Ο… σαμουράι φύλακας της Παναγίας Πορταΐτισσας με το κρητικό… επίθετο!

«Είμαι από την Ιαπωνία, είμαι χριστιανός Ορθόδοξος και το όνομα μου… ακούγεται κρητικό!» Η έκπληξη των προσκυνητών του Αγίου Όρους και δη της Μονής Ιβήρων είναι μεγάλη όταν συναντούν τον πατέρα Τιμόθεο που μοιάζει να είναι ο… σαμουράι φύλακας της Παναγίας Πορταΐτισσας στο μοναστήρι!

Ο πατήρ Τιμόθεος, κατά κόσμον Τακαγιούκι Κοζάκι κάνει χιούμορ στους προσκυνητές όταν αντιλαμβάνεται ότι αυτοί είναι από την Κρήτη.

«Είμαι από το Τόκυο αλλά το επίθετό μου είναι… κρητικό, Κοζάκης» λέει και σκάει αυτό το ωραίο και συμπαθέστατο χαμόγελο πριν ξεκινήσει να μας ξεναγεί στα ιστορικά άδυτα του μοναστηριού, να μας περιγράφει τον θρύλο της Παναγίας Πορταΐτισσας και γιατί Εκείνη επέλεξε το παρεκκλήσι και όχι το Καθολικό του ιστορικού μοναστηριού που είναι το τρίτο μοναστήρι στην ιεραρχία στο Άγιον Όρος -ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα από Γεωργιανούς (ίβηρες) μοναχούς ως «Μονή του Κλήμεντος» αρχικά.

«Όσοι είμαστε εδώ συνειδητοποιούμε τη θαυματουργή παρουσία της Παναγίας και το ιστορικό βάρος του μοναστηριού» λέει σε άψογα ελληνικά ο πατήρ Τιμόθεος που θυμάται με μεγάλη αγάπη και νοσταλγία τον μακαριστό ηγούμενο του μοναστηριού Βασίλειο Γοντικάκη τον οποίο πρόλαβε τα πρώτα χρόνια που πήγε στη Μονή Ιβήρων.

Η ιστορία του πατρός Τιμοθέου είναι συγκλονιστική από μόνη της. Σπούδαζε αεροναυπηγός και τεχνολογία διαστήματος, ταυτόχρονα έκανε πολλές δουλειές για να επιβιώσει ώσπου κατάλαβε ότι ούτε ο Σιντοϊσμός, ούτε ο βουδισμός τον ικανοποιεί. Η πρώτη επαφή με τον χριστιανισμό ήταν όταν γνώρισε τον προτεσταντισμό και μελέτησε τη Βίβλο. Ο Χριστιανισμός τον τράβηξε σαν μαγνήτης. Εκεί άρχισε να ψάχνει, να διαβάζει, ώσπου ήρθε σε επαφή με την Ορθόδοξη Κοινότητα και λέει σήμερα ότι «αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια» αποφασίζοντας να αφιερωθεί στον Θεό.

Πήγε στην Καλιφόρνια, στην Αλάσκα, στην Αριζόνα ώσπου κατέληξε σε μια κοινότητα Χριστιανών Ορθοδόξων στην Κορέα και από εκεί έμαθε για το Άγιον Όρος και τη Μονή Ιβήρων. Ζήτησε από τον γέροντα πνευματικό του άδεια να μεταβεί στον Άθω όπου είναι πλέον μόνιμος κάτοικος τα τελευταία χρόνια.

Κι εκεί ενθουσιάστηκε με την θαυματουργή εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου Πορταΐτισσας. Είναι εκείνος που κάθεται καρτερικά και περιμένει τους προσκυνητές να τους μιλήσει για το θαύμα.

«Η εικόνα φυλασσόταν στη Νίκαια της Μικράς Ασίας. Την περίοδο της Εικονομαχίας, μια ευσεβής χήρα την έριξε στη θάλασσα για να τη σώσει. Όταν ολοκληρώθηκε η ίδρυση της Μονής Ιβήρων, στα ανοιχτά της θάλασσας, εμφανίστηκε η ιερή εικόνα της που ξεχώριζε από ένα φωτεινό στύλο, ο οποίος ξεκινούσε από τη θάλασσα και έφτανε μέχρι τον ουρανό. Οι μοναχοί όταν είδαν την εικόνα, προσπάθησαν να την πλησιάσουν, μα όσο την πλησίαζαν, αυτή απομακρυνόταν. Η εικόνα έφτασε “όρθια και φωτεινή” στις ακτές του Αγίου Όρους. Μόνο ο Γαβριήλ κατάφερε να την πάρει. Οι μοναχοί την τοποθέτησαν αρχικά στο Καθολικό της Μονής. Ωστόσο, η εικόνα μεταφερόταν μυστηριωδώς πάνω από την πύλη της μονής. Η Παναγία εμφανίστηκε στον μοναχό Γαβριήλ και του είπε ότι δεν ήρθε για να τη φυλάνε οι μοναχοί, αλλά για να φυλάει εκείνη τη Μονή! Έτσι χτίστηκε το παρεκκλήσι της Πορταΐτισσας ακριβώς δίπλα στην είσοδο, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα και την προσκυνάτε» μας είπε με πειστικότητα και συγκινητικό τρόπο ο Ιάπωνας μοναχός που ξεχνάς τι είναι μύθος, διηγήσεις και πραγματικότητα. Ένας πνευματικός που σπάνια συναντάς πια…