Αποτελεί αναμφίβολα το νούμερο ένα ζήτημα συζήτησης ανάμεσα στους κατοίκους του Ηρακλείου τις τελευταίες ημέρες. Μιλάμε για την εντολή της Ενιαίας Αρχής Διαφάνειας προς την τη δημοτική αρχή να σφραγίσει άμεσα τα πάρκινγκ στην περίμετρο των Ενετικών Τειχών, σε εφαρμογή των οριστικών αποφάσεων του 2016. Μια εξέλιξη που προκαλεί μεγάλο πολιτικό “πονοκέφαλο” στη Λότζια και βέβαια πολλά και σημαντικά προβλήματα στην καθημερινότητα της πόλης.
Ήδη ο Δήμος έχει γίνει δέκτης αμέτρητων διαμαρτυριών, αφενός επειδή έσπευσε να εφαρμόσει την εντολή και αφετέρου επειδή δεν έχει έτοιμο εναλλακτικό πλάνο.
Έχει ενδιαφέρον λοιπόν να δούμε πώς ξεκίνησαν όλα, πώς ακριβώς φτάσαμε στο σημερινό σημείο και κυρίως αν υπάρχει δυνατότητα τα πάρκινγκ να παραμείνουν ανοιχτά.
Η υπόθεση ξεκινάει το 2012. Εκείνη την περίοδο τα πάρκινγκ λειτουργούσαν κανονικά από τον Δήμο Ηρακλείου και συγκεκριμένα την ΔΕΠΤΑΗ, η οποία είχε και σημαντικά έσοδα από αυτά. Ωστόσο, μετά από προσφυγή του Σωματείου Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Χώρων Στάθμευσης, το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Ηρακλείου κήρυξε παράνομη την λειτουργία τους για μια σειρά από λόγους, σχετικούς και με τη διαδικασία της αδειοδότησής τους.
Το 2013 και εν αναμονή της απόφασης του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου στο οποίο προσέφυγε ο Δήμος, τα πάρκινγκ συνέχισαν να είναι ανοιχτά αλλά χωρίς αντίτιμο για τους χρήστες.
Το 2014 το Υπουργείο Πολιτισμού γνωμοδότησε οριστικά εις βάρος του Δήμου και ζήτησε να κλείσουν οι χώροι.
Ακολούθησε ένα διάστημα διαπραγμάτευσης, στο πλαίσιο και του master plan που είχε εκπονήσει ο Δήμος για την διαχείριση των Τειχών, μια ακόμα μεγάλη και πολύωρη μάχη στο ΚΑΣ, το 2016, δίχως αποτέλεσμα.
Έκτοτε τα πάρκινγκ επισήμως είναι κλειστά. Ανεπισήμως, όπως όλοι γνωρίζουμε λειτουργούσαν (με τρόπο πάντως αρκετά προβληματικό ως προς την ασφάλεια των χρηστών). Παρότι η απόφαση και τότε ήταν δεσμευτική, υπήρχε ένα μπέρδεμα ως προς τις αρμοδιότητες, αφού τα Τείχη και η Ενετική Τάφρος δεν είχαν περάσει ακόμα στον Δήμο, ο οποίος πάντως τοποθέτησε απαγορευτικές μπάρες εκεί που όφειλε. Οι περισσότερες ”χάλασαν” σχετικά γρήγορα.
Τα παραπάνω δημιούργησαν μια αίσθηση “ερμαφρόδιτης” μα παγιωμένης κατάστασης, η οποία διαταράχθηκε από την προσφυγή των Ιδιοκτητών Ιδιωτικών Χώρων Στάθμευσης (μπαίνει μπροστά ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος αλλά φυσικά το ζήτημα ανακινείται από τα τοπικά συμφέροντα) στην ΕΑΔ. Επειδή όμως το βασικό ζητούμενο δεν είναι τι συνέβη, αλλά τι θα συμβεί από εδώ κι εμπρός, η δημοτική αρχή εξετάζει δυο σενάρια.
Το ένα είναι να πείσει το Υπουργείο Πολιτισμού να δώσει μερική άδεια για την χρήση των πάρκινγκ έστω και μόνο για τους επισκέπτες του μνημείου. Αυτό άλλωστε προβλέπεται και στην προγραμματική σύμβαση παραχώρησης των Τειχών. Ωστόσο για να δοθεί έστω και μερικώς η αδειοδότηση, απαιτούνται μελέτες διαμόρφωσης των συγκεκριμένων χώρων, οι οποίες δεν υπάρχουν. Υπάρχει πρόθεση να υλοποιηθούν σύντομα, μόνο που το “σύντομα” εν προκειμένω σημαίνει μάλλον σε κάποια χρόνια από σήμερα.
Το δεύτερο σενάριο αφορά σε νέα προσφυγή στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Με δεδομένο ότι η υπόθεση έχει κριθεί οριστικά εκεί, θα πρέπει να συντρέχει ειδικός λόγος ώστε να ανοίξει ξανά ο φάκελος. Στην δημοτική αρχή θεωρούν ότι η κυκλοφοριακή μελέτη της Παλιάς Πόλης που έχει ήδη εγκριθεί και περιλαμβάνει την λειτουργία των πάρκινγκ στα Ενετικά Τείχη, είναι -τεχνικά – ένας τέτοιος , ειδικός λόγος. Και από αυτήν την εκδοχή πάντως, χρονικά απέχουμε αρκετά.
Στο άμεσο μέλλον λοιπόν φαίνεται ότι ο Δήμος δεν μπορεί να κάνει τίποτα άλλο, εκτός ίσως από το να αφήσει για λίγο ακόμα (άτυπα) τους χώρους ανοιχτούς, Μόνο που οι ιδιοκτήτες ιδιωτικών πάρκινγκ καιροφυλακτούν και δύσκολα θα το επιτρέψουν δίχως νέες νομικές ενέργειες, εις βάρος του Δήμου ετούτη τη φορά.
