Για πράξη αντεκδίκησης και για αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας, έκανε λόγο ο καθηγητής εγκληματολογίας στη Βοστώνη Νίκος Πασσάς μιλώντας στο Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων της Τηλεόρασης CRETA και τη Σώτια Πεντεδήμου, αναφερόμενος στο έγκλημα στην Αμμουδάρα που σόκαρε το πανελλήνιο όταν όταν ο 21χρονος Νικήτας, έπεσε νεκρός από τα πυρά του 54χρονου.
«Κατά τα φαινόμενα, ο δράστης είχε πάρει αυτή την απόφαση μετά τον θάνατο του παιδιού και η αδερφή του θύματος το έχει πει ευθέως ότι εδώ και τρία χρόνια προσπαθούσε να τον σκοτώσει. Αυτό σημαίνει ότι μιλάμε για περίπου 2,5 χρόνια συσσώρευσης. Η εκδίκηση σπάνια είναι αυθόρμητη και πολύ συχνά προαναγγέλλεται», ανέφερε χαρακτηριστικά ο καθηγητής.
Σύμφωνα με τον κ. Πασσά, στο συγκεκριμένο έγκλημα διακρίνονται τρεις παράγοντες: το αδιαχείριστο πένθος, η αίσθηση απουσίας θεσμικής ανταπόκρισης και το πολιτισμικό υπόβαθρο που σε ορισμένες τοπικές κοινωνίες προωθεί και άτυπα νομιμοποιεί την αυτοδικία. «Έχουμε δει και στο παρελθόν τον σασμό και βεντέτα στην Κρήτη», πρόσθεσε ο κ. Παππάς.
«Με την τεχνική έννοια δεν έχουμε έγκλημα μίσους. Εδώ το κίνητρο είναι προσωπικό. Και δεν είναι απλή ψυχρή εκτέλεση με την έννοια κάποιου αποστασιοποιημένου υπολογισμού. Η πράξη έχει διπλό χαρακτήρα: Από τη μια πλευρά σαφής προετοιμασία, βλέπουμε ότι ο δράστης κατείχε όπλο, μπλοκάρισε το αυτοκίνητο, έριξε 4-6 σφαίρες. Από την άλλη πλευρά η μανία που αποτυπώνεται από μαρτυρίες ότι συνέχισε να κλωτσά το σώμα του θύματος, ενώ κείτονταν αιμόφυρτος στο έδαφος, βλέπουμε, όπως και η αδερφή του θύματος περιγράφει ότι ο αδερφός της βγήκε από το αμάξι, άρχισε να τρέχε, προσπάθησε να μπει σε ξενοδοχείο που ήταν κλειστό και τότε ο δράστης άρχισε να πυροβολεί. Θα χαρακτήριζε την πράξη, προσχεδιασμένη αυτοδικία, με έντονο συναισθηματικό υπόβαθρο».
Σύμφωνα με τον καθηγητή, η πορεία προς το έγκλημα ήταν ανιχνεύσιμη από την πρώτη στιγμή και είχε επίγνωση της πράξης του, αφού παραδόθηκε, χωρίς να σημαίνει ότι υπήρξε μετάνοια. «Γνώριζε απολύτως τι έκανε αλλά θεώρησε την πράξη του δίκαιη. Δίνει την εικόνα κάποιου που έχει ολοκληρώσει την αποστολή του. Ένα είδος ηθικής αυτοδικαίωσης. Που είναι το ίδιο επικίνδυνο γιατί μπορεί να βρει απήχηση σε όσους βιώνουν παρόμοιες απογοητεύσεις. Διαιωνίζει την νοοτροπία της βεντέτας».
Για την εμπλοκή της συζύγου του 54χρονου οι εκδοχές διίστανται, σύμφωνα με τον καθηγητή, καθώς ο δράστης ισχυρίζεται πως η σύζυγός του προσπάθησε να τον αποτρέψει και η ίδια είπε ότι δεν γνώριζε πως σχεδίαζε να τον δολοφονήσει. Οι αστυνομικές πηγές όμως αναφέρουν ότι παρακολουθούσε ατάραχη τη δολοφονία μέσα στο αυτοκίνητο, τον προέτρεπε συστηματικά σε αντεκδίκηση και είχε καταλυτικό ρόλο στις αποφάσεις του. «Αν επιβεβαιωθεί ότι υπήρχε διαρκής παρότρυνση, δεν μιλάμε απλά για ψυχική συνδρομή αλλά για ουσιαστική ηθική αυτουργία».
Ο κ. Πασσάς, έκανε λόγο και για ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις, όσον αφορά στο ποιος έλεγξε αν τηρούνται οι περιοριστικοί όροι και ποιος έλεγξε την οπλοχρησία. Μίλησε σε κάθε περίπτωση για μια κουλτούρα όπλων και βίας που αναπαράγεται από γενιά σε γενιά. «Τα παιδιά μεγαλώνουν βλέποντας τα όπλα ως φυσιολογικό μέρος της καθημερινότητας, βλέποντας τη βεντέτα ως τιμή και τη δικαιοσύνη ως αδύναμη. Αυτά δεν αλλάζουν μόνο με αστυνόμευση. Χρειάζονται μακροπρόθεσμα μέσα από την εκπαίδευση, μέτρα και προγράμματα».
Παρακολουθήστε ολόκληρη τη συνέντευξη του κ. Πασσά:
