Εμείς ή ο… κανείς;

Ο καθένας έχει δικαίωμα στην ελπίδα. Ο Παναθηναϊκός να πάρει επιτέλους το πρωτάθλημα, ο Τραμπ να δει το Νόμπελ Ειρήνης στην τροπαιοθήκη του, ο Μητσοτάκης να κάνει και μια τρίτη θητεία , ο Σαμαράς να διώξει τον Κυριάκο, η Ντόρα να δει τον γιο της πρωθυπουργό και εμείς θα θέλαμε να φύγουν οι τσαρλατάνοι και οι τοξικοί από τη ζωή μας. Γιατί να μην θέλει λοιπόν κι ο Τσίπρας να επανέλθει ως πρωθυπουργός; Γι’ αυτό δεν έκανε και ολόκληρο ριμπράντινγκ;

Δεν μπορεί κανένας να στερήσει την ελπίδα από τον Αλέξη αρκεί να μην την πουλάει τόσο πολύ. Στο πόπολο και τον εαυτό του.

Γιατί όταν απαντάς «Ή εμείς ή κανείς» στο ποιος μπορεί να ρίξει τον Μητσοτάκη, γελάνε και στο πολιτικό συμβούλιο της ΕΛΑΣ. Δεν μπορεί να μην θυμούνται ότι δεν υπάρχει προηγούμενο στην ελληνική ιστορία πολιτικός αρχηγός να έχασε από τον αντίπαλό του… έξι συνεχόμενες φορές και την τελευταία με ντροπιαστικό τρόπο: Ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να χάσεις τη μισή δύναμη του κόμματός σου -αυτό πάλι πρέπει να είναι παγκόσμιο ρεκόρ!

Το να επανέρχεσαι αφού έχεις διαλύσει το κόμμα σου και να παίρνεις στις δημοσκοπήσεις το ποσοστό για το οποίο έφυγες νύχτα δεν μοιάζει και τόσο αισιόδοξο, καθόλου ελπιδοφόρο.

Το «Εμείς ή κανείς» όταν έχεις κυβερνήσει και έχεις δώσει δείγματα γραφής μοιάζει με… απέλιπδα προσπάθεια παρά με βάσιμη ελπίδα, μοιάζει «με τη σύγχυση ανάμεσα στην επιθυμία για κάτι και την πιθανότητα να συμβεί.». Μας λέει ότι θα έχουμε…Μητσοτάκη μέχρι να σβήσει ο ήλιος εάν δεν επιλέξουμε… Αλέξη Τσίπρα; Ο… κανένας δεν του κάνει; Μόνο ο Νόλαν το είπε αυτό για τον Οδυσσέα, γιατί δεν του έκανε το τέχνασμα να το βάλει στην ταινία. Αλλά η ιστορία είναι ψιλά γράμματα για τον Αλέξη…

Δεν λέω ότι ο κ. Τσίπρας αποκλείεται να επανέλθει. Έλληνες είμαστε, δεν φημιζόμαστε για την μακρά μνήμη μας. Αλλά δεν θα γυρίσει πουλώντας ελπίδα φρούδα, δεν θα επιστρέψει με ψέματα και ανακρίβειες. Οι εποχές άλλαξαν, πρέπει πραγματικά να αλλάξει και ο ίδιος.