Ο ΟΦΗ στις μαύρες του εποχές, με κόντρα διαιτησίες, έχοντας απέναντι ολόκληρο το σύστημα της ΕΠΟ, δεν γινόταν λεία στις ορέξεις κανενός Λεβαδειακού.
Αποκορύφωμα ο υποβιβασμός του τελευταίου στο Παγκρήτιο Στάδιο με έναν «καμικάζι» Μαζαράκο, που ήταν ανήμπορος να σταματήσει την ομάδα του Σηφάκη. Λίγες μέρες πριν, το αιώνιο αφεντικό των Βοιωτών, ο φημισμένος Γιάννης Κομπότης, είχε δηλώσει με βεβαιότητα «πρώτα θα πέσει η Ακρόπολη και μετά ο Λεβαδειακός». Για εκείνους που δεν γνωρίζουν η Ακρόπολη παραμένει στη θέση της.
Φτάσαμε λοιπόν καρμικά, σχεδόν 20 χρόνια μετά ένα παιδί του ΟΦΗ, ο Νίκος Παπαδόπουλος, να βλέπει τον Όμιλο άξιο λύπησης με 9 παίχτες στο χορτάρι της Λιβαδειάς, αλλά να μη δείχνει οίκτο.
Στο 1-0 μπόλιαζε τους παίχτες του με πάθος για να μπουν με τη μπάλα στα δίχτυα, μετά από μπαράζ χαμένων ευκαιριών. Όταν τα… μάγια λύθηκαν και η μπάλα έπιανε δίχτυα, εκείνος συνέχισε με το πάθος που τον διακρίνει να παρακινεί τους παίχτες του να βγουν μπροστά.
Μέχρι που ήρθε το 4-0. Τότε το αφεντικό του Λεβαδειακού, βλέποντας τον προπονητή του να μην έχει καμία διάθεση χαλάρωσης, σηκώθηκε από τη θέση του στα επίσημα και με ένα νεύμα ζήτησε από τον Παπαδόπουλο να σταματήσει. Κι επειδή στη Λιβαδειά, το αφεντικό είναι… αφεντικό και δεν έχουν να διοικήσουν και κανέναν ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ όπως στο Ηράκλειο, το μήνυμα ελήφθη πιο γρήγορα και από το να δόθηκε μέσω οπτικής ίνας.
Ο Παπαδόπουλος κάθισε στον πάγκο του, δεν ξαναμίλησε και σηκώθηκε λίγα δευτερόλεπτα πριν τη λήξη του αγώνα, ενώ τον αποθέωναν δικαίως οι φίλοι των γηπεδούχων.
