Διανύουμε τη σημαντικότερη και ιερότερη περίοδο της Χριστιανοσύνης, τη Μεγάλη Εβδομάδα των παθών και της σταύρωσης του Ιησού Χριστού.
Όλοι οι Χριστιανοί θα ζήσουν και φέτος το μαρτύριο του Χριστού ευρισκόμενοι τις άγιες αυτές ημέρες μέσα στο εκκλησιαστικό περιβάλλον, από τους ύμνους και τα Ευαγγέλια των θρησκευτικών ακολουθιών.
Οι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής αναμένεται να γιορτάσουν τα πάθη, τη σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού με τον φόβο των πυραύλων και των βομβαρδισμών, ιδιαίτερα στους Αγίους Τόπους χωρίς την επί γης ειρήνη και την ανθρώποις ευδοξία… με προληπτικά, αστυνομικά και περιοριστικά μέτρα.
Δεν ξεχνάμε τα δύσκολα χρόνια της οθωμανικής κατοχής όταν ο λαός μας ζούσε τις άγιες μέρες διαβάζοντας τα λόγια που περιέγραφαν τα χριστιανικά βιβλία και ακούγοντας τα κηρύγματα των κληρικών διατυπωμένα με την αρχαία ελληνική φρασεολογία. Η Μεγάλη Εβδομάδα είναι περίοδος κατάνυξης , περισυλλογής και πνευματικής αναγέννησης, με γνωμικά που εστιάζουν τα Πάθη, την αγάπη, τη συγχώρεση και την ελπίδα της Ανάστασης.
Είναι πολλές οι φράσεις προερχόμενες από τα Ευαγγέλια και τους ύμνους της Μεγάλης Εβδομάδας που έχουν γίνει παροιμιώδεις και χρησιμοποιούνται σήμερα στην καθομιλουμένη, συνυφασμένες με τη ζωή και την καθημερινότητα των πολιτών.
Πάντοτε ο λαός μας χρησιμοποιούσε στις καθημερινές συζητήσεις φράσεις που περιέχονται στα Ευαγγέλια και στην Αγία Γραφή και σταδιακά πολλές από αυτές καθιερώθηκαν και έγιναν τμήμα της νεοελληνικής γλώσσας.
Κάθε μια από αυτές μεθερμηνευόμενη και υπό την μεταφορική της έννοια ανάλογα με την περίπτωση, προσδίδει ιδιαίτερη έμφαση στις συζητήσεις των ανθρώπων, αναδεικνύοντας τη μεγάλη επιρροή των πιστών από τα αφηγηματικά κείμενα των ιερών ευαγγελίων και της υμνολογίας της Μεγάλης Εβδομάδας.
Θα αναφερθούμε στις πλέον συνηθισμένες από αυτές μνημειώδης φράσεις, παραθέτοντας επιγραμματικά μερικά από τα ερμηνεύματά τους:
•«Ιδού ο Νυμφίος έρχεται»
Το χρησιμοποιούμε για να αναγγείλουμε την άφιξη κάποιου γνωστού μας προσώπου, συχνά και με ειρωνική διάθεση.
•«Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι»
Την φράση αυτή χρησιμοποιούμε συνήθως όταν θέλουμε να δείξουμε ότι πρέπει να υπακούμε στο κράτος και να δίνουμε στον καθένα αυτό που του ανήκει.
•«Έχω τραβήξει τα πάθη του Χριστού», λέμε όταν περιγράφουμε με έμφαση το μέγεθος της κακοποίησης, της τυραννίας και την επώδυνη κατάσταση που έχουμε περιέλθει.
•«Πριν αλέκτωρ λαλήσει»
Στην καθημερινότητά μας αναφερόμαστε σε αυτήν την φράση όταν κάτι πιστεύουμε ότι σύντομα θα αποδειχθεί.
•«Διυλίζει τον κώνωπα και καταπίνει την κάμηλον»
Αναφερόμαστε σε ανθρώπους υποκριτές που επικρίνουν ασήμαντα σφάλματα και συγχωρούν ή παραβλέπουν βαρύτατα αδικήματα.
•«Μάχαιραν έδωσες και μάχαιραν θα λάβεις»
Σημαίνει πως ότι δώσεις στη ζωή, θα πάρεις.
•«Από τον Άννα στον Καϊάφα»
Την χρησιμοποιούμε όταν πολλές φορές ως άνθρωποι μας παραπέμπουν από τον ένα αρμόδιο στον άλλο χωρίς ποτέ να βρίσκετε λύση για το πρόβλημά μας.
•«Διαρρηγνύει τα ιμάτιά του»
Την ακούμε συχνά και έχει ειρωνικό χαρακτήρα για την υπερβολική αντίδραση κάποιου που υποκρίνεται τον αδικημένο.
•«Επί ξύλου κρεμάμενος»
Η φράση χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη δύσκολη θέση που βρίσκεται κάποιος όταν δεν υπάρχει κανείς και τίποτα που μπορεί να τον βοηθήσει.
•«Μνήσθητί μου κύριε»
Είναι μια από τις πλέον συνηθισμένες εκφράσεις που λέμε όταν συμβαίνει κάτι τρομακτικό, όταν αγανακτούμε , ή όταν ξαφνιαζόμαστε.
•«Ου γαρ είδασι τι ποιούσι»
Δείχνει τη μεγαλοσύνη του Ιησού για τους ανθρώπους που τον σταύρωσαν και κατά παρόμοιο τρόπο την μεγαλοσύνη ενός ανθρώπου έναντι εκείνων που τον έχουν αδικήσει κατάφωρα.
•«Δια τον φόβο των Ιουδαίων»
Είναι η φράση που επικαλείται ένας ομιλητής για να περιγράψει τα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα που επιβάλλεται να ληφθούν, για να αποτραπεί επαπειλούμενος κίνδυνος, από πρόσωπα ή καταστάσεις ανάγκης.
•«Και εσταί η έσχατη πλάνη χείρων της πρώτης»
Είναι η αναφορά για ενδεχόμενο λάθος που μπορεί κάποιος να επαναλάβει, ακόμη χειρότερο από το δικό του προηγούμενο λάθος.
Φέτος είναι η πρώτη φορά που ο λαός μας θα ζήσει το πένθος των Αγίων Παθών και την Ανάσταση του Κυρίου, ενώ στην γειτονιά μας εξακολουθούν να μαίνονται δύο πολέμοι, ο Ρωσοουκρανικός πόλεμος και της Μέσης Ανατολής, γι’ αυτό θα πρέπει με προσοχή και προσευχή να προσέλθουμε στις εκκλησίες, να στρώσουμε το πασχαλινό τραπέζι με τις οικογένειες και τους φίλους μας, ευχόμενοι Καλή Ανάσταση και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία…
