Του Κώστα Κεφαλογιάννη
Τις περασμένες μέρες μια διάρρηξη σε ιατρείο στα Χανιά έγινε είδηση στα τοπικά μέσα, μεταξύ άλλων και εξαιτίας της …επιμονής του διαρρήκτη. Ο οποίος, ενώ η κάμερα ασφαλείας έδειχνε καθαρά το πρόσωπο του, επέμενε μέχρι να την ξηλώσει με μαχαίρι! Όπως ήταν αναμενόμενο ο κλέφτης ταυτοποιήθηκε γρήγορα και συνελήφθη, δεν θα μπορούσε να συμβεί αλλιώς.
Μέχρι εδώ τίποτα άξιο σχολιασμού. Πλην όμως έτυχε να υποπέσουν στην αντίληψή μας οι δηλώσεις του γιατρού, στου οποίου το ιατρείο συνέβη το περιστατικό. Ο άνθρωπος ήταν δικαιολογημένα ταραγμένος και ζητούσε περισσότερη ασφάλεια, καθώς όπως είπε στην περιοχή που δραστηριοποιείται ο ίδιος, έχουν σημειωθεί τέσσερις διαρρήξεις σε μικρό χρονικό διάστημα. Κάπου εδώ αρχίζουν και τα -όχι και τόσο -ωραία. Διότι από τη συνέχεια των δηλώσεων του, τις οποίες δεν χρειάζεται να αναπαράγουμε πλήρως, προκύπτει ξεκάθαρα ότι κατά τη γνώμη του θύματος, ο διαρρήκτης ήταν αλλοδαπός (“φαίνεται από το πρόσωπο”) και ότι γενικά η αστυνομία των Χανίων είναι επιεικής με τους ξένους και αυστηρή με τους Έλληνες πολίτες (“που πληρώνουν φόρους” και “πηγαίνουν στρατό”).
Με πολλή προσπάθεια, θα προσπαθήσουμε να μην κρίνουμε τον γιατρό που άλλωστε είχε και την ταραχή του, όπως αναφέραμε ήδη (άγριο πράγμα η παραβίαση του χώρου σου). Ο συγκεκριμένος τρόπος σκέψης όμως, αρκετά πιο διαδεδομένος από όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε. Και παρότι πασπαλίζεται μια λογικοφανή προσέγγιση, είναι πέρα ως πέρα ρατσιστικός. Και επίσης είναι αστήριχτος και επικίνδυνος. Ασφαλώς υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν αυξημένα ποσοστά παραβατικότητας ανάμεσα σε αλλοδαπούς, ωστόσο χρειάζονται ανάλυση και πλαίσιο για να κατανοηθούν σε βάθος – η κατάσταση στην οποία υποχρεώνονται πολλοί μετανάστες ή πρόσφυγες να ζήσουν/επιβιώσουν στην Ελλάδα εξηγεί περισσότερο τις πράξεις τους, σε σχέση με την καταγωγή τους.
Και ελάτε τώρα, να μιλήσουμε για λίγο ειλικρινά, το μεγάλο πρόβλημα στην Κρήτη είναι η εγκληματικότητα των “ξένων”;
Και όχι οι τοπικές μαφίες/συμμορίες, οι μαγκούρες, οι “παλικαράδες”, όλα όσα ζούμε και ξέρουμε δεκαετίες, γράφουμε για αυτά, ντρεπόμαστε για αυτά, μα ταυτόχρονα τα ανεχόμαστε με τη σιωπή μας;
Όχι οι “Έλληνες πολίτες” που “πληρώνουν φόρους” (που λέει ο λόγος…) και “πηγαίνουν στρατό” (κατά κανόνα με βύσμα, στο στρατόπεδο του χωριού τους);
Το μεγάλο πρόβλημα στην Κρήτη είναι η επιείκεια της αστυνομίας απέναντι στους ξένους και η …αυστηρότητα απέναντι στους Έλληνες; Και όχι η κάλυψη (από διάφορες αρχές και σε διάφορα επίπεδα ) σε λογής – λογής γνωστούς, φίλους, μπατζανάκηδες, κουμπάρους και συντέκνους και ακόμα σε γνωστές και μη εξαιρετέες , οπωσδήποτε εξέχουσες και με μεγάλες πλάτες, “προσωπικότητες¨ του τόπου;
Είναι κάπως αστείο εδώ που τα λέμε, αλλά εντάξει, όπως το βλέπει κανείς.
Για την ιστορία αξίζει να σημειώσουμε πάντως ότι ο 29χρονος που διέρρηξε το ιατρείο αποδείχθηκε Έλληνας.
Κάποιες φορές, όποιος βιάζεται, εκτίθεται κιόλας.
