Θέλει τρόπο,δε θέλει κόπο

Παρακολούθησα το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο χωρίς καμία όρεξη.
Τίποτα δεν έλεγε μέσα μου ότι μπορεί να πάρει αποτέλεσμα ο ΟΦΗ.
Όχι γιατί ο Παναθηναϊκός είναι καλύτερος σαν ομάδα,όπως είδαμε όλοι για δεύτερη φορά φέτος,αλλά για τον απλούστατο λόγο ότι στο ποδόσφαιρο για να κερδίσεις πρέπει να βάλεις γκολ.

Γκολ ο ΟΦΗ δε βάζει ούτε με θαύμα.
Κι έτσι βρέθηκε να παίζει μονότερμα τον Παναθηναϊκό μέσα στην ιστορική του έδρα,εκεί που τον είχε κερδίσει την τελευταία φορά με 2-1 το 2014 για να γίνει η αρχή του τέλους για τον Τζενάρο Γκατούζο,όσον αφορά την παραμονή του στην Κρητική ομάδα,αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία που μπορεί να πούμε κάποια στιγμή στο μέλλον με λεπτομέρειες.

Ο ΟΦΗ του 2021 κάνει δύο λογιών παιχνίδια.
Είτε σαν αυτό του Βόλου στο Κύπελλο,όπου χάνει με κάτω τα χέρια.
Είτε σαν το χθεσινό της Λεωφόρου,που έχει την κατοχή της μπάλας σε όλο το παιχνίδι,κινείται καλά στο χώρο,φτάνει μέχρι την αντίπαλη περιοχή αλλά δεν μπορεί να τελειώσει τις φάσεις.
Για να πάρει την ισοπαλία στο τέλος στην καλύτερη περίπτωση ή να χάσει όπως έχασε χθες,αφού κάποια στιγμή και ειδικά όταν εσύ παίζεις τον αντίπαλο στο δικό του μισό,υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να σου κάνει μια αντεπίθεση ή μια στημένη μπαλιά σε νεκρό σημείο του αγώνα και να δεχτείς το γκολ της ήττας.

Μοιάζει να μην πηγαίνει τίποτα καλά στην ομάδα του Ηρακλείου.
Βασικά ούτε και η διαιτησία την αντιμετωπίζει δίκαια.
Χθες πάλι,εκτός από το ακυρωμένο γκολ στο 1-0 του Σαρδινέρο επειδή ήταν οφσάιντ το…δεξί του κορδόνι,υπάρχουν και μια σειρά από άλλες αποφάσεις που …ελαφρά έγερναν προς την πλευρά του Παναθηναϊκού.Ας πούμε,προσπαθώ να θυμηθώ πότε ο διαιτητής έδωσε σφύριγμα υπέρ του ΟΦΗ από το κέντρο και μπροστά και ειλικρινά δε μου έρχεται στο μυαλό κάποια φάση.
Σαν να έπαιζε ο Παναθηναϊκός με διπλή ζώνη άμυνας και …λίμπερο το διαιτητή να καθαρίζει τις δύσκολες φάσεις,ένα πράγμα.

Το ζήτημα της διαιτησίας και το πώς σφυρίζουν την κρητική ομάδα φέτος,με VAR και χωρίς VAR,είναι κάτι που πρέπει να ανησυχήσει τον κόσμο της.
Συνήθως το συγκεκριμένο σύστημα χτυπάει όποιον θεωρεί “αδύναμο κρίκο”.
Είναι ο ΟΦΗ κάτι σαν αδύναμος κρίκος, φέτος;
Έχει αλλάξει κάτι στα διοικητικά του από πέρυσι;

Παίζει χωρίς επιθετικό

Ο τρόπος με τον οποίο τον αντιμετωπίζει η διαιτησία αλλά και το γεγονός ότι “πονάει” η ομάδα σε συγκεκριμένες θέσεις και κυρίως στην επίθεση,όπου δεν έχει το “φουνταριστό” επιθετικό, που θα βάλει την μπάλα στο πλεκτό με ευκολία και θα απαλλάξει από αυτό το βάρος την υπόλοιπη ομάδα,μπορούν εύκολα να συνδυαστούν και να δείξουν ότι διοικητικά κάπου χωλαίνει η κατάσταση.

Γιατί αν δεν υπήρχε πρόβλημα και στους δύο αυτούς τομείς, θα είχαμε δει κάποια σημάδια αντίδρασης.
Αφενός η διαιτησία θα έπαιζε την ομάδα διαφορετικά,αφετέρου οι σωστές κινήσεις προς ενίσχυση του ρόστερ θα είχαν γίνει στην ώρα τους και με παίχτες έτοιμους να βοηθήσουν άμεσα.
Όχι να είμαστε πια τέλη Γενάρη και ο ΟΦΗ να παίρνει παίχτη που βρίσκεται σε ποδοσφαιρική αδράνεια με προοπτική να βοηθήσει κdfESάποια στιγμή από του χρόνου,όπως παραδέχτηκε και ο ίδιος ο προπονητής της ομάδας του Ηρακλείου.

Ο κόσμος της ομάδας να μην περιμένει θαύματα,όσο τουλάχιστον βλέπει τους διαιτητές να τον σφυρίζουν με αυτό τον τρόπο και το …Διαμαντή σε θέση επιθετικού να χάνει ευκαιρίες για γκολ.

Σπύρος Αλεξάκης

Ο Σπύρος Αλεξάκης είναι αρθρογράφος