Ο Βασίλης Ζούλιας, πάντα παρατηρητικός και με οξυδερκή ματιά πάνω στα δρώμενα της διεθνούς μόδας, έκανε ένα σχόλιο που συζητήθηκε έντονα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Με αφορμή την πρόσφατη Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού, έγραψε χαρακτηριστικά: «So… Balenciaga was Valentino… Dior was Loewe… Valentino was Gucci and so on».
Η εβδομάδα μόδας του Παρισιού, που ολοκληρώνεται την Τρίτη, είχε έντονο ενδιαφέρον κυρίως λόγω των νέων δημιουργικών διευθυντών σε μεγάλους οίκους. Το ντεμπούτο του Pierpaolo Piccioli στον οίκο Balenciaga ήταν ίσως το πιο πολυσυζητημένο. Ο Ιταλός σχεδιαστής, γνωστός για τον ρομαντισμό και τη couture προσέγγισή του στον Valentino, έφερε ακριβώς αυτό το ύφος και στη Balenciaga -αέρινα υφάσματα και απαλές σιλουέτες, πολύ μακριά από τον ωμό, αποδομημένο κόσμο του Demna. Πολλοί θεώρησαν ότι, αν έβλεπαν τη συλλογή χωρίς ταμπέλα, θα ορκίζονταν πως πρόκειται για Valentino.
Στον αντίποδα, ο Dior παρουσίασε μια συλλογή που προκάλεσε έκπληξη για τη διαφορετική της κατεύθυνση. Με πιο καθαρές γραμμές, γλυπτικές φόρμες και έναν έντονο μινιμαλισμό, οι δημιουργίες του νέου καλλιτεχνικού διευθυντή του Jonathan Anderson θύμισαν σε πολλούς τη conceptual αισθητική που κυριαρχούσε στον οίκο Loewe υπό τη δημιουργική διεύθυνση του ίδιου. Ορισμένοι κριτικοί μίλησαν για «πειραματισμό που χάνει τη γαλλική φινέτσα» ενώ άλλοι είδαν μια φρέσκια προσέγγιση που απελευθερώνει τον Dior από τα στερεότυπα.
Αντίστοιχα, ο νέος Valentino υπό τη δημιουργική διεύθυνση του Alessandro Michele (πρώην Gucci) παρουσίασε μια συλλογή γεμάτη vintage αναφορές, περίτεχνα κεντήματα, ρετρό γραμμές και bohemian διάθεση -στοιχεία που παραπέμπουν ξεκάθαρα στη χρυσή εποχή του Gucci επί Michele.
