Εάν σήμερα βρισκόταν ένας Ηρακλής για να εξοντώσει την Λερναία Ύδρα της διαφθοράς και της μαφίας θα τον είχαν ήδη… λαδώσει

Διαβάζοντας κάθε τόσο για τις εστίες διαφθοράς στη χώρα αντιλήφθηκα ότι δεν είναι κανένας μύθος τυχαίος. Γι αυτό λοιπόν εμπνεύστηκαν οι πρόγονοί μας τη Λερναία Ύδρα, θυμάστε την κόρη του Τυφώνα και της Έχιδνας, ένα φρικτό υδρόβιο τέρας με χαρακτηριστικά ερπετού και πολλά κεφάλια – φίδια. Έλεγαν ότι όταν κανείς έκοβε ένα, στη θέση του φύτρωναν δύο άλλα! Ζούσε στην Λέρνα της Αργολίδας και περνούσε τον καιρό της βασανίζοντας τον κόσμο και φυλάγοντας μια πύλη προς τον Κάτω Κόσμο, μέχρι που την εξόντωσε ο Ηρακλής. Έτσι και με την διαφθορά στον τόπο. Κόβεις ένα κεφάλι- φυτρώνουν πολλά περισσότερα! Και δεν υπάρχει και… Ηρακλής να τελειώσουμε μια και καλή με αυτή την ιστορία. Μην πείτε ότι και να βρισκόταν ένας σύγχρονος Ηρακλής θα τον είχαμε… λαδώσει, διαφθείρει που κι αυτός με ένα φακελάκι θα κυκλοφορούσε…

Πλήρης απογοήτευση, παντού μαφία μοιάζει να έχει ο τόπος. Από τον χώρο της υγείας, της οικονομίας, της καθημερινότητας , από τα ψηλά μέχρι τα χαμηλά η σαπίλα έχει μπει σε όλους τους αρμούς της ελληνικής κοινωνίας. Έχουμε και καλύτερους ελεγκτικούς μηχανισμούς , έχουμε και ταχύτερη ενημέρωση, αλλά αυτό που γίνεται σήμερα δεν έχει προηγούμενο στην ελληνική ιστορία. Από τη μαφία των Χανίων που ανακατεύεται με τους παπάδες και την εκλογή δεσποτάδων , που ελέγχει καθηγητές, ιατροδικαστές και αστυνομικούς, μέχρι το Κτηματολόγιο, από τα έργα και τα κωλόκουρα και τις μίζες, από τις πολεοδομίες και τα σπιτάκια ανακύκλωσης, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τα καύσιμα, τα λάδια, τα τρόφιμα, τις προμήθειες- δυσκολεύεσαι να βρεις μια νησίδα ηθικής και τιμιότητας. Υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας, έλεγε στον Άμλετ ο Σέξπιρ, σε μας ο σύγχρονος Αριστοφάνης θα έγραφε κάτι αντίστοιχο εάν υπήρχε …ένα καθαρό σημείο στο ξεπεσμένο βασίλειο των Γραικών.

Μεγάλη απογοήτευση, όλο το σύστημα λερωμένο – το είπαν και οι αξιωματικοί της Αστυνομίας στη συνέντευξή τους: Τους πιάσαμε να κλέβουν, να απειλούν, να παραβιάζουν το νόμο και τον όρκο, είναι και μερικοί δικοί μας που είναι ακόμη στη θέση τους! Πιο μεγάλη ντροπή από αυτή ίσως δεν μπορεί να υπάρξει.

Ξέρω ξέρω δεν είναι, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Αλλά στο τέλος θα γίνουμε. Χθες ήταν ένας-δυο, σήμερα είναι αρκετοί, αύριο θα είναι πολλοί και μεθαύριο ποιος ξέρει. Όλα αυτά δεν θα υπήρχαν εάν δεν είχαμε εκτεταμένη και κυριαρχική διαφθορά στην κορυφή. Στην πολιτική εξουσία. Σε αυτή την κάστα ανθρώπων που όχι μόνο δεν έχει την πολιτική βούληση να πατάξει τη λαμογιά, αλλά την εκτρέφει, την επιβραβεύει ως νοοτροπία και τη μεταφράζει σε ψήφους και πλούτο της. Ακόμη και «οι εκλογές πραγματικά μοιάζουν να είναι ένα είδος προκαταβολικής δημοπρασίας κλεμμένων αγαθών»!

Αλλά όσο φταίνε οι πολιτικοί ταγοί που είναι στην κορυφή της πυραμίδας, άλλο τόσο έχει ευθύνη και ο σοφός λαός. Οι λαοί που εκλέγουν διεφθαρμένους πολιτικούς, κλέφτες, απατεώνες και προδότες δεν είναι θύματα αλλά συνένοχοι, έλεγε ο Τζωρτζ Όργουελ. Και όσο κι αν δεν μας αρέσει είχε απόλυτο δίκιο.