Έναν χρόνο μετά την εμφάνιση του κορωνοϊού στη χώρα μας και εύκολα κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι έχουν έρθει τα πάνω κάτω και στην ψυχική μας κατάσταση. Σε όλους; Σε ποιους; Την απάντηση έδωσε μιλώντας στον Περιφερειακό Τηλεοπτικό Σταθμό CRETA και στην εκπομπή Live με την Αντιγόνη, η Διευθύντρια Ψυχιατρικής και Παιδοψυχιατρικής Κλινικής του ΠΑΓΝΗ και αναπληρώτρια καθηγήτρια Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης Μαρία Μπάστα.

Όπως ανέφερε η κα. Μπάστα, έχουν αυξηθεί τα αιτήματα για εξέταση που αφορούν σε διαταραχές άγχους ή κατάθλιψης αλλά και τα επείγοντα περιστατικά, όχι όμως οι νοσηλείες. «Συνήθως στην Ψυχιατρική Κλινική δε νοσηλεύονται τέτοιου είδους περιστατικά αλλά ανθρώπους με χρόνια ψυχιατρικά προβλήματα. Αυτό που πιστεύω είναι ότι η πανδημία έχει φέρει τα πάνω κάτω, ο κόσμος έχει περάσει από διάφορες φάσεις. Στο πρώτο lockdown είχε παρατηρηθεί μια μεγάλη μείωση των εισαγωγών, αλλά και των αιτημάτων στο ΤΕΠ του ΠΑΓΝΗ. Αυτό είχε σχέση με το φόβο που αισθάνονται οι άνθρωποι να πάνε στο νοσοκομείο γιατί φοβόταν αν μπουν στο νοσοκομείο μήπως κολλήσουν».

Στο δεύτερο lockdown, οι εισαγωγές επίσης δεν αυξήθηκαν τουλάχιστον όσον αφορά τα χρόνια περιστατικά. Σε αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο, όπως ανέφερε η κα. Μπάστα, η δουλειά που έγινε σε κοινοτικό επίπεδο στο Νομό Ηρακλείου, με την Κινητή Ψυχιατρική Μονάδα. «Η κατάθλιψη και το άγχος αυξάνονται και πιθανόν να υπάρχει αυξητική πορεία το επόμενο διάστημα».

Η κα. Μπάστα, αναφέρθηκε και στον σχεδιασμό στήριξης των κατοίκων του Αρκαλοχωρίου, λέγοντας πως το θέμα του σεισμού, είναι κάτι που απασχόλησε τις αρχές από την πρώτη κιόλας στιγμή. «Λίγες ώρες μετά το σεισμό επικοινώνησαν με εμάς από την 7η ΥΠΕ και το Υπουργείο Υγείας, ιδιαίτερα με τον κ. Βγόντζα και ζήτησαν συμπαράσταση από την Κινητή Μονάδα, που ήδη πήγαινε στο Αρκαλοχώρι από το 2015, δύο φορές την εβδομάδα». 

Κλείνοντας, η κα. Μπάστα σημείωσε πως τα στοιχεία έδειξαν ότι μετά το πρώτο σοκ που υπέστησαν, διάφορες ηλικιακές ομάδες ζήτησαν βοήθεια. «Είδαμε ηλικιωμένους ανθρώπους που δεν ήθελαν να φύγουν από την περιοχή τους. Φαινόταν βαρύ να ξεσπιτωθούν και να πάνε σε σπίτια εκτός περιοχής και προτιμούσαν μια σκηνή έξω από το γκρεμισμένο σπίτι, προκειμένου να μείνουν στο χώρο τους. Τα παιδιά είχαν πολλές φοβίες, δεν ήθελαν να μπουν σε κλειστούς χώρους και σε σπίτια. Αναδύονται πολλά θέματα και αυτά συζητήθηκαν στο Αρκαλοχώρι, παρουσία της υφυπουργού με άλλες ομάδες, όπως οι επιχειρηματίες που έχασαν τις δουλειές τους».