Του Γιάννη Χαμαλάκη
Ο τελευταίος – ημερολογιακά – χρόνος στον οργανισμό του ΟΦΗ μοιάζει με μια ποδοσφαιρική διαδρομή γεμάτη αντιφάσεις, εναλλαγές συναισθημάτων και τελικά μια βαθιά υπενθύμιση του τι σημαίνει πίστη, υπομονή και σωστός προσανατολισμός.
Από την εποχή του Μίλαν Ράσταβατς μέχρι τη χθεσινή ιστορική βραδιά στην OPAP Arena, ο ΟΦΗ έζησε σχεδόν τα πάντα.
Δεν είναι στιγμή για αναδρομή αλλά σκεφτείτε τι έχει συμβεί από πέρυσι τον Ιανουάριο μέχρι χθες: Η αρχή του 2025 έγινε με προσδοκίες και με μια πορεία στο Κύπελλο που έσπασε μια πολυετή κατάρα.
Η παρουσία στον τελικό, μετά από τόσα χρόνια, αποτέλεσε σημείο αναφοράς. Έδωσε στον σύλλογο αίγλη, αυτοπεποίθηση στα 100 χρόνια του συλλόγου.
Κι όμως, την ίδια στιγμή, στο πρωτάθλημα ο ΟΦΗ παρουσίαζε ένα ποδόσφαιρο πολύ μέτριο, άνευρο για μήνες, χωρίς σαφή αγωνιστική ταυτότητα και με εμφανή αδυναμία να στηρίξει τη μεγάλη του στιγμή.
Το καλοκαίρι ήρθε γεμάτο αισιοδοξία όμως η προσγείωση ήταν απότομη. Από τον Αύγουστο κιόλας ξεκίνησε η «φαγούρα»· τα πρώτα σημάδια δυσφορίας, τα ερωτήματα για την εικόνα της ομάδας, η αίσθηση ότι το οικοδόμημα δεν πατούσε γερά. Ο ΟΦΗ έμοιαζε να πηγαίνει χωρίς καθαρή κατεύθυνση, μέχρι που στα τέλη Οκτωβρίου ήρθε η φυγή του Ράσταβατς, κλείνοντας έναν κύκλο που δεν κατάφερε ποτέ να ισορροπήσει πραγματικά.
Και τότε ήρθε η αλλαγή. Η αγωνιστική ανάσταση με τον Χρήστο Κόντη στον πάγκοο δεν ήταν απλώς θέμα αποτελεσμάτων. Ήταν κυρίως θέμα εικόνας και ιδιαίτερα μέσα στην χρονιά. Ο τρόπος που ο ΟΦΗ μεταμορφώθηκε αγωνιστικά, είναι εντυπωσιακός. Ο ΟΦΗ άλλαξε σύστημα, έβαλε ρόλους, άρχισε να παίζει με καθαρό μυαλό, με πλάνο, με συγκέντρωση. Οι παίκτες έδειξαν να πιστεύουν ξανά στους εαυτούς τους, να λειτουργούν ως σύνολο και όχι ως μονάδες. Δεν έγιναν παιχταράδες, αλλά δεν ήταν και “άσχετοι”.
Το αποκορύφωμα ήρθε χθες, στην OPAP Arena. Το διπλό επί της ΑΕΚ και η πρόκριση στα ημιτελικά του Κυπέλλου δεν είναι απλώς μια μεγάλη νίκη. Είναι δήλωση. Η συγκέντρωση, η αυτοπεποίθηση, η τακτική πειθαρχία απέναντι σε ένα σαφώς δυνατότερο ρόστερ. Ένας ΟΦΗ που ήξερε τι θέλει στο γήπεδο, που διάβασε σωστά τον αντίπαλο και που δεν λύγισε ούτε στιγμή. Και αυτό το πιστώνεται ο Κόντης,
Για να φτάσει ο ΟΦΗ σε αυτό το σημείο, να θυμηθεί ποιος είναι και να αποδείξει ότι, όταν υπάρχει σχέδιο και καθαρό μυαλό, μπορεί να κοιτάξει στα μάτια οποιονδήποτε. Και αυτό, ανεξαρτήτως συνέχειας, είναι ήδη μια μεγάλη νίκη.