Εναλλακτικούς τρόπους αξιοποίησης των αποθεμάτων νερού του φράγματος της Πλακιώτισσας αναζητούν φορείς της ευρύτερης περιοχής.
Όπως έγραψε το Creta24.gr, ο ταμιευτήρας του φράγματος έχει ήδη μεγάλες ποσότητες νερού από τις βροχοπτώσεις του Μαρτίου ωστόσο τα αποθέματα παραμένουν “εγκλωβισμένα” στην υποδομή καθώς δεν υπάρχουν δίκτυα παροχέτευσης.
Με αυτά τα δεδομένα, οι δήμαρχοι Γόρτυνας και Αρχανών – Αστερουσίων είναι σε ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με την Περιφέρεια Κρήτης και τους αρμόδιους φορείς διαχείρισης προκειμένου να βρεθεί μία… πατέντα ώστε να αξιοποιηθεί, έστω ένα μικρό μέρος του υδάτινου δυναμικού του φράγματος.
Παρά το γεγονός ότι το φράγμα έχει ήδη συγκεντρώσει περισσότερα από 9 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού, αγγίζοντας το 50% της χωρητικότητάς του, το πολύτιμο αυτό απόθεμα παραμένει ουσιαστικά αναξιοποίητο. Οι βροχοπτώσεις των τελευταίων ημερών ενισχύουν περαιτέρω τα αποθέματα, δημιουργώντας μια “ψευδαίσθηση αφθονίας” που όμως δεν μεταφράζεται σε πραγματικό όφελος για τους αγρότες της περιοχής, λόγω απουσίας των συνοδευτικών υποδομών.
Χωρίς δίκτυα, το νερό δεν μπορεί να φτάσει στις καλλιέργειες, αφήνοντας ανεκμετάλλευτο ένα έργο που σχεδιάστηκε ακριβώς για να καλύψει αρδευτικές ανάγκες περίπου 37.000 στρεμμάτων γης. Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα, οι τοπικοί φορείς αναζητούν εναλλακτικές λύσεις, προσωρινού χαρακτήρα, προκειμένου να αξιοποιηθεί έστω ένα μέρος του υδάτινου δυναμικού.
Η συνεργασία των δήμων Γόρτυνας και Αρχανών–Αστερουσίων με την Περιφέρεια Κρήτης κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, με στόχο την εξεύρεση μιας «πατέντας» που θα δώσει άμεση διέξοδο. Ωστόσο, τέτοιες λύσεις δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την ολοκληρωμένη παρέμβαση. Η μελέτη για τα αρδευτικά δίκτυα έχει ήδη κατατεθεί στο αρμόδιο Υπουργείο και αναμένει την έγκριση χρηματοδότησης ύψους 60 εκατομμυρίων ευρώ.
Σε μια περίοδο όπου η διαχείριση των υδάτινων πόρων αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για την αγροτική παραγωγή και τη βιωσιμότητα της υπαίθρου, η περίπτωση του φράγματος της Πλακιώτισσας στην ανατολική Μεσαρά αναδεικνύει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τις χρόνιες αδυναμίες σχεδιασμού και υλοποίησης μεγάλων έργων υποδομής.
