Αιγαίο: Πάντα στο επίκεντρο των Συγκρούσεων

Δεν χρειάζεται να έχεις μελετήσει τη θεωρία της “Ενδιάμεσης Περιοχής” του καθηγητή Δημήτρη Κιτσίκη (που μας άφησε στα τέλη αυτού του καλοκαιριού) για να αντιληφθείς ότι σε αυτή εδώ τη γωνιά του πλανήτη, που η μοίρα μας έστειλε να ζήσουμε,η έννοια “σταθερότητα” μοιάζει με άγνωστη λέξη.
Στην πραγματικότητα ελάχιστες ήταν οι  μεγάλες (ή “wannabe” μεγάλες) δυνάμεις του κόσμου αυτού που δεν έλεγξαν ή που δεν προσπάθησαν να ελέγξουν τη συγκεκριμένη περιοχή,που έχει σαν κεντρικό της άξονα το Αρχιπέλαγος του Αιγαίου.
Την περιοχή αυτή όπου συναντώνται οι τρεις “αρχαίες” ήπειροι του κόσμου αυτού:
Ευρώπη,Ασία και Αφρική.

Ο Δρόμος για την Ανατολή

Ο αρχαιότερος εμπορικός δρόμος του κόσμου,αυτός που ενώνει τη Δύση με την Ανατολή,την Ευρώπη με την Ινδία,Πακιστάν,Αφγανιστάν,Αραβία,Μέση Ανατολή,Μικρά Ασία και ξανά Ευρώπη,έχει σαν κεντρικό του σταθμό την περιοχή μας.
Το χώρο του Αιγαίου,απ’όπου διασταυρώνεται αυτός ο δρόμος με τον άλλον -επίσης σημαντικό- που ενώνει τον Σλαβικό Βορρά με τη Μεσόγειο,μέσω Μαύρης Θάλασσας-Βοσπόρου,Αιγαίου,Σουέζ και εξόδου από τη Μεσόγειο.
Δεν είναι τυχαίο ότι όταν το Αιγαίο έπεσε στα χέρια των Οθωμανών και μέχρι εκείνοι να τα βρουν με τους Φράγκους και να ανοίξουν και πάλι οι δρόμοι του εμπορίου για την Ανατολή,οι Δυτικοί αναγκάστηκαν να βρουν έναν εναλλακτικό δρόμο για τις Ινδίες,πλέοντας προς τα Δυτικά και κάπως έτσι έπεσαν -κυριολεκτικά- πάνω στην άγνωστη μέχρι τότε Αμερικανική ήπειρο.

Σ’αυτό λοιπόν το εξαιρετικής σημασίας σταυροδρόμι του κόσμου ζούμε και αυτός είναι ο κύριος λόγος για μια σειρά από δεινά που έχουμε περάσει και συνεχίζουμε να περνάμε σαν λαός.

Αιγαίο: Αιώνια “Λίμνη” Συγκρούσεων

Έτσι από το 1204 και μετά,χρονολογία κατά την οποία στην πραγματικότητα ο Ελληνισμός έπαψε να είναι μια μεγάλη δύναμη,που έγραφε ο ίδιος την ιστορία του και πέρασε στη φάση που οι άλλοι έγραφαν την ιστορία για εκείνον, πρακτικά αρχίζουν και οι συγκρούσεις των ξένων μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή αυτή.
Ερήμην των Ελλήνων ή έστω με την απλή συμμετοχή τους στο ένα ή στο άλλο στρατόπεδο.


[Video: 5ος Ενετο-τουρκικός Πόλεμος ή “Μεγάλος Κρητικός” και η επική πολιορκία της “Candia” για 21 ολόκληρα χρόνια από τους Οθωμανούς.]

Ενετοί Εναντίον Τούρκων
Άγνωστη ιστορία για τους περισσότερους Νεοέλληνες αλλά οι Ενετοί με τους Οθωμανούς συγκρούονταν για περίπου πέντε αιώνες στα μέρη μας.
Μεγάλο μέρος αυτού που λέμε “ελληνικός χώρος”,πέρασε στα χέρια των Τούρκων μέσω Ενετών και Γενοβέζων.
Γιατί απλούστατα είναι αυτοί που τον έλεγχαν ήδη από τις αρχές του 13ου αιώνα.

Στα μέρη μας με τη γενικότερη έννοια, δηλαδή στον χώρο του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και πιο συγκεκριμένα εκτός από την Κρήτη,με τον περίφημο “Κρητικό Πόλεμο” που κράτησε για περισσότερο από δύο δεκαετίες,με τελικό αποτέλεσμα τη -σχεδόν- δημογραφική εξαφάνιση των Κρητικών και φυσικά την ισλαμική κατάκτηση του νησιού για περισσότερα από 200 χρόνια.
Οι δύο υπερδυνάμεις της εποχής (μαζί με τους συμμάχους τους) συγκρούστηκαν εκτός από την Κρήτη και στην Κωνσταντινούπολη, στα νησιά του Αιγαίου, στην Πελοπόννησο, στην Κύπρο και αλλού.

Δυτικοί Εναντίον Οθωμανών

Η σύγκρουση Δυτικών και Οθωμανών,που στην πραγματικότητα ήταν σύγκρουση των δυνάμεων του πρώιμου καπιταλισμού (Δύση) με εκείνες της φεουδαρχίας (Οθωμανία) γι’αυτό και οι έμποροι Έλληνες ήταν με τους Δυτικούς,ενώ οι γαιοκτήμονες (συμπεριλαμβανομένου και του υψηλού κλήρου) έκλειναν το μάτι στους Οθωμανούς,συνεχίστηκε και τους επόμενους αιώνες απλά με άλλες νέες δυτικές υπερδυνάμεις.
Για να καταλήξουμε στο 1821,την ανεξαρτησία του πρώτου νεοελληνικού κράτους,που στην ουσία ήταν και το πρώτο εθνοκράτος που προέκυψε μετά τη Γαλλική Επανάσταση στην Ευρώπη.

Ανατολικό Μπλοκ Εναντίον Δυτικού 

Ακόμη και η σύγκρουση Ανατολής-Δύσης με τη μορφή “Κομμουνιστές-Δυτικοί” στην πραγματικότητα ξεκίνησε από τα Δεκεμβριανά το 1944 στην Αθήνα.
Εκεί έγινε σαφές σε όλους (βλ. κομμουνιστές και “συνοδοιπόρους”) ότι οι θεωρητικά σύμμαχοι κατά το Β’Παγκόσμιο Πόλεμο,δεν είχαν καμία πρόθεση να συνεχίσουν να είναι σύμμαχοι και στον Μεταπολεμικό Κόσμο.
Έτσι η σύγκρουση των “αστικών” δυνάμεων με τους Έλληνες “παρτιζάνους”,με την απροκάλυπτη ξένη παρέμβαση, έδινε ξεκάθαρα το σήμα σε όλα τα άλλα αριστερά κόμματα της Δυτικής Ευρώπης και κυρίως σε εκείνα της Ιταλίας και της Γαλλίας,που ήταν τότε ιδιαίτερα ισχυρά,να μην προσπαθήσουν καν να πάρουν την εξουσία, γιατί θα είχαν το τέλος των Ελλήνων κομμουνιστών.

Κεφάλαιο Εναντίον Κράτους

Μια άλλη σύγκρουση είχαμε την…τιμή να ξεκινήσει από τα μέρη μας,πριν μια δεκαετία περίπου.Ελάχιστοι την καταγράφουν σαν πόλεμο,τουλάχιστον μέχρι στιγμής,γιατί δεν ήταν με συμβατικά όπλα και συγκρούσεις στρατών. Ήταν όμως καθαρά μια σύγκρουση με όλες τις παράπλευρες απώλειες ενός συμβατικού πολέμου.
Το διεθνές κεφάλαιο συγκρούστηκε μετωπικά με τα κράτη.
Με το ελληνικό κράτος να έχει την…τιμή να είναι το πρώτο μιας σειράς άλλων κρατών -κυρίως ευρωπαϊκών- τα οποία οι Αγορές έβαλαν στο στόχαστρο τους.
Αποτέλεσμα της σύγκρουσης αυτής,όπως ήταν αναμενόμενο, ήταν το Διεθνοποιημένο Κεφάλαιο να υπερισχύσει. Αφού για να το δώσουμε με ένα παράδειγμα, πέντε σύγχρονοι κροίσοι (Elon Musk,Jeff Bazos,Bernard Arnault,Bill Gates και Mark Zuckerberg) διαχειρίζονται περί τα 800 δις δολάρια,με την Ελλαδίτσα μας να έχει ΑΕΠ (2020) κάτω από τα 200 δις (189,συγκεκριμένα)!

2021: Ποιος θα πάρει το “φιλέτο” της Ανατολικής Μεσογείου;

Το “Λεβάντε” για άλλη μια φορά βρίσκεται στο επίκεντρο “σεισμικών” δονήσεων και προ-συγκρουσιακών διαδικασιών.
Η Ελλάδα από τη μια,με την στήριξη Γαλλίας-ΗΠΑ και μιας σειράς από άλλων δυνάμεων της περιοχής (ΗΑΕ,Αίγυπτος και Ισραήλ) και η Τουρκία από την άλλη με τους δορυφόρους της στα Βαλκάνια αλλά και τη Ρωσία (;), προετοιμάζονται για κάτι που θυμίζει Β’Παγκόσμιο Πόλεμο.
Με διακύβευμα το ποιος θα ελέγχει τη θαλάσσια αυτή περιοχή που για αιώνες έχει δώσει μεγάλους πολιτισμούς αλλά και αντίστοιχα μεγάλους πολέμους.

Στην εξίσωση βέβαια αυτή δε βάλαμε τον παράγοντα “Ενεργειακά κοιτάσματα”.
Το ότι η Τουρκία άρχισε να διεκδικεί το Αιγαίο από την στιγμή που η Χούντα ξεκίνησε τις εξορύξεις στη θάλασσα αυτή, ενώ μέχρι τότε και για δεκαετίες δεν έδειχνε να ενδιαφέρεται για τη θάλασσα.
Για πάρα πολλούς ειδήμονες και μη,έχει σχέση με την σύγκρουση που έρχεται στην περιοχή μας.Για να επαληθευτεί κάπως έτσι και ο καθηγητής Δ.Κιτσίκης με τη θεωρία του περί “Ενδιάμεσης Περιοχής” και Τρίτου Παγκόσμιου Πολέμου στο Αιγαίο…
Ας ελπίσουμε πως όχι.

Σπύρος Αλεξάκης

Ο Σπύρος Αλεξάκης είναι αρθρογράφος