Όταν ανοίγουν τα αυτιά, ανοίγουν και τα στόματα

Η δεύτερη μεγάλη επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ. στην Κρήτη οδηγεί καθώς φαίνεται στην εξάρθρωση μιας ακόμα εγκληματικής οργάνωσης. Η υπόθεση δεν σχετίζεται με την εκείνη στα Βορίζια, ωστόσο περιλαμβάνονται επίσης πολλές και βαριές κατηγορίες για δεκάδες εμπλεκόμενους: διακίνηση ναρκωτικών, ξέπλυμα μαύρου χρήματος, κύκλωμα παράνομων επιδοτήσεων κ.λπ.

Η οργάνωση φέρεται να είχε την βάση της σε διάφορες, δύσκολες περιοχές, όπως το Γάζι και τα Ζωνιανά.

Θα πρέπει βεβαίως να περιμένουμε να δούμε τι θα συμβεί από εδώ κι εμπρός στα δικαστήρια όπου θα καταλήξουν όλοι οι κατηγορούμενοι.

Ωστόσο, πέρα από το επιχειρησιακό και το νομικό σκέλος της υπόθεσης, υπάρχει και το κοινωνικό.

Αυτό που συμβαίνει την τελευταία εβδομάδα είναι πολύ σημαντικό. Και γίνεται ακόμα σημαντικότερο επειδή ακριβώς συμβαίνει σε χωριά όπως τα Βορίζια ή τα Ζωνιανά, τα οποία έχουν καταχωρηθεί στην συνείδηση του κόσμου, εντός αλλά μάλλον και εκτός Κρήτης, σαν “άβατα”. Όχι αδίκως.

Όταν λοιπόν η αστυνομία σπάει τα “άβατα”, κάνει συλλήψεις, φέρνει μπροστά στην δικαιοσύνη διάφορους “καπεταναίους” που τρομοκρατούσαν τις τοπικές κοινωνίες, στέλνει ένα ηχηρό μήνυμα: η ατιμωρησία τελειώνει.

Και ξέρετε αυτή η αίσθηση, της ατιμωρησίας δηλαδή, αποτελούσε μέρος του προβλήματος.

Οι μαυροντυμένοι τραμπούκοι δρούσαν και δρουν με την βεβαιότητα ότι ουδείς θα τους πειράξει και αυτό έθρεφε το θράσος και τον κουτσαβακισμό τους. Και τάιζε επίσης και την σιωπή όλων των υπολοίπων.

Όταν νιώθεις ή ξέρεις ή βλέπεις πώς ακόμα κι αν καταγγείλεις τα “καπετανιλίκια” δεν θα αλλάξει το παραμικρό, τότε κοιτάς τη δουλειά σου για να μη βρεις τον μπελά σου.

Όταν βλέπεις τα δικαστήρια να γεμίζουν από “παλικαράδες” με χειροπέδες, τότε κάτι ίσως αλλάζει.

Δεν λύθηκαν ως δια μαγείας όλα τα προβλήματά μας φυσικά, ούτε τελειώσαμε με την παραβατικότητα στην Κρήτη. Στην πραγματικότητα δεν αρχίσαμε καν και απαιτείται συστηματική προσπάθεια, επιμονή και συνέπεια από τις όλες τις αρχές, αστυνομικές και δικαστικές για να έχουμε ουσιαστική μείωση των συγκεκριμένων συμπεριφορών.

Όμως η εβδομάδα που τελειώνει μας έδωσε κάποιες αφορμές για αισιοδοξία.

Εφόσον η πλειονότητα των φιλήσυχων πολιτών αρχίσει να καταλαβαίνει πώς τα αυτιά των αρμοδίων δεν είναι πια ερμητικά κλειστά, τότε και τα στόματα θα πάψουν να είναι ερμητικά κλειστά.

Και περισσότερα ανοιχτά στόματα, σημαίνει περισσότερες πιθανότητες να σπάσει επιτέλους το απόστημα της βίας και της ανομίας που μεγαλώνει επι δεκαετίες στα σπλάχνα του τόπου μας.