Σαχάρα: Ανακάλυψαν 260 κυκλικούς τάφους – Το κοινό τους ανατριχιαστικό στοιχείο

Ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Macquarie, την ερευνητική μονάδα HiSoMA της Γαλλίας και την Πολωνική Ακαδημία Επιστημών ανακάλυψε 260 άγνωστους μέχρι πρότινος μαζικούς τάφους, διάσπαρτους σε μια έκταση σχεδόν 1.000 χιλιομέτρων στην έρημο Ατμπάι, ανατολικά του ποταμού Νείλου.

Όλοι οι τάφοι μοιράζονται μια βαθιά απόκοσμη λεπτομέρεια. Κάθε τοποθεσία ακολουθεί ακριβώς το ίδιο μοτίβο: ένας μεγάλος κυκλικός τοίχος, με τη διάμετρο ορισμένων να φτάνει έως και τα 80 μέτρα, περιλαμβάνει στο εσωτερικό του προσεκτικά τοποθετημένα οστά ανθρώπων και ζώων. Στο επίκεντρο κάθε δομής, ωστόσο, βρίσκεται ένα και μόνο, εξαιρετικά σημαντικό πρόσωπο. Όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι, καθώς και τα ζώα, είναι θαμμένοι γύρω από αυτό.

Τάφοι νομάδων της ερήμου 6.000 ετών

Οι τάφοι πιστεύεται ότι χρονολογούνται γύρω στο 4000-3000 π.Χ., γεγονός που τους καθιστά περίπου 6.000 ετών, προγενέστερους δηλαδή της Φαραωνικής Αιγύπτου. Οι ερευνητές δεν τους βρήκαν σκάβοντας, αλλά μέσω δορυφορικών εικόνων, σκανάροντας συστηματικά την έρημο από ψηλά.

Η απόλυτη συνέπεια της δομής τους δείχνει μια κοινή νομαδική κουλτούρα που εκτεινόταν σε ένα τεράστιο κομμάτι της Σαχάρας. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι οι άνθρωποι αυτοί ήταν νομάδες της ερήμου, κτηνοτρόφοι που ζούσαν από τα κοπάδια τους.

Τα βοοειδή φαίνεται πως είχαν τεράστια πολιτισμική σημασία, κάτι που επιβεβαιώνεται και από αρχαίες βραχογραφίες της περιοχής. Η ιδιοκτησία ενός μεγάλου κοπαδιού σε ένα τόσο σκληρό περιβάλλον αποτελούσε το απόλυτο σύμβολο κοινωνικού στάτους. Έτσι, όταν ο ιδιοκτήτης πέθαινε, το κοπάδι τον ακολουθούσε στον τάφο.

Η κοινωνική ελίτ της ερήμου

Οι τάφοι υποδηλώνουν την πρώιμη εμφάνιση μιας κοινωνικής ελίτ. Η ξεκάθαρη ιεραρχία, με την κεντρική «πρωτεύουσα» ταφή να περιβάλλεται από «δευτερεύουσες», δείχνει ότι οι αρχηγοί ή οι ηγέτες της κοινότητας τιμούνταν μετά θάνατον με τρόπους που δεν ίσχυαν για τους απλούς νομάδες.

Αυτοί οι άνθρωποι τελικά εξαλείφθηκαν, όχι από πόλεμο, αλλά από το κλίμα. Καθώς η κάποτε πράσινη Σαχάρα άρχισε να ξεραίνεται κατά το τέλος της «Αφρικανικής Υγρής Περιόδου», η γη δεν μπορούσε πλέον να συντηρήσει μεγάλα κοπάδια.

Οι νομάδες είτε μετακινήθηκαν νότια, είτε κατέφυγαν στον Νείλο, είτε απλώς εξαφανίστηκαν. Αν και οι τάφοι τους επέζησαν για χιλιετίες, σήμερα απειλούνται άμεσα, καθώς η άναρχη εξορυκτική δραστηριότητα στην περιοχή καταστρέφει πολλά από αυτά τα μνημεία.

Πηγή: gazzetta.gr