Αν και στο παρελθόν υπέφεραν από το υπερβολικό κυνήγι και την απώλεια ενδιαιτημάτων, οι θαλάσσιες χελώνες επιμένουν, χάρη στα μέτρα προστασίας και τις ενέργειες διατήρησης. Μια νέα μελέτη αποκαλύπτει ότι οι πληθυσμοί τους εξακολουθούν να ανακάμπτουν, ακόμη και εν μέσω των κλιματικών αλλαγών που επηρεάζουν τους ωκεανούς.
«Οι θαλάσσιες χελώνες αποτελούν ένα λαμπρό παράδειγμα της θαλάσσιας διατήρησης, με την ανάκαμψη πολλών πληθυσμών που φωλιάζουν», δήλωσε ο καθηγητής θαλάσσιας επιστήμης Γκρέιμ Χέις από το πανεπιστήμιο Ντίκιν στην Αυστραλία.
Επιστήμονες του πανεπιστημίου, σε συνεργασία με τον ερευνητή του Noaa Fisheries, Τζέφρι Σεμινόφ, εξέτασαν την κατάσταση και των επτά ειδών θαλάσσιας χελώνας παγκοσμίως. Διαπίστωσαν ότι οι περισσότεροι πληθυσμοί θαλάσσιας χελώνας ανακάμπτουν, με περισσότερες χελώνες να φωλιάζουν σε παραλίες όπου εφαρμόζονται ισχυρότερα μέτρα προστασίας. Για παράδειγμα, έχει μειωθεί ο τεχνητός φωτισμός που μπορεί να αποπροσανατολίσει τις νεοσσοφόρες χελώνες στην προσπάθειά τους να φτάσουν στον ωκεανό, ενώ πολλές αλιευτικές περιοχές έχουν υιοθετήσει μέτρα για την αποφυγή τυχαίας σύλληψης των χελωνών.
Τα ευρήματα, που δημοσιεύθηκαν στο Nature Reviews Biodiversity, δείχνουν ότι «οι σημαντικές πληθυσμιακές αυξήσεις ήταν τρεις φορές πιο συχνές από τις σημαντικές μειώσεις». Συγκριτικά με το 2024, «οι σημαντικές αυξήσεις ήταν έξι φορές πιο συχνές από τις σημαντικές μειώσεις».
Για παράδειγμα, τέσσερις από τους πέντε περιφερειακούς πληθυσμούς πράσινης θαλάσσιας χελώνας (chelonia mydas) αυξάνονται, συμπεριλαμβανομένης μιας αύξησης 500% στα αυγά που γεννήθηκαν στις Σεϋχέλλες. Αντίστοιχα, οι περισσότερες περιοχές φωλεοποίησης της θαλάσσιας χελώνας Caretta-caretta, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης στη Mεσόγειο, παρουσίασαν επίσης απότομες αυξήσεις. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του πράσινου ακρωτηρίου, όπου ο ετήσιος αριθμός φωλιών αυξήθηκε από περίπου 500 σε 35.000 μεταξύ 2008 και 2020.
Ο ερευνητής Τζέφρι Σεμινόφ δήλωσε: «Όταν σκέφτομαι τις θαλάσσιες χελώνες, η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό είναι η ανθεκτικότητα. Δώστε τους την ευκαιρία να ευδοκιμήσουν και θα την εκμεταλλευτούν».
Αλλαγή αξιών και προκλήσεις
Η αυξανόμενη αξία που αποδίδουν πλέον οι άνθρωποι και οι κυβερνήσεις στις χελώνες αντικατοπτρίζει μια αλλαγή στις δημόσιες αξίες. Όπως σχολιάζει ο Σεμινόφ, οι νεότερες γενιές δεν βλέπουν τις χελώνες ως εμπορεύματα για κυνήγι και πώληση, ενώ πρώην λαθροκυνηγοί σε ορισμένες περιοχές ηγούνται πλέον σε τουριστικές ξεναγήσεις για την παρατήρηση των χελωνών, μέσω του οικοτουρισμού.
Υπάρχουν ωστόσο δύο εξαιρέσεις σε αυτές τις θετικές τάσεις. Οι δερματοχελώνες του Ειρηνικού, οι οποίες πραγματοποιούν επικίνδυνες μεταναστεύσεις από την Ινδονησία στη Βόρεια Αμερική, μειώνονται. Επίσης, μειώνεται και ο πληθυσμός των σπάνιων αντίστοιχων χελωνών στην Καραϊβική.
Όσον αφορά την κλιματική αλλαγή, η οποία θερμαίνει τους ωκεανούς και τις παραλίες ωοτοκίας, νέα στοιχεία δείχνουν ότι οι χελώνες Caretta-caretta στη Μεσόγειο ίσως να αρχίζουν να φωλιάζουν σε πιο ψυχρές περιοχές. Οι επιστήμονες εκτιμούν πως αν οι νέες περιοχές είναι πιο δροσερές από τις προηγούμενες, ο πληθυσμός θα μπορούσε να θωρακιστεί έναντι της μελλοντικής αύξησης της θερμοκρασίας.
Συνολικά, ο Σεμινόφ καταλήγει: «Όταν σταματάς να κυνηγάς και να βλάπτεις ένα είδος, αυτό ανακτά τη θέση του στο οικοσύστημα και μπορεί να γίνει ξανά ένα ακμάζον μέρος του θαλάσσιου περιβάλλοντος».
