Αναπηρία και σεξουαλικότητα στο 14ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων

Μια ουσιαστική συζήτηση για τη σεξουαλικότητα των ατόμων με αναπηρία, ένα θέμα που εξακολουθεί να περιβάλλεται από στερεότυπα και προκαταλήψεις, άνοιξε στο 14ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων, με αφορμή την προβολή του ντοκιμαντέρ «Από τι είμαστε φτιαγμένοι / The Stuff We Are Made Of».

Η ταινία εξερευνά τη σεξουαλικότητα, την επιθυμία και τις σχέσεις των ατόμων με αναπηρία και προβλήθηκε τη δεύτερη μέρα του Φεστιβάλ, παρουσία του σκηνοθέτη της, Siamak Etemadi και άλλων συντελεστών της παραγωγής. Στη συζήτηση που ακολούθησε, ο σκηνοθέτης ανέφερε ότι ήταν η πρώτη φορά που καταπιάστηκε με ντοκιμαντέρ και μάλιστα με ένα τόσο ευαίσθητο κοινωνικό θέμα. Η ταινία ακολουθεί τους πρωταγωνιστές της, άτομα με αναπηρία, σε διάστημα πέντε χρόνων, καταγράφοντας τις σχέσεις τους και την ανάγκη τους για ανθρώπινη επαφή, οικειότητα και ερωτική επιθυμία. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Etemadi, «Η ταινία δεν έχει ως αντικείμενο την αναπηρία. Στην πραγματικότητα είναι μια ταινία για τον έρωτα υπό το πρίσμα της αναπηρίας».

Η συμπαραγωγός της ταινίας Ανδριάνα Θεοχάρη, σημείωσε ότι η ταινία συνοδεύεται από μια οργανωμένη εκστρατεία κοινωνικού αντίκτυπου (impact campaign), με στόχο να ανοίξει ο δημόσιος διάλογος, να αμφισβητηθούν στερεότυπα και να ενισχυθεί η συμπερίληψη. Στα Χανιά, χάρη στη συστηματική προετοιμασία και την κινητοποίηση που προηγήθηκε, στην οποία συνέβαλε καθοριστικά η κ. Μαρία Θεοδοσιάδου, την προβολή παρακολούθησαν πολλά άτομα με αναπηρία. Η παρουσία τους, αλλά και η συζήτηση που ακολούθησε με τους δημιουργούς και το κοινό, έδωσαν ουσιαστικό περιεχόμενο στην προσπάθεια να αποκτήσει η ταινία κοινωνικό αντίκτυπο πέρα από την κινηματογραφική αίθουσα.

Στη συζήτηση συμμετείχε η Ειρήνη Μαυροματάκη, άτομο με αναπηρία από τα Χανιά, η οποία μέσα από τον χορό και την ενεργή παρουσία της στον χώρο του πολιτισμού γενικότερα, έχει συμβάλλει στην αλλαγή των αντιλήψεων για την αναπηρία στην τοπική κοινωνία. Η ίδια επεσήμανε ότι στα Χανιά εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές δυσκολίες στην αποδοχή των ατόμων με αναπηρία, υπογραμμίζοντας παράλληλα τη σημασία της αυτοαποδοχής: «Έχει μεγάλη σημασία οι ίδιοι να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας και το σώμα μας, για να μπορέσουμε να αλλάξουμε τις αντιλήψεις των ανθρώπων».

Η προβολή και η συζήτηση που ακολούθησε επιβεβαιώνουν τον κοινωνικό προσανατολισμό του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων και αναδεικνύουν τη δύναμη του κινηματογράφου να λειτουργεί ως αφετηρία ουσιαστικού διαλόγου, δίνοντας χώρο και λόγο σε ανθρώπους που βιώνουν προκαταλήψεις και αποκλεισμούς.