριζαν ούτε συγγενείς ούτε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εκτός από τους γονείς τους. Δεν έβγαιναν ποτέ έξω, ούτε καν στον κήπο του σπιτιού, εξαιτίας του αβάσιμου φόβου των γονιών τους ότι θα μπορούσαν να μολυνθούν από κάποια ασθένεια.
Δεν τα είχαν γράψει στο σχολείο
Οι γονείς δεν τα είχαν γράψει ποτέ σε σχολείο στην Ισπανία. Τα παιδιά διδάσκονταν μόνα τους ή με τη βοήθεια των γονιών τους, με αποτέλεσμα τα δίδυμα, όταν εντοπίστηκαν σε ηλικία οκτώ ετών, να μην γνωρίζουν ούτε ανάγνωση ούτε γραφή.
Οι εισαγγελείς ανέφεραν ακόμη ότι τα παιδιά δεν παρακολουθούνταν από γιατρούς, καθώς η τελευταία φορά που είχαν εξεταστεί ιατρικά ήταν το 2019. Όπως επισημαίνεται, οι ίδιοι οι γονείς αναλάμβαναν να διαγνώσουν και να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα υγείας που προέκυπταν, ενώ στο σπίτι βρέθηκε μεγάλη ποσότητα φαρμάκων αγορασμένων χωρίς ιατρική συνταγή.
Οι συνθήκες υγιεινής χαρακτηρίστηκαν εξαιρετικά κακές, με μεγάλες ποσότητες σκουπιδιών και βρωμιάς σε πολλά δωμάτια. Τα έπιπλα κρίθηκαν ακατάλληλα για τις ανάγκες των παιδιών: τα δίδυμα κοιμούνταν ακόμη σε κούνιες, των οποίων είχαν σπάσει τα κάγκελα για να μπαίνουν και να βγαίνουν, ενώ ο μεγαλύτερος αδελφός τους κοιμόταν σε κρεβάτι πολύ μικρό για την ηλικία του.
Τα οκτάχρονα δίδυμα και ο δεκάχρονος αδελφός τους βρέθηκαν να ζουν σε άθλιες συνθήκες μέσα στο σπίτι όπου κρατούνταν απομονωμένα επί σχεδόν τέσσερα χρόνια από τους γονείς τους στην Οβιέδο της Ισπανίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλούνται ισπανικά μέσα ενημέρωσης, τα παιδιά φορούσαν το καθένα τρεις μάσκες προσώπου, ενώ ήταν υποχρεωμένα να φορούν πάνες και να κοιμούνται σε κρεβάτια με προστατευτικά κάγκελα, που περιγράφονται ως «κλουβιά».
«Φορούσαν πάνες…»
Πηγή με γνώση της συνεχιζόμενης έρευνας ανέφερε: «Υπήρχε συγκεκριμένο πρόγραμμα και μέγιστος αριθμός φορών που μπορούσαν να χρησιμοποιούν την τουαλέτα μέσα στην ημέρα, επειδή τον υπόλοιπο χρόνο έπρεπε να φορούν πάνες».
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, τα αγόρια αντιμετώπιζαν «σοβαρή δυσκοιλιότητα» όταν εντοπίστηκαν από τις Αρχές, καθώς δεν τους επιτρεπόταν να πηγαίνουν στην τουαλέτα όποτε το χρειάζονταν.
Ανώνυμος ερευνητής δήλωσε σε ισπανικά μέσα ενημέρωσης: «Οι γονείς υποστήριζαν ότι τα παιδιά δεν γνώριζαν πώς να ελέγχουν τις σωματικές τους λειτουργίες, όμως η παιδιατρική έκθεση απέδειξε ότι αυτό ήταν ψευδές».
Οι κοινωνικές υπηρεσίες διαπίστωσαν επίσης ότι τα παιδιά περπατούσαν σκυφτά, δυσκολεύονταν να ανεβοκατεβαίνουν σκάλες, ενώ είχαν δερματικούς ερεθισμούς και ονυχομυκητίαση. Ένα από αυτά εμφάνιζε ελαφριά κύφωση.
Αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες προσαρμογής
Όταν τελικά βγήκαν έξω μετά την αποκάλυψη της υπόθεσης, τα παιδιά έδειχναν έκπληκτα από το περιβάλλον γύρω τους. Οι εισαγγελείς σημείωσαν πως πλέον αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες κοινωνικής προσαρμογής, γεγονός που αναμένεται να καθυστερήσει την ομαλή ένταξή τους σε κοινωνικές σχέσεις ανάλογες της ηλικίας τους.
Κατά τη διάρκεια της δίκης, οι γονείς υποστήριξαν ότι ενεργούσαν πάντοτε προς όφελος των παιδιών τους. Οι δικηγόροι υπεράσπισης επέμειναν ότι τα παιδιά δεν κρατούνταν παράνομα και περιέγραψαν την κατάσταση ως «εθελοντική απομόνωση» από γονείς που πήραν «πιθανώς λανθασμένες αλλά όχι εγκληματικές αποφάσεις».
Ο Κρίστιαν Στέφεν, απόφοιτος φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, ήταν ο μοναδικός επίσημα δηλωμένος ένοικος του σπιτιού που είχε νοικιάσει το ζευγάρι στα τέλη του 2021, μετά την αποχώρησή του από τη Γερμανία. Σύμφωνα με πληροφορίες, μετακόμισαν στην Ισπανία όταν τους αρνήθηκαν άδεια να εκπαιδεύουν τα παιδιά τους κατ’ οίκον μετά την πανδημία.
Τους… έδωσε μια γειτόνισσα
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε χάρη σε μια γειτόνισσα και καθηγήτρια πανεπιστημίου, τη Σίλβια, η οποία άρχισε να υποψιάζεται ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Η γυναίκα κρατούσε λεπτομερείς σημειώσεις για όσα παρατηρούσε από το παράθυρό της, καταγράφοντας ακόμη και τις ώρες που κινούνταν οι κουρτίνες ή άνοιγαν τα παντζούρια του δεύτερου ορόφου.
Παρατήρησε επίσης ότι ο άνδρας έβγαινε από το σπίτι μόνο για λίγα λεπτά, πάντα φορώντας μάσκα, ώστε να παραλάβει παραγγελίες από σούπερ μάρκετ ή φαγητό delivery.
Οι υποψίες της εντάθηκαν όταν αντιλήφθηκε τον τεράστιο αριθμό παραδόσεων τροφίμων και άρχισε να ακούει παιδικές φωνές. Παρέδωσε στις Αρχές ένα εκτενές ημερολόγιο παρατηρήσεων, το οποίο οι αστυνομικοί χαρακτήρισαν «φάκελο ντετέκτιβ».
Κατά την έρευνα, οι αστυνομικοί διαπίστωσαν ότι στις παραγγελίες περιλαμβάνονταν μεγάλες ποσότητες από πάνες, γεγονός που οδήγησε στην απόφαση να εισέλθουν στο σπίτι.
«Είχε συγκεντρώσει στοιχεία»
Πηγή του δημαρχείου της Οβιέδο δήλωσε τότε στην ισπανική εφημερίδα El Mundo: «Η γειτόνισσα είχε συγκεντρώσει στοιχεία που έδειχναν ότι κατά τη διάρκεια των σχολικών ωρών δεν έβγαινε κανείς από το σπίτι και ήταν βέβαιη ότι ζούσαν παιδιά εκεί. Η λίστα αγορών ήταν το στοιχείο που ξεκίνησε τα πάντα. Ήταν λίστα μιας οικογένειας, όχι ενός μόνο ατόμου, και υπήρχε κάτι που δεν ταίριαζε καθόλου: η τεράστια ποσότητα από πάνες».
Η ίδια πηγή σημείωσε ότι χωρίς τη συγκεκριμένη γειτόνισσα, τα παιδιά πιθανότατα θα παρέμεναν για πολλά ακόμη χρόνια αόρατα μέσα στο σπίτι, καθώς ακόμη και κοντινοί γείτονες δεν γνώριζαν ότι το ακίνητο κατοικούνταν.
Το δικαστήριο έκρινε το ζευγάρι ένοχο για «συστηματική ψυχολογική βία εντός οικογενειακού περιβάλλοντος» και επέβαλε ποινή φυλάκισης δύο ετών και τεσσάρων μηνών στον καθένα.
Παράλληλα, καταδικάστηκαν και για εγκατάλειψη οικογένειας, λαμβάνοντας επιπλέον ποινή έξι μηνών φυλάκισης.
Τους απαγορεύτηκε να πλησιάζουν τα παιδιά
Σύμφωνα με δικαστικές πηγές, στερήθηκαν επίσης τα γονικά τους δικαιώματα για τρία χρόνια και τέσσερις μήνες, τους απαγορεύτηκε να πλησιάζουν τα παιδιά τους σε απόσταση μικρότερη των 300 μέτρων και υποχρεώθηκαν να καταβάλουν αποζημίωση ύψους 30.000 ευρώ σε κάθε παιδί.
Η δίκη ξεκίνησε στις 10 Μαρτίου στο Επαρχιακό Δικαστήριο της Οβιέδο και διεξήχθη χωρίς την παρουσία κοινού και δημοσιογράφων, λόγω της σοβαρότητας της υπόθεσης και των πιθανών επιπτώσεων στα τρία παιδιά.
Μετά τη σύλληψη των γονιών τους, τα παιδιά τέθηκαν υπό τη φροντίδα των περιφερειακών κοινωνικών υπηρεσιών. Οι παππούδες τους από την πλευρά της μητέρας εντοπίστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες και επισκέφθηκαν τα παιδιά στο κέντρο φιλοξενίας όπου διαμένουν, πριν επιστρέψουν στην Αμερική.
Η περιφερειακή υπουργός Κοινωνικών Δικαιωμάτων και Πρόνοιας, Μάρτα δελ Άρκο, δήλωσε πρόσφατα: «Πρόκειται για παιδιά των οποίων το τραύμα από όσα έζησαν ήταν αναπόφευκτο να εμφανιστεί αργότερα. Εκπαιδευτικοί και ψυχολόγοι εργάζονται πολύ εντατικά μαζί τους, γιατί το έχουν πραγματικά ανάγκη».
