Του Κώστα Α.Μπογδανίδη
Η επιχείρηση σύλληψη , μάλλον απαγωγής ακριβέστερα, του Μαδούρο από Αμερικάνους κομάντος δεν εξέπληξε τον πολύ κόσμο. Οι Αμερικάνοι και όχι μόνο τα συνηθίζουν αυτά, όταν αισθάνονται την ανάγκη να επιβάλουν τα συμφέροντά τους ή όταν θεωρούν ότι αυτά κινδυνεύουν από κάποιους ηγέτες- συνήθως δικτάτορες όπως ο σιδηροδέσμιος πλέον πρόεδρος της Βενεζουέλας.
Η συνήθης τακτική πάντως μέχρι πρότινος ήταν η ανατροπή του καθεστώτος εκ των έσω με βοήθεια της CIA , η…’κατά λάθος’ εκτέλεση ή περίεργες αυτοκτονίες- δηλητηριάσεις των αντιπάλων- αν και περισσότερο αυτή την επιλογή έκανε η Ρωσία…
Οι ισχυροί γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους το Διεθνές Δίκαιο και τους κανόνες ή για να το πούμε όπως είναι «Auctoritas, non veritas facit legem»- Τον νόμο τον φτιάχνει η εξουσία όχι η αλήθεια.
Η απόφαση του Τραμπ να απαγάγει τον δικτάτορα εξέπληξε ίσως μόνο τους Τραμπιστές και κάποιους όψιμους υποστηρικτές του, δεξιά και αριστερά, που πίστευαν ότι είναι…ειρηνιστής , είχαν σχεδόν καταλήξει και προσπαθούσαν να μας πείσουν πως ο πιο συστημικός πρόεδρος τις ιστορίας των ΗΠΑ ήρθε να…πολεμήσει το σύστημα, να τα αλλάξει όλα και να εγκαταστήσει δικαιότερο καθεστώς για τους Αμερικάνους και όλους εμάς που παρακολουθούμε αποσβολωμένοι το σόου του. Τα όσα έκανε στη Γάζα, τα φληναφήματα για την Ουκρανία, κάτι υπερφίαλες δηλώσεις για την Καμπότζη και την Υεμένη, η πρότασή του για τη Γροιλανδία ή ο θαυμασμός του για τον Ερντογάν δεν στάθηκαν ικανά να μετριάσουν τη γοητεία που ασκούσε στους Τραμπιστές ο…Τραμπ. Τέτοιος θαυμασμός για ένα νάρκισσο και συμφεροντολόγο άνθρωπο δεν έχει ίσως ξαναϋπάρξει!
«Επι ημερών του δεν γίνονται πόλεμοι» άκουσα ένα σύντροφο αριστερό να λέει για να καταχεριάσει τους προηγούμενους πολεμοχαρείς προέδρους των ΗΠΑ. Κι όμως διάβαζα πρόσφατα μια μελέτη που έλεγε ότι πρώτη φορά μετά τον Β ΠΠ είχαμε τις περισσότερες συγκρούσεις στον κόσμο!
Και τώρα έρχεται αυτή η αρπαγή του Μαδούρο να…ξεγυμνώσει τον τραμπισμό και να τον θέσει επί της ουσίας εκεί που του αρμόζει, στο περιθώριο μιας ιδεολογικής θολούρας . Αυτή τη γκρίζα ζώνη που το προηγούμενο διάστημα πήγαν κάποιοι να μας παρουσιάσουν ως κρατούσα ιδεολογία για τη νέα τάξη πραγμάτων.
Κι όμως σύντροφοι! Μια από τα ίδια και χειρότερα γιατί το μόνο που κάνει είναι κοιτάζει την τσέπη του…Ο Τραμπ ζει και βασιλεύει , αλλά μετά τον Μαδούρο ο τραμπισμός δεν θα έχει λόγο ύπαρξης! Διότι όλα γίνονται για τα πετροδολάρια, για να εξασφαλίσει η Αμερική του Τραμπ την επιβίωση ενός συστήματος που οδηγείται στα τάρταρα, ο ίδιος κάνει συμφωνίες ακόμη και με το διάβολο, θα κλείσει το μάτι στον Πούτιν ξαναμοιράζοντας τον κόσμο, δεν τον ενδιαφέρει τίποτα εκτός από το …ταμείο και δεν ορρωδεί προ καμίας ηθικής αντίστασης. Θα απειλήσει την Κούβα, την Κολομβία ακόμη και τη…Δανία για να πετύχει τον σκοπό του!
Την ίδια ώρα που ο τραμπισμός δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο η διεθνής κοινότητα φορά τον μανδύα της υποκρισίας για να μην δείξει την γύμνια της. Όσοι είχαν λουφάξει στη γωνία όταν ο Πούτιν εισέβαλε στην Ουκρανία τώρα διαδηλώνουν στις αμερικάνικες πρεσβείες ανά τον κόσμο. Όσοι ξεσηκώθηκαν για να υπερασπιστούν το Διεθνές Δίκαιο στην Ουκρανία τώρα…λουφάζουν και περιμένουν να…δουν που θα πάει η κατάσταση- χαρακτηριστική και η περίπτωση του δικού μας πρωθυπουργού που με μια περίεργη δήλωση ξέχασε το Διεθνές Δίκαιο και τη ‘σωστή πλευρά της ιστορίας’. Πώς θα το έλεγε σε άλλη περίπτωση ένας στο…καφενείο; Τελικά «το Διεθνές Δίκαιο υπάρχει μόνο στα πανεπιστημιακά βιβλία για το Διεθνές Δίκαιο!»
Αυτή την στιγμή παντού κυριαρχεί ο φόβος. Ο Λευκός Οίκος προειδοποιώντας όλους τους αντιδρώντες επικαλέστηκε το… «FAFO» ( ένα ακρωνύμιο της αργκό για το «Fuck Around and Find Out»- στα ελληνικά αποδίδεται ως «Κάνε μ@@@@@@@ και θα δεις τι θα πάθεις»). Όλος ο πλανήτης ακούει FAFO και μοιάζει να κάνει…μπάφο. Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουνε, ίσως, κάποιο θάμα!
