Η μόνη λύση για τα Λιοντάρια!

Με το που μπήκε το… κοτετσόσυρμα στα Λιοντάρια ξεκίνησε ο καβγάς. Σχεδόν όλοι αντιδράσαμε για την βιαστική και χωρίς σύνεση πρωτοβουλία της Αρχαιολογίας να κλείσει το μνημείο καλοκαιριάτικα για την απαραίτητη- κανείς δεν διαφωνεί σε αυτό- συντήρηση. Η αλήθεια είναι ότι υπερβάλαμε είτε με το επικό τρολάρισμα που έγινε, με…κοτούλες, χοίρους και…λιοντάρια μέσα στην κρήνη , είτε με το γεγονός της…παγκόσμιας δυσφήμισης που επικαλεστήκαμε πως έγινε. Δεν ασχολείται όλος ο κόσμος μαζί μας και φυσικά δεν ήρθαν τα θηρία να κατασπαράξουν το μνημείο που άφησε κληρονομιά στο Ηράκλειο ,από το 1628 , ο Φραγκίσκος Μοροζίνι- για το νερό βέβαια το έκανε ο τότε Γενικός Προβλεπτής της Κρήτης και όχι για να…τσακωνόμαστε εμείς σήμερα.

Ένα είναι όμως βέβαιο: Το πιο εμβληματικό και πιο φωτογραφημένο μνημείο της πόλης έχει ταλαιπωρηθεί ανά τους αιώνες. Και η πόλη και το μνημείο. Μια πόλη που αναπτύχθηκε άναρχα και χωρίς σχεδιασμό και που τέσσερις αιώνες μετά δεν έχει λύσει ακόμη ούτε το υδρευτικό της πρόβλημα!

Για την κρήνη ούτε λόγος. Έζησε κατακτητές και… λεηλασία από ντόπιους, έχει βιώσει ποδοπατήματα ακόμη και από οπαδούς ομάδων που ανέβαιναν και πανηγύριζαν για τα κύπελά τους. Αλλά το μνημείο… επιβιώνει. Θέλει όμως τη συντήρησή του. Και πολύ καλά κάνει η Αρχαιολογία και τα προσέχει αυτά. Η δουλειά της είναι. Αλλά χρειάζεται και μια κοινωνική ευαισθησία, μια βασική ενσυναίσθηση. Αλλά ποιος τα έχασε να τα βρει η Αρχαιολογία μας, που μόλις κάτσει μια στραβή λέει δεν το έκανα… εγώ, αλλά η κεντρική διοίκηση!

Χωρίς καμία ενημέρωση, χωρίς να σκεφτούν ότι η πόλη… ζει και από τα Λιοντάρια της αποφάσισαν να τα βάλουν σε κλουβί. Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Ηρακλείου προχώρησε στην τοποθέτηση προστατευτικών μεταλλικών κιγκλιδωμάτων γύρω από το μνημείο και η ΔΕΥΑΗ άντλησε το νερό, αφήνοντας το συντριβάνι στεγνό. Η κίνηση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από τοπικούς εμπορικούς και τουριστικούς φορείς, καθώς οι εργασίες ξεκίνησαν στην αιχμή της τουριστικής περιόδου και αναμένεται να διαρκέσουν 3 έως 6 μήνες. Αντιδράσεις, που ξαναλέω, έχουν μια δόση υπερβολής από όλους μας. Αλλά η Αρχαιολογία πάλι τον χαβά της. Δεν την ενδιαφέρει τίποτα. Αρκεί να βολεύεται. Το έκανε και με τα Τείχη που θέλει να τα προστατεύσει και καλά κάνει. Δεν θέλει δραστηριότητες, δεν θέλει πάρκινγκ αν μπορούσε να διώξει και τους Ηρακλειώτες θα το είχε κάνει!

Παρεμπιπτόντως η μπάλα των αντιδράσεων πήρε και τον δήμο Ηρακλείου που δεν έχει καμία ευθύνη. Αλλά έχει μια υποχρέωση. Να μην αφήνει πια κανένα να κάνει κουμάντο στην πόλη. Μόνο η δημοτική αρχή έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο. Είτε σκάβουν κάποιοι και διαλύουν τους δρόμους, είτε πρόκειται για σημειακές παρεμβάσεις, είτε πρόκειται για τα μνημεία της η δημοτική αρχή πρέπει να πατήσει πόδι. Ας το δει.

Για τα Λιοντάρια τώρα. Φαίνεται πως η μόνη λύση είναι να φύγει το μνημείο από εκεί που στέκεται αιώνες τώρα, αφού είναι εκτεθειμένο στην ρύπανση από καιρικές συνθήκες και την φθορά από την ανθρώπινη βαρβαρότητα. Ο Μοροζίνι δεν μπορούσε να φανταστεί ούτε τόση ρύπανση από αυτοκίνητα και βιομηχανικές δραστηριότητες, ούτε τη βαρβαρότητα ολυμπιακών και παναθηναϊκών. Ήρθε η ώρα ίσως να πάει το μνημείο σε ένα μουσείο! Και στη θέση του να μπει ένα ακριβές αντίγραφο το οποίο θα το βλέπουν και θα το φωτογραφίζουν οι πάντες. Έχει γίνει με τις Καρυάτιδες, έχει γίνει με τον Ηνίοχο των Δελφών, με τους Λέοντες της Δήλου, με τα άλογα του Αγίου Μάρκου, τον Δαβίδ του Μιχαήλ Άγγελου κα.

Ξέρω τι θα πείτε. Αυτό θέλει και υψηλή τεχνική και επιστημονική κατάρτιση και χρήματα. Και τα δυο μπορούν να βρεθούν αρκεί να υπάρχει βούληση. Όλα τα άλλα μοιάζουν ημίμετρα.