Γιώργος Μαζωνάκης: Το τελευταίο χειροκρότημα στο «παιδί της νύχτας»

Σε κλίμα βαθιάς οδύνης και έντονης συγκίνησης ολοκληρώθηκε η κηδεία του Γιώργου Μαζωνάκη στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια, όπου συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες και εκατοντάδες θαυμαστές συγκεντρώθηκαν για να πουν το τελευταίο «αντίο» στον αγαπημένο τραγουδιστή.

Με τα τραγούδια του το τελευταίο «αντίο»

Η εξόδιος ακολουθία ξεκίνησε στις 13:00, με την οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη να βρίσκεται συντετριμμένη στην εκκλησία. Ο δημοφιλής καλλιτέχνης έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών, βυθίζοντας στο πένθος την οικογένειά του, τους ανθρώπους που συνεργάστηκαν μαζί του και το κοινό που τον ακολούθησε σε όλη τη διαδρομή του.

Ο πατέρας του Γιώργου Μαζωνάκη, Μανώλης βγήκε υποβασταζόμενος από την εκκλησία, ενώ με δάκρυα στα μάτια ακολούθησε η αδελφή του Μαρία.

Μετά την ολοκλήρωση της κηδείας, η σορός του οδηγήθηκε στο Γ΄ Νεκροταφείο για την ταφή του σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Έξω από τον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας, η συγκίνηση ήταν διάχυτη. Φίλοι και συνάδελφοι του Γιώργου Μαζωνάκη βρέθηκαν από νωρίς στη Νίκαια, ενώ κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης ακούστηκαν τραγούδια που έχουν συνδεθεί με την πορεία του, όπως το «Ανήκω Σε Μένα» και οι «Ώρες Μικρές».

Εκατοντάδες θαυμαστές του τραγουδιστή έδωσαν το «παρών», θέλοντας να τον αποχαιρετήσουν και να τιμήσουν τη μνήμη του. Πολλοί από αυτούς δεν μπορούσαν να κρύψουν τη συγκίνησή τους, με τα τραγούδια του να γίνονται ο τρόπος με τον οποίο τον συνόδευσαν στο τελευταίο του ταξίδι.

Συγκλονισμένοι οι άνθρωποι του καλλιτεχνικού χώρου

Με δάκρυα στα μάτια εμφανίστηκε η Νατάσα Θεοδωρίδου στην εκκλησία, ενώ σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση ήταν και η Μαρία Μπεκατώρου, ο Γιώργος Σαμπάνης, ο Stan, ο Δημήτρης Σκουλός και ο Νίκος Κουρκούλης.

Ανάμεσα στους ανθρώπους που βρέθηκαν στην Αγία Τριάδα ήταν ο Γιώργος Καπουτζίδης, ο Χρήστος Μάστορας, η Έλενα Παπαρίζου και ο Πάνος Μουζουράκης.

Οι πρώην συνεργάτες του Γιώργου Μαζωνάκη από το «The Voice» εμφανίστηκαν εμφανώς συγκλονισμένοι από την απώλεια. Στάθηκαν στο πλευρό της οικογένειας και των οικείων του, αποτίοντας φόρο τιμής στον άνθρωπο με τον οποίο είχαν μοιραστεί σημαντικές τηλεοπτικές και προσωπικές στιγμές.

Το «παρών» έδωσε και ο Νίκος Οικονομόπουλος, ο οποίος μίλησε στις τηλεοπτικές κάμερες λίγο πριν εισέλθει στον ναό. «Αυτή η ημέρα είναι δύσκολη και για την οικογένειά του και για τον κόσμο. Ο Γιώργος ήταν πολύ αγαπητός σε όλο τον κόσμο και σε εμάς, τους συναδέλφους του», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Του ευχόμαστε καλό ταξίδι, καλό παράδεισο και να είναι κοντά στον Χριστό. Είναι ένα αγνό καλό παιδί», πρόσθεσε.

Ωστόσο, ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η αναφορά του στην τελευταία περίοδο της ζωής του Γιώργου Μαζωνάκη και στις τηλεφωνικές επικοινωνίες που είχαν. «Το τελευταίο διάστημα, για έναν μήνα με έπαιρνε συνέχεια τηλέφωνο και επειδή ήμουν σε συναυλίες και δεν μπορούσα να είμαι στην Αθήνα, έχω στενοχωρηθεί γιατί δεν κατάλαβα τι ήθελε να μου πει», είπε. «Γι’ αυτό έχω λίγο ενοχές μέσα μου. Παρόλα αυτά πιστεύω ότι ο Γιώργος είναι κάπου καλά», συμπλήρωσε, εκφράζοντας τη βαθιά του συγκίνηση για την απώλεια του συναδέλφου και φίλου του.

Η Νίκαια αποχαιρέτησε έτσι έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους καλλιτέχνες του ελληνικού τραγουδιού, με την οικογένεια, τους φίλους, τους συνεργάτες και το κοινό του να τον συνοδεύουν στην τελευταία του διαδρομή.

Ο επικήδειος του Μητροπολίτη Αλέξιου

Ο Μητροπολίτης Αλέξιος στον επικήδειο του είπε για τον Γιώργο Μαζωνάκη συγκινητικά λόγια.

«Αδελφοί μου αγαπητοί,

Γνωρίζω πως είναι βαρύ το πένθος της οικογενείας του αδελφού Γιώργου Μαζωνάκη, αλλά και όλων ημών, που τον αγαπήσαμε και χαρήκαμε με τα τραγούδια του. Είμαστε ικανοποιημένοι με τη συμπεριφορά του, με την αγάπη του στη Νίκαια, με την πολύτιμη προσφορά του σε αδελφούς που είχαν ανάγκη, με τα λόγια του γεμάτα αγάπη προς όλους.

Παρακολουθώντας τη ζωή του και τα λόγια του, ανακαλώ στη σκέψη ένα συλλογισμό που τον αφορά: «Ο θάνατος είναι μια πρόκληση. Μας λέει να μη χάνουμε χρόνο. Μας λέει να πούμε ο ένας στον άλλο, τώρα αμέσως, ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλο» (Leo Buscaglia, 1924-1998).
Αποκτά μια επικαιρότητα το τραγούδι του Γιώργου, που όλοι γνωρίζουμε:
«Μεγαλώνω και ξεχνώ μόνο τους κακούς ανθρώπους
όσους μιλούσαν με βρισιές γιατί ποτέ δε μάθαν τρόπους
μα ποτέ μου δε ξεχνώ την παλιά τη γειτονιά μου
γιατί στο παγκάκι της πλατείας έχω χαράξει τα όνειρά μου (και)
Θέλω να γυρίσω στα παλιά, θέλω την παλιά μου γειτονιά…»

Και γύρισε κι είναι ανάμεσά μας, τόσο νέος και τόσο δημιουργικός:

Αναβιώνει τώρα εδώ το έπος του Διγενή Ακρίτα:

«Κι επήγαν και παλέψανε στα μαρμαρένια αλώνια,
κι όθε χτυπάει ο Διγενής, το αίμα αυλάκι κάνει,
κι όθε χτυπάει ο Χάροντας, το αίμα τράφο κάνει»

Αδελφοί μου αγαπητοί,
Πιστεύουμε και κηρύσσουμε ότι προσδοκούμε Ανάσταση και ζωή του μέλλοντος αιώνος. Με αυτή τη πίστη αποχαιρετούμε τον αγαπητό μας Γιώργο, που ευχόμαστε να είναι ήδη στην αγκαλιά του Θεού. Να βρει ανάπαυση η ψυχή του, να παρηγορηθούν οι συγγενείς και οι φίλοι του, και δηλώνουμε με ανθρώπινο πόνο, αλλά και με τη σταθερή ελπίδα ότι «Ο Κύριος έδωκεν, ο Κύριος αφείλατο· ως τω Κυρίω έδοξεν, ούτω και εγένετο· είη το όνομα Κυρίου ευλογημένον εις τους αιώνας», ανέφερε.

Φωτογραφίες: Intime