Η φωτογραφία είναι ηλικίας ενός αιώνα,περίπου.
Είναι από την εποχή της πανδημίας της ισπανικής γρίπης.

Δε λέμε ότι επιδημιολογικά είναι στο ίδιο επίπεδο η ισπανική γρίπη με τον Covid-19,είναι όμως και οι δύο ιογενείς λοιμώξεις,που μεταδίδονται περίπου με τον ίδιο τρόπο.

Βλέπουμε λοιπόν ότι τότε υπήρχε η δυνατότητα για τους φιλάθλους να παρακολουθούν αθλητικούς αγώνες μέσα από το γήπεδο.Δεν υπήρχε φυσικά και άλλη δυνατότητα λόγω έλλειψης τηλεοπτικής μετάδοσης.

Σε κάθε περίπτωση έχουμε οπαδούς με μάσκα σε κερκίδα γηπέδου την εποχή της ισπανικής γρίπης.
Δεν ξέρουμε αν είναι εφαρμόσιμο το μέτρο αυτό σήμερα με τα οπαδικά δεδομένα που υπάρχουν.
Αν θα μπορούσαν να καθίσουν δηλαδή οι φίλαθλοι ήσυχα κι ωραία στην κερκίδα φορώντας μάσκα.
Μάλλον αδύνατον.Τουλάχιστον σε όλα τα γήπεδα και όλες τις κερκίδες.

Όμως από την άλλη μοιάζει λίγο αλλοπρόσαλλος ο τρόπος εφαρμογής των μέτρων ενάντια στον κορωνοϊό.
Δηλαδή από τη μία επιτρέπεται η είσοδος σε κάποιου είδους μαγαζιά,ενώ σε άλλα (σε εκείνα της διασκέδασης ας πούμε),τα μέτρα είναι πολύ αυστηρά.

Σε άλλα Μέσα Μεταφορών,όπως τα λεωφορεία,επιτρέπεται ο συνωστισμός,ενώ σε άλλα όπως τα καράβια,που αντικειμενικά ο χώρος είναι περισσότερος,πρέπει οι επιβάτες να ταξιδεύουν σε συγκεκριμένο αριθμό.

Επίσης σε άλλες πύλες εισόδου της χώρας τα μέτρα είναι αυστηρά και χρειάζεται τεστ Covid πριν την είσοδο των πολιτών,ενώ σε άλλες περιπτώσεις,στις εισόδους από χώρες της Δυτ.Ευρώπης,ο κόσμος που ταξιδεύει αναφέρει ότι δεν του έγινε κανένας έλεγχος.

Γενικά υπάρχει ένα μπέρδεμα και αυτό δημιουργεί εκνευρισμό στον κόσμο,που δεν ξέρουμε αν θα αντέξει ένα νέο lockdown,μια επιστροφή στην καραντίνα.

Σπύρος Αλεξάκης

Ο Σπύρος Αλεξάκης είναι αρθρογράφος