Αγαπητοί μου φίλοι, αρκετές φορές συμβαίνει να προβαίνουμε σε κινήσεις και ενέργειες χωρίς να ξέρουμε τον λόγο και τον σκοπό και πως οδηγηθήκαμε σε αυτές. Πράξεις που μπορεί να μετανιώνουμε ή να μην μετανιώνουμε για τη μεθόδευση και το αποτέλεσμα τους. Για παράδειγμα, μπορεί η συμπεριφορά μας (είτε με πράξεις είτε με λόγια) ή η στάση μας έναντι διαφόρων γεγονότων και περιστατικών να μην ήταν η αρμόζουσα ώστε να μας τιμά. Όμως, το θέμα είναι το από εκεί και μετά. Δηλαδή, αν θελήσαμε να αναγνωρίσουμε και να καταλάβουμε το νόημα της κάθε συμπεριφοράς: πως πράξαμε, τι πράξαμε και γιατί το πράξαμε… και το κυριότερο τι εισπράξαμε όχι σε χρήμα και είδος, αλλά σε ανώτερες και διαφορετικές απολαβές.
Κάτι τέτοιο, στην επιστημονική γλώσσα και ορολογία θα το εντοπίσουμε κυρίως στις έννοιες της αυτοκριτικής και αυτογνωσίας. Αν το δούμε όμως κάπως πιο απλουστευμένα και χωρίς πολυσύνθετα νοήματα, θα έλεγα να το ονομάσουμε συνάντηση γνωριμίας με τον εαυτό μας. Μια συνάντηση με ειλικρινή διάλογο και ανοιχτά χαρτιά, χωρίς μυστικά ή το φόβο της έκθεσης. Ολόγυμνοι και χωρίς ντύμα και πανωφόρι, ο ένας απέναντι στον άλλον, μιλώντας τη γλώσσα της αλήθειας, δίχως οπτικές παρεμβολές και παραπλανήσεις.
Βεβαίως, δεν είναι κακό που και που να συσκεπτόμαστε με τον εαυτό μας και να τον ρωτάμε πως νιώθει για ενέργειες και πεπραγμένα. Και όχι μόνο να μένουμε στις ερωτήσεις, αλλά να περιμένουμε να πάρουμε και απαντήσεις. Αυτές τις απαντήσεις, θα χρειαστεί να τις λάβουμε σοβαρά υπόψη και να τις αξιολογήσουμε (αν το θελήσουμε) από το ένα μέχρι το δέκα. Σαφώς, δεν είναι αναγκαίο να δείξουμε αυστηρή, ανυποχώρητη και σκληρή στάση ή να χρησιμοποιήσουμε ανακριτικό ύφος, αλλά να σταθούμε προσηνείς και αντικειμενικοί… ούτε όμως και να χαριστούμε με μεθόδους συγκάλυψης του όποιου λάθους ή παρόλο που καταλαβαίνουμε τι συμβαίνει να παριστάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε.
Σίγουρα, δεν είναι εύκολο εγχείρημα γιατί ίσως βρεθούμε μπροστά σε αποκαλύψεις που θα μας σοκάρουν και θα μας συγκλονίσουν. Όμως, όσο μεγαλύτεροι οι εσωτερικοί τριγμοί και το τράνταγμα μας από αυτά τα δεδομένα… τόσο μεγαλύτερες οι πιθανότητες να αντιληφθούμε πιο ξεκάθαρα την κατάσταση και να κατανοήσουμε τυχόν σφάλματα, ατοπήματα και παραλείψεις.
Αν καταφέρουμε μετά τη συνάντηση γνωριμίας και τις κινήσεις μας αυτές να κάνουμε τον εαυτό μας συνεργάτη και φίλο και όχι αντίπαλο και εχθρό, τότε θα είμαστε καθόλα κερδισμένοι και ωφελημένοι σε πολλά επίπεδα. Θα έχουμε κάποιον να μας προστατεύει από την εκτροπή και να μας συγκρατεί, ενώ ταυτοχρόνως θα μας θυμίζει τις ευθύνες μας και θα μας επαναφέρει στην τάξη. Θα είναι σαν να αποκτήσαμε μια φωνή λογικής, που βγαίνει από μέσα μας.
Το συγκεκριμένο έργο εξυπακούεται πως δεν μπορεί να επιτευχθεί από τη μία στιγμή στην άλλη, διότι προϋποθέτει χρόνο και εξοικείωση. Γι’ αυτό προτείνεται ως χρήσιμη και κατάλληλη η τεχνική του «ένα βήμα τη φορά», κι αυτό το βήμα να χαρακτηρίζεται από θέληση, αποφασιστικότητα και σταθερότητα. Κι αν νιώσουμε την ανάγκη υποστήριξης στην πορεία ή δούμε ότι κάπου χάνεται το πράγμα, ας ανοίξουμε την πόρτα και ας απλώσουμε το χέρι σε ειδικούς επιστήμονες της ψυχικής υγείας, που θα συνεπικουρήσουν στην προσπάθεια μας.
Το ζητούμενο είναι – μέσω αυτής της ιδιαίτερης διεργασίας – να βοηθηθούμε στην επίσκεψη και περιήγηση σε κάθε διαφορετικό μέρος και σημείο στον «γεωγραφικό χάρτη» του εσωτερικού μας κόσμου, το οποίο δεν γνωρίζαμε μέχρι τώρα και ούτε είχαμε περπατήσει τις πλατείες, τους δρόμους και τα σοκάκια του. Δεν είχαμε μπει στη διαδικασία ούτε καν να μάθουμε και να ενημερωθούμε για τα «ήθη και έθιμα» και πως διαμορφώθηκαν με το χρόνο.
Αγαπητοί μου φίλοι και αναγνώστες, η ενδοσκόπηση του εαυτού, η επιτυχημένη σύνδεση και η ουσιαστική επικοινωνία με τον εαυτό μας, σημαίνει ότι φτάνουμε στο σημείο όχι μόνο του «να ακούμε τι λέμε» αλλά και του «να κατανοούμε τι λέμε». Επίσης, αναγνωρίζουμε ποιοι είμαστε, τι ζητούμε, για πού πορευόμαστε και πως επιλέγουμε να πορευτούμε… και η μεγαλύτερη ευεργεσία ότι – μέσα από αυτό – μαθαίνουμε τον εαυτό μας και όσο μαθαίνουμε τον εαυτό μας, γίνεται περισσότερο εύκολο να αντιπαρατεθούμε θετικώς ή και να συμφιλιωθούμε μαζί του. Δίδεται η δυνατότητα και η ευκαιρία να εκπαιδευτούμε και να συνηθίσουμε στο να βλέπουμε με ανοικτή και καθαρή ματιά τα πράγματα, να ακούμε με ελεύθερα και ασυμπίεστα ώτα και να νιώθουμε με ψυχή ελαφριά.
Μη διστάσουμε λοιπόν, να κλείσουμε άμεσα «ραντεβού» γι’ αυτή τη συνάντηση γνωριμίας (με τον εαυτό μας) και να μη μείνουμε στο «πρώτο ραντεβού», αλλά να πάμε και στο δεύτερο και στο τρίτο, μέχρι την ολοκλήρωση της σχέσης και την ένωση όπως το γάμο.
