Είκοσι τρία χρόνια μακριά από τα ναρκωτικά συμπλήρωσε η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου, μιλώντας παράλληλα και για την απεξάρτησή της και από το αλκοόλ και τα χάπια.
Σε βίντεο που δημοσίευσε τη Δευτέρα 18 Μαΐου η κόρη της Ζωής Λάσκαρη και του Αλέξανδρου Λυκουρέζου στο TikTok, μίλησε για μία ημέρα ορόσημο για εκείνη. Όπως δήλωσε, στις 18 Μαΐου του 2003 αποφάσισε να σταματήσει να καταναλώνει αλκοόλ και χάπια. Παράλληλα, τόνισε ότι τα τελευταία 23 χρόνια έκανε ακόμη μία σημαντική αλλαγή στη ζωή της, καθώς είναι καθαρή όπως σημείωσε από επεξεργασμένα, ζάχαρη και γλουτένη.
Στην αρχή του βίντεο η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου ανέφερε: «Ο κόσμος νομίζει ότι εγώ έκοψα μόνο τα ναρκωτικά, δεν είναι μόνο τα ναρκωτικά που έκοψα, είναι και το αλκοόλ και τα χάπια και με αυτό συνεπάγονται και οι παρέες, δεν μπορείς πλέον να συντονιστείς όταν δεν πίνεις και δεν θες να πίνεις. Δεν πίνω πια αλκοόλ, γιατί έχω πιει πάρα πολύ στη ζωή μου. Εγώ όταν έβγαινα έπινα μπουκάλι, δεν έπινα απλά ένα ποτήρι. Δεν βγαίνω τα βράδια, δεν βγαίνω το Σαββατοκύριακο. Κοιμάμαι πάρα πολύ νωρίς, το βράδυ δεν τρώω, δεν πίνω, δεν καπνίζω. Προτιμώ να είμαι στο σπίτι μου και να ηρεμώ. Ξυπνάω πολύ νωρίς το πρωί και να έχω όλη την ημέρα να κάνω πράγματα, θέλω να δημιουργώ και να μπορώ να έχω χρόνο στην ημέρα. Δεν είναι μόνο το αλκοόλ και τα ναρκωτικά, αλλά είναι και τα χάπια. Παίρνεις χάπια για να κοιμηθείς, για την κατάθλιψη. Είναι και αυτό ουσία. Τρως ζάχαρη; Τρως επεξεργασμένα; Και η ζάχαρη είναι ναρκωτικό».
@mariaeleni_lykourezou1218 Μαίου 2003-18 Μαίου 2026… 23 χρόνια καθαρή απο ναρκωτικά. 23 χρόνια καθαρή απο επεξεργασμένα, ζάχαρη, γλουτένη. 23 χρόνια καθαρή απο χάπια. Και πριν απο όλα αυτά…. …..27 χρόνια καθαρή απο αναψυκτικά. Αλλά τα πιο βασικά είναι πως είμαι καθαρή απο βλακεία, κακία, κουτσομπολιό, κριτική. Καθαρή και συνειδητή πια. Πορεύομαι σε ένα κόσμο φτιαγμένο απο τα δικά μου υλικά και χρώματα. Άλλοτε μαύρα, άλλοτε πολύχρωμα, άλλοτε λευκά…. Πορεύομαι με αλήθεια. Πορεύομαι με ντομπροσύνη. Πορεύομαι χωρίς εξαρτήσεις. Πορεύομαι με καθαρότητα. Πορεύομαι με τα δικά μου μπορώ και θέλω. Σε μια ΖΩΗ που σε θέλει μουδιασμένο… βουλωμένο….. φοβισμένο…. αποπροσανατολισμένο….. χαμένο….. Ανήκω σε εμένα. Πορεύομαι με την αλήθεια μου και ας πονάω πάρα πολύ κάποιες φορές. Θα μείνω με αυτόν τον πόνο. Θα μείνω και θα υπομείνω. Και ας υπάρχει η εύκολη λύση παντού γύρω μου. Δεν την αναζητώ! Ούτε την ενστερνίζομαι. Ο δρόμος που έχω επιλέξει… Είναι δύσβατος. Ωμός. Σου δείχνει την αλήθεια του. Έμαθα να αφαιρώ, για να έχω. Να πετάξω, για να αποκτήσω. Να θυσιάσω, για να κερδίσω. Καμμία προσωπική πορεία και εξέλιξη δεν γίνεται χωρίς «θυσία». Αλλά η θυσία που σε κάποιους φαντάζει αδύνατη…… σε εμένα είναι αναγκαιότητα. Και πλέον έχω κερδίσει την ΖΩΗ μου. Δεν μιλάω για τα προβλήματά μου, τα λύνω. Δεν μιλάω για άλλους, μιλάω στους άλλους. Δεν κριτικάρω τον κόσμο, βελτιώνω εμένα. Δεν τρώω ακατάπαυστα και με απληστία, τρώω με πειθαρχία. Δεν περιμένω κάτι απο κάποιον , μόνο απο εμένα. Δεν ανταγωνίζομαι με άλλους, μόνο με τον εαυτό μου. Δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν, μόνο να εξελίξω εμένα. Δεν παρακολουθώ ειδήσεις, εκπομπές τηλεόραση γενικά……. Δεν ακούω ραδιόφωνο. Δεν συχνάζω σε πολυσύχναστα μέρη. Δεν ψωνίζω στα mall. Δεν πηγαίνω με τον όχλο. Ο όχλος δεν σκέφτεται. Είναι μια μάζα. Και η μάζα απλά «φουσκώνει» απο αδούλευτα μυαλά και εγώ. Δεν με ορίζουν οι άλλοι. Εγώ με ορίζω. Επιλέγω να μιλάω για δημιουργία, όνειρα, θεραπείες, φύση, ζώα, διατροφή, εξέλιξη, ομορφιά, βελτίωση…….. Επιλέγω να συναναστρέφομαι με τέτοιους ανθρώπους που έχουν βγει απο το σπήλαιο του Πλάτωνα. Επιλέγω να διαλέγω. Επιλέγω την δικιά μου αλήθεια. Γιατί τίποτα δεν υπάρχει έξω απο εμένα, αν δεν το επιτρέψω. Όταν μπείς στο δρόμο του φωτός…….. Δεν υπάρχει επιστροφή. Και στον δρόμο αυτό λίγοι αντέχουν. Γιατί το φως τους τυφλώνει. Το φως τους καίει. Το φως το μισούνε. Γιατί δεν μπορούν να κρυφτούν. Εσύ λοιπόν που θες να ανήκεις;
Στη συνέχεια πρόσθεσε για το αλκοόλ: «Το αλκοόλ, σαν αλκοόλ συνδυαστικά και με άλλα πράγματα που κάνεις τα οποία σε κάνουν κάθε φορά να βουλώνεις και να μουδιάζεις στη ζωή σου, αυτό αύριο μεθαύριο θα έχει κάποιες επιπτώσεις. Η ζωή σου δεν θα πηγαίνει καλά και είναι ένας φαύλος κύκλος. Θα έχεις μονίμως προβλήματα με τον κόσμο, με τον εαυτό σου, με την καθημερινότητά σου, θα σου φταίνε τα πάντα. Είναι μία άλλη αντιμετώπιση ζωής. Αρχίζεις να την “ακούς” με την πάρτη σου. Βασικά εγώ αυτό έχω κάνει, την “ακούω” με μένα. Εγώ όταν αποφασίσω κάτι, το κόβω με τη μία. Κλείνω 23 χρόνια καθαρή από ναρκωτικά, το αλκοόλ το έχω κόψει τα τελευταία χρόνια».
Στη λεζάντα της ανάρτησής της η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου έγραψε για τις αλλαγές που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια στη ζωή της: «18 Μαΐου 2003-18 Μαΐου 2026. 23 χρόνια καθαρή από ναρκωτικά. 23 χρόνια καθαρή από επεξεργασμένα, ζάχαρη, γλουτένη. 23 χρόνια καθαρή από χάπια. Και πριν από όλα αυτά 27 χρόνια καθαρή από αναψυκτικά. Αλλά τα πιο βασικά είναι πως είμαι καθαρή από βλακεία, κακία, κουτσομπολιό, κριτική. Καθαρή και συνειδητή πια. Πορεύομαι σε ένα κόσμο φτιαγμένο από τα δικά μου υλικά και χρώματα. Άλλοτε μαύρα, άλλοτε πολύχρωμα, άλλοτε λευκά. Πορεύομαι με αλήθεια. Πορεύομαι με ντομπροσύνη. Πορεύομαι χωρίς εξαρτήσεις. Πορεύομαι με καθαρότητα. Πορεύομαι με τα δικά μου μπορώ και θέλω».
Και πρόσθεσε: «Σε μια ζωή που σε θέλει μουδιασμένο, βουλωμένο, φοβισμένο, αποπροσανατολισμένο, χαμένο. Ανήκω σε εμένα. Πορεύομαι με την αλήθεια μου και ας πονάω πάρα πολύ κάποιες φορές. Θα μείνω με αυτόν τον πόνο. Θα μείνω και θα υπομείνω. Και ας υπάρχει η εύκολη λύση παντού γύρω μου. Δεν την αναζητώ. Ούτε την ενστερνίζομαι. Ο δρόμος που έχω επιλέξει είναι δύσβατος. Ωμός. Σου δείχνει την αλήθεια του. Έμαθα να αφαιρώ, για να έχω. Να πετάξω, για να αποκτήσω. Να θυσιάσω, για να κερδίσω. Καμία προσωπική πορεία και εξέλιξη δεν γίνεται χωρίς “θυσία”. Αλλά η θυσία που σε κάποιους φαντάζει αδύνατη, σε εμένα είναι αναγκαιότητα. Και πλέον έχω κερδίσει τη ζωή μου».
Έπειτα, η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου τόνισε ότι η απεξάρτησή της, ήταν η αφορμή για να υιοθετήσει μία εντελώς διαφορετική στάση ζωής: «Δεν μιλάω για τα προβλήματά μου, τα λύνω. Δεν μιλάω για άλλους, μιλάω στους άλλους. Δεν κριτικάρω τον κόσμο, βελτιώνω εμένα. Δεν τρώω ακατάπαυστα και με απληστία, τρώω με πειθαρχία. Δεν περιμένω κάτι από κάποιον, μόνο από εμένα. Δεν ανταγωνίζομαι με άλλους, μόνο με τον εαυτό μου. Δεν προσπαθώ να πείσω κανέναν, μόνο να εξελίξω εμένα. Δεν παρακολουθώ ειδήσεις, εκπομπές τηλεόραση γενικά. Δεν ακούω ραδιόφωνο. Δεν συχνάζω σε πολυσύχναστα μέρη. Δεν ψωνίζω στα mall. Δεν πηγαίνω με τον όχλο. Ο όχλος δεν σκέφτεται. Είναι μια μάζα. Και η μάζα απλά “φουσκώνει” από αδούλευτα μυαλά και εγώ. Δεν με ορίζουν οι άλλοι. Εγώ με ορίζω. Επιλέγω να μιλάω για δημιουργία, όνειρα, θεραπείες, φύση, ζώα, διατροφή, εξέλιξη, ομορφιά, βελτίωση. Επιλέγω να συναναστρέφομαι με τέτοιους ανθρώπους που έχουν βγει από το σπήλαιο του Πλάτωνα. Επιλέγω να διαλέγω. Επιλέγω την δικιά μου αλήθεια. Γιατί τίποτα δεν υπάρχει έξω από εμένα, αν δεν το επιτρέψω. Όταν μπεις στο δρόμο του φωτός, δεν υπάρχει επιστροφή. Και στον δρόμο αυτό λίγοι αντέχουν. Γιατί το φως τους τυφλώνει. Το φως τους καίει. Το φως το μισούνε. Γιατί δεν μπορούν να κρυφτούν. Εσύ λοιπόν που θες να ανήκεις;».
