Η ανακοίνωση της Ένωσης Εργαζομένων Βενιζελείου:
Η Ένωση Εργαζομένων Βενιζελείου καταδικάζει απερίφραστα τη στρατιωτική επίθεση των Ηνωμένων Πολιτειών κατά της Βενεζουέλας, η οποία συνιστά ακόμη ένα έγκλημα του ιμπεριαλισμού σε βάρος ενός λαού και μιας κυρίαρχης χώρας. Πρόκειται για συνέχεια των επεμβάσεων, αποκλεισμών, πραξικοπημάτων και πολέμων που βρίσκονται σε εξέλιξη σε ολόκληρο τον πλανήτη, στο όνομα των γεωπολιτικών ανταγωνισμών και των κερδών των μονοπωλίων, με τραγικές συνέπειες για τους λαούς.
Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους δεν ενδιαφέρονται ούτε για τη δημοκρατία ούτε για το διεθνές δίκαιο. Ο κυνισμός με τον οποίο ο ίδιος ο Πρόεδρος των ΗΠΑ δηλώνει ότι η χώρα του θα «διοικήσει» τη Βενεζουέλα και θα ελέγξει τον ορυκτό της πλούτο αποκαλύπτει χωρίς προσχήματα τους πραγματικούς στόχους της επέμβασης: τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, ιδίως του πετρελαίου, και την επιβολή της δικής τους κυριαρχίας σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού της χώρας. Καταρρέει έτσι με πάταγο το αφήγημα του «ειρηνοποιού», το οποίο αναπαράγεται συστηματικά από κυβερνήσεις και κόμματα που στηρίζουν τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
Ιδιαίτερη ανησυχία και αγανάκτηση προκαλεί η πλήρης πολιτική στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης στην αμερικανική επιχείρηση. Η δήλωση του Πρωθυπουργού ότι «δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε τη νομιμότητα» δεν αποτελεί μια αθώα διπλωματική διατύπωση. Συνιστά στρατηγική έκπτωση αρχών και επικίνδυνη παραίτηση από το μοναδικό πραγματικό όπλο μιας χώρας όπως η Ελλάδα στο διεθνές πεδίο: την υπεράσπιση του Διεθνούς Δικαίου.
Το Διεθνές Δίκαιο δεν μπορεί να εφαρμόζεται à la carte. Δεν υπάρχουν «κατάλληλες» και «ακατάλληλες» στιγμές για τη νομιμότητα. Όταν η Ελλάδα ανέχεται ή δικαιολογεί κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου στη Βενεζουέλα, όταν ευθυγραμμίζεται με το δίκαιο του ισχυρού, τότε αφοπλίζει πολιτικά τον εαυτό της στο Αιγαίο και στην Κύπρο. Με ποιο επιχείρημα θα επικαλεστεί αύριο τη διεθνή νομιμότητα, όταν σήμερα τη θεωρεί διαπραγματεύσιμη;
Τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν σήμερα στο FIR Αθηνών έρχονται να προσδώσουν μια επικίνδυνη διάσταση σε αυτή την πολιτική επιλογή. Δεν πρόκειται για ένα απλό τεχνικό πρόβλημα. Είναι πολιτικό σύμπτωμα. Ένας εναέριος χώρος που δεν μπορεί να παραμείνει λειτουργικός λόγω υποστελέχωσης, αποδιάρθρωσης και διοικητικής προχειρότητας δεν είναι απλώς δυσλειτουργικός – είναι ευάλωτος. Και η αντίφαση είναι προφανής: μια χώρα που δυσκολεύεται να εγγυηθεί στην πράξη βασικά στοιχεία της κυριαρχίας της, παραιτείται ταυτόχρονα και από την υπεράσπιση των διεθνών κανόνων που τη θωρακίζουν.
Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι διπλά επικίνδυνο. Προς τα έξω, ότι η Ελλάδα αποδέχεται έναν κόσμο χωρίς κανόνες, όπου η ισχύς αντικαθιστά το δίκαιο. Προς τα μέσα, ότι η ανικανότητα βαφτίζεται «ρεαλισμός». Σε έναν κόσμο που επιστρέφει στον νόμο του ισχυρού, οι μικρότερες χώρες έχουν μόνο δύο επιλογές: είτε υπερασπίζονται με συνέπεια το διεθνές δίκαιο είτε αποδέχονται σιωπηλά ότι θα είναι οι επόμενες που θα το χάσουν.
Η Ένωση Εργαζομένων Βενιζελείου εκφράζει την αλληλεγγύη της στην εργατική τάξη, στα συνδικάτα και στον λαό της Βενεζουέλας, που αγωνίζονται ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση και για το δικαίωμά τους να καθορίζουν οι ίδιοι το μέλλον της χώρας τους, χωρίς ξένες επεμβάσεις, εκβιασμούς και επιβολές.
Δηλώνουμε καθαρά: λέμε όχι στο δίκαιο του ισχυρού. Η υπεράσπιση του Διεθνούς Δικαίου δεν είναι ιδεολογική πολυτέλεια, αλλά όρος ειρήνης, ασφάλειας και αξιοπρέπειας για τους λαούς.
