Αερομαχία στο Παγκρήτιο για ΟΦΗ και Λεβαδειακό και μάλιστα δίπλα στη θάλασσα, όπου ο Νοτιάς, λυσσομανούσε!
Σε κάποια στιγμή πίσω μου, ο δυνατός άνεμος, πήρε αμπάριζα ένα τραπέζι που χρησιμοποιηούσε η Cosmote για τη τηλεοπτική μετάδοση του αγώνα και έκανα το σταυρό μου, που δεν ήρθε στα κεφάλια μας!
Ουκ ολίγες φορές, συνέλαβα τον εαυτό μου, να κοιτά πάνω ψηλά στα σκέπαστρα, όπου ο Νοτίας χτυπούσε ανελέητα τις σιδεριές!
Επίσης, ένα ακόμη χαρακτηριστικό των συνθηκών του αγώνα, ότι ένας άνθρωπος, είχε αποστολή σε όλο τον αγώνα στο ταρτάν στίβου, να κρατάει με τα δυο του χέρια το VAR, για να μην το πάρει και το…σηκώσει!
Στον πρώτο ημιτελικό Κυπέλλου ΟΦΗ και Λεβαδειακού, ο αέρας έπαιξε καθοριστικό ρόλο.
Στο πρώτο ημίχρονο, οι παίκτες του Λεβαδειακού αιφνιδιάστηκαν, στο ξεκίνημα και ο Μπόρχα Γκονζάλες με ένα κεραυνό, έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα του Λοντίγκιν, που δεν κατάλαβε, απο που του…ήρθε!
Φανταστικό γκολ, για τον Ισπανό, που έχει καλό δεξί πόδι και μας έχει συνηθίσει, με θεαματικά γκολ.
Μόλις στο 5′ ο Μπόρχα, πέταξε σαν ελατήρια, 10 χιλιάδες φιλάθλους του ΟΦΗ, που έδωσαν το “παρών” σε αυτή την ιστορική στιγμή για τον ΟΦΗ, να αγωνίζεται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, σε ημιτελικό Κυπέλλου και να κάνει όνειρα για ένα back to back τελικό!
Στην φάση του γκολ, έχει προηγηθεί κλέψιμο και εξαιρετική ασίστ, του Βούκοτιτς, στον σκόρερ.
Ο “αόρατος” Μαυροβούνιος μέσος, εμφανίστηκε στην καλύτερη του στιγμή απο τη μέρα, που υπέγραψε στον ΟΦΗ.
Αμέσως μετά…εξαφανίστηκε πάλι και ο ΟΦΗ λόγω της απουσίας του τρεχαλατζή Καραχάλιου, δεν έκοβε ούτε με…βαλέ στο κέντρο!
Οι χαρές για τον ΟΦΗ, δεν κράτησαν πολύ.
Ο αέρας είχε τα δικά του σχέδια στο 18′, με τον Μπάλτσι να εκτελεί έξυπνα απο τα πλάγια το φάουλ προς την εστία (κάτι σαν κοντινό κόρνερ), τον Ισέκα να μην προλαβαίνει να βάλει το κεφάλι του και να διώξει και τον Χριστογεώργο, να μαζεύει τη μπάλα, που λόγω του αέρα καρφώθηκε με δύναμη, απο το πλαϊνό διχτάκι χωρίς ο γκολκήπερ να κάνει τίποτε (μια ευθύνη την έχει και αυτός).
Το 1-1 έκοψε τον ενθουσιασμό του ΟΦΗ, που είχε κάνει ιδανικό ξεκίνημα για την πρόκριση στον τελικό, με το γρήγορο γκολ του Μπόρχα και 10 χιλιάδες φιλάθλους να παραλληρούν.
Αν ο ΟΦΗ είχε καταφέρει να κρατήσει το προβάδισμα, έχω την αίσθηση ότι η εξέλιξη του αγώνα, θα ήταν διαφορετική.
Και στο δεύτερο ημίχρονο, με ευνοικό άνεμο αυτή τη φορά, ο ΟΦΗ πήγε να πιάσει στο ξεκίνημα στον …ύπνο τον Λεβαδειακό, με το Λοντίγκιν, να κάνει μεγάλη επέμβαση στο εξ’ επαφης σουτ του Νούς.
Απάντησε όμως και ο Λεβαδειακός, με μια κόντρα επίθεση, με τον Μπάλτσι να φτάνει απέναντι στον Χριστογεώργο, αλλά να καθυστερεί να πλασάρει και η ευκαιρία να χάνεται, με όλο τον πάγκο του Λεβαδειακού να έχει μπει μέσα, νομίζοντας ότι θα σκοράρει.
Η αλλαγή του Μπάλτσι λίγο αργότερα απο τον Παπαδόπουλο (άγνωστο γιατί ή αν ο πάικτης ζήτησε αλλαγή), μάλλον ανακούφισε την άμυνα του ΟΦΗ και μείωσε σημαντικά την επιθετική απειλή, του Λεβαδειακού.
Και ενώ όλα έδειχναν ένα ακλόνητο “Χ” τα δεδομένα του αγώνα, άλλαξαν στο 75′ όταν ο Λοντίγκιν, που είχε δεχθεί την πρώτη κάρτα, λίγο νωρίτερα επειδή ο αέρας του πήρε τη μπάλα και καθυστέρησε να κάνει το βολέ, ανέτρεψε εκτός περιοχής τον Ισέκα, που πήγε πάνω στη φάση και ανάγκασε τον τερματοφύλακα, να βγεί απο την περιοχή.
Καραμπινάτη δεύτερη κίτρινη (αποβολή) και το παιχνίδι απέκτησε νέο ενδιαφέρον, με τον ΟΦΗ να έχει αριθμητικη υπεροχή, αλλά και τον άνεμο μαζί του.
Το παιχνίδι είχε ακόμη περίπου 25 λεπτά με τις καθυστερήσεις! Πολύς χρόνος δηλαδή!
Και εκεί που περίμενε κανείς, να γίνονται συχνά σουτ στον κρύο τερματοφύλακα και εκτελέσεις στατικών φάσεων προς την εστία του Λεβαδειακού, οι παίκτες του ΟΦΗ, έκαναν το αντίθετο και ο χρόνος πέρασε ανεκμετάλευτος.
Στο 95′ όμως (9 λεπτά καθυστερήσεις) έγινε η φάση, που θα μπορούσε να αλλάξει, τη μάχη της πρόκρισης.
Ο Ισέκα πλάσαρε, ο τερματοφύλακας έπεσε αλλά δεν βρήκε τη μπάλα, όμως εκείνη, σταμάτησε στο κάθετο δοκάρι!
Ένα μεγάλο “ααααχ” δόνησε το στάδιο, από τους φιλάθλους του ΟΦΗ.
Άτυχος ο ΟΦΗ στη φάση αυτή, που θα μπορούσε να τον χρίσει αποθεωτικό νικητή στο φινάλε και να του δώσει μεγάλη ώθηση, για τη ρεβάνς στη Λειβαδιά.
Το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή Τσακαλίδη, έφερε ένα δυνατό “ουου” αποδοκιμασίας από την κερκίδα, για ένα διαιτητή, που είναι κρίμα που δεν τον πήρε ο…άνεμος. Σκέτη παραφωνία. Ο άνθρωπος δεν ξέρει ποδόσφαιρο, είναι απλό.
Το ματς έκλεισε επίσης, με νεύρα και μια “βαβούρα” Παπαδόπουλου-Λαμπρόπουλου. Είχε συμβεί μια ακόμη στο πρώτο ημίχρονο, με τον άλλοτε κόουτς του ΟΦΗ, να έχει ένα έντονο διάλογο, με τον Κόντη.
Αυτά μπορούν να συμβούν, σε αγώνες υψηλής έντασης, αλλά όπως εκείνοι έχουν ανεβασμένους παλμούς, έτσι και οι φίλαθλοι στην εξέδρα, ζουν την αγωνία τους και δεν έχουν πολύ να αποδοκιμάσουν, όπως και έκαναν, τον προπονητή, που ανέβασε τον ΟΦΗ στην Σούπερ Λίγκ και σήμερα είναι στον πάγκο του Λεβαδειακού.
Καλό είναι από όλες τις πλευρές, αυτά να αποφεύγονται. Είναι κρίμα και άδικο, για τις στιγμές που έχουν προηγηθεί. Ας μη χαλάμε τις καρδιές μας.
Τίποτα, δεν χάθηκε. Η ρεβάνς θα είναι πόλεμος. Η πρόκριση στον τελικό, θα κριθεί στη λεπτομέρεια. H Λειβαδιά, θα πρέπει να είναι ασπρόμαυρη. Ο κόσμος και η φανέλα, θα παίξει το ρόλο της.
Απλά ο ΟΦΗ, έχασε την ευκαιρία, στο Παγκρήτιο, απέναντι σε ένα Λεβαδειακό, που ήταν κατώτερος του αναμενομένου, να πάρει ένα σοβαρό προβάδισμα, για τη ρεβάνς.
Είναι καλή, η ομάδα του Λεβαδειακού, αλλά δεν είναι και καμιά Μπαρτσελόνα!
